poligayabios


~*~

IN
allerlei mydiverhaaltjes
van de afgelopen
jaren hebben we het
nu al gehad over wat
er globaal is gebeurd zonder er al teveel
problemen van te maken: je schrijft gewoon op
wat je voor de mond komt en je ogen en handen gaan er
als vanzelfsprekend en al
schrijvend mee
vandoor.
Zo
nu en
dan krijg je
er de gekste vragen
over te horen en de malste reacties:
ben jij niet wat te oud voor deze site?
Wat ben jij vervelend!
Ik snap er helemaal niks van ...
Blijkbaar ergeren sommige tieners zich eraan
en maken ze er nog wel eens allerlei problemen van
als je je afvraagt waarom jij zo geworden bent en je zo hebt ontwikkeld,
dan krijg je te horen dat je gek bent, niet deugt en dat je moet oprotten.
Het is net zoiets als met Avraham in die mydibijbelverhaaltjes
of met Yehosjoea en al die andere figuren
en personen daartussenin:
waarom?!
Op
de een
of andere manier
hebben sommige kinderen er
een hekel aan als je vragen stelt over je eigen
verleden en dat van de mensheid of wat dan ook!
Past het niet in hun eigen levensbeschouwing/ervaring?
'Nu heeft G d de Heer {YaHWeH} gezegd tot Avram/Avraham/Abraham/Ibrahim:
"Ga nu heen uit jouw land!"
Is dat een probleem?
MAG
je van
sommige pubers niet
weggaan uit je 'eigen' land
en in andere landen rondtrekken?
Mocht Homeros misschien ook geen avonturenverhalen opschrijven? En
de Heer G d {YaHWeH/Elohiem} sprak tot Mosjeh!
Is dat VERBODEN misschien volgens
de wet van Meden en Perzen?
Je vertelt over jezelf en alles wat je tegenkomt in de loop der jaren op alle manieren die je maar kunt bedenken en in allerlei toonaarden,
schrijfwijzen en verschillende
vormen:
MAG
dat alles
eigenlijk niet van
sommige mydiertjes?
Het is moeilijk om iets af te leren en er alsnog mee op te gaan houden
als je het al jarenlang doet op elke wijze die je maar kunt vinden of om niet te reageren
als je dat wilt op de ene of de andere manier! En het is dus ook voor mijn gevoel net zoiets
met alle z.g. heilige schriften, oervertellingen, mythen en legenden, sprookjes en 'dagboeken':
je schrijft erin op alles wat je maar te vertellen hebt, op de manier die jou goeddunkt
en je komt er telkens weer jezelf in tegen,
EN de rest van
de wereld
...
Op
de EEN
of Andere manier
treedt zo ook 'g d' binnen
[de ENE g d]
in joodse
'geschiedenis' en alle andere 'goden' & 'afgoden' verdwijnen
en lossen op in het niets:
zij zijn alleen nog maar waanvoorstellingen van de onwetenden:
slechts tijdelijke [hulp]projecties van duimzuigerij die ooit ook nog voor vele eeuwen
op allerlei plaatsen serieus werden genomen 'vanaf het begin af aan'
met alle afschuwelijke en vreselijke verschrikkingen vandien,
zoals kinderoffers en zelfkastijdingen aan toe
met stromen bloed?
Zoals
'het mydibijbelverhaal
rondom allerlei andere
heel diverse mydiverhaaltjes' dan ook gaat:
Israel is zich in de loop van zo'n vierduizend jaar
vurig bewust geworden van
EEN
G D
totdat na
de Babylonische Ballingschap
het gehele joodse leven was gebouwd
op de basis van een enig geloof dat de rest van de mensheid met verbazing sloeg:
ZOIETS had men nog nooit gezien? Het was ZO abstract {EN concreet},
zo in tegenspraak met alle voorgaande tradities en alom bekende variaties her en der,
zo kennelijk onbegrijpelijk en onaanvaardbaar voor iedere
tot dan toe bekende stam en natie,
dat er nu wel
allerlei 'ongelukken' van MOESTEN komen?
"De maker en vader of moeder van alles is heel erg moeilijk te ontdekken,
en als men hem of haar zou hebben gevonden, dan is het nu nog onmogelijk om hem en/of haar
aan alle mensen te kunnen verklaren?!
zei Plato, en Aristoteles beschreef het
als volgt:
"Het zou vreemd klinken als een mens zei dat hij/zij een g d beminde.
"Ik bemin YaHWeH!"
zong de joodse psalmist, en dat was [en werd] waar?
De mensheid, het oost
en west, noord en zuid verspreide volk, zowel christenen als moslims,
namen die joodse overtuiging dat er maar EEN g d is,
over
...
En
NU
is het
[na zo'n tweeduizend jaar]
't polytheisme dat vaak nog maar zo moeilijk te begrijpen is
en haast volkomen 'ondenkbaar'! Maar nog altijd rest ons de moeilijkste taak van
de welwillende historicus: te trachten om te verklaren waarom of HOE Israel kwam aan het centrale geloof
van EEN G D op aarde van/voor/door ALLE mensen? Als je Avram/Avraham en Mosjeh even wegdenkt,
is 't dan een ziertje makkelijker om te geloven, dat
'het woord van "de heer" kwam tot Yirmeyahoe, hem zeggende:
"Voordat IK jou vormde in de moederschoot, kende IK jou al!?
Welke vermoedens omtrent Avram/Avraham & Mosjeh je verder ook kunt koesteren
[wie, wat, wanneer, waarom],
Yirmeyahoe WAS een volkomen historische figuur
die iedereen van heel nabij KAN leren kennen uit zijn eigen nagelaten geschriften!
Hij was een tijdgenoot van Nevoekadnetsar en van Kolayos rond 600 BC en 't
z.g. Nieuwe Testament is juist ZO genoemd naar een door hem beschreven fase:
aan ons de taak om nu
ook hem te 'verklaren', en daarbij, zoals zo dikwijls in het geval van een 'genie',
is de man zelf makkelijk
te begrijpen, in ieder geval gemakkelijker dan zijn diverse commentatoren,
zelfs ALS zij het al met elkaar
eens zijn?
Iets dergelijks
is dan ook vaak het geval met 'ons' in 'myDiary':
eenvoudige mydiertjes van het
soort mucho macho bonobo of homo ludens prudens sapiens sapiens
met allerlei hapjens en vele sapjens
die geboren worden en na verloop van tijd sterven [of 'gewoon' verdwijnen]:
een kind kan de was doen, maar het is heel wat lastiger om al die meningen van anderen aan te horen als ze je gaan loven en/of prijzen, laken of wraken,
ophemelen en afbreken
...?!
Kortom:
we staan naakt voor 'g ds aangezicht' en ook voor elk ander net als alle andere mensen, dieren en planten en net als 'de jood', de joden in onze oudheid EN in de 'modernere' tijden, en wij moeten voor onszelf, hen & hem/haar een verklaring vinden?!
Wat doen we hier nu eigenlijk? Waarom en waartoe zijn we hier aanwezig?
Ons voortbestaan heeft hoe dan ook een 'verklaring' nodig {net iets anders dan van de meeste andere planten en dieren
en min of meer levende wezens in mini- en/of maxivormen}:
"de oorzaak is belangrijker dan het feit"!
EEN man en EEN geest nam het op tegen de macht die onoverwinnelijk scheen en gaf het onmisbare zelfvertrouwen terug aan een stad die kennelijk en volkomen tot ondergang was gedoemd?
Ons verder voortleven en ~bestaan
heeft een verklaring nodig & Polybios' vragen maken het
nog ietsje moeilijker
...
Waarom blijft een 'ras' voortbestaan: waarom leeft die joodse 'g dsdienst' nog altijd?
Hoe is het eigenlijk in feite begonnen? {
Waar, wanneer, hoe en wat?}
Deze en dit soort vragen
proberen we dan ook telkens weer opnieuw 'mydi'istisch' te beantwoorden
ook al gaat dat misschien wat schetsmatigschematisch
chaotischdichterlijk, prozaischwarhoofdig?
Je zult jouw tijd en energie
aan dit alles volkomen verspillen
als JIJ jezelf OOK niet
die oeroude vragen stelt:
waarom liep het zo,
wat is de bedoeling
en waar moet
dat nu
heen?

~@~
engel
blozen
cool!
04 apr 2007 - bewerkt op 15 jul 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende