planningsgeloof = onbarmhartig & heeft geen oog?

Door de cultuurgeschiedenis heen
hebben mensen geprobeerd om het onzekere levenslot
te bezweren met symbolische middelen.
De levensloop werd zelf wel eens in drieen,
vieren, zessen, zevenen of tienen opgedeeld:
verbonden met de gang van de seizoenen of de planeten,
met de humeuren, de kalender
of de wereldtijperken ...
-
Wij zijn al die duidingen kwijt?
In een eeuw waarin we langer leven dan ooit,
weten we minder dan ooit hoe we het moeten vormgeven!
Ieder wordt op zijn eigen manier zalig, zei Frederik de grote over het leven na de dood ...
Wij zeggen dat nu over het leven VOOR de dood?
G d bepaalde de levensloop van de middeleeuwer{ik}:
de maatschappij gaf zin en betekenis aan die van de burger!
Het 21ste-eeuwse individu moet 'het' helemaal ZELF doen?
-
Waarom worden we niet allemaal gek van dat verlies aan zin,
dat gebrek an structuur, die verpletterende verantwoordelijkheidsdruk?
Omdat we er ondanks alle getob toch wel bij varen:
we zijn gemiddeld rijker, gezonder, vitaler en leven langer dan ooit tevoren!
Geen wonder dat we ook gelukkiger zijn?
Wees blij dat het leven geen zin heeft, schreef iemand, en velen kunnen het hem nazeggen ...
Zij hebben een goed belegde boterham, een dak boven hun hoofd, een mooi boek in de kast en meestal niet eens al te veel chronische pijn in hun gewrichten.
De zinvraag is voor hen een luxe die zachtjes indut bij een goed glas wijn voor de open haard.
We leven in een liquid society zonder vaste identiteiten?
Maar postmoderne Nederlanders [en Europeanen] bezitten zoveel bestaanszekerheid,
dat de gemiddelde middeleeuwer en 17de-eeuwse burger er jaloers op zouden zijn!
ZIJ zouden maar al te graag hun symbolenrijkdom inruilen voor ons gevulde koelkast.
Zelfs de maatschappelijke 'onderklasse' leeft in het Westen
in groter luxe dan de Franse
"Zonnekoning" ...
-
Velen
wanen zich
vandaag in de wereld
die de 16de-eeuwer Francis Bacon
in zijn "Nieuwe Atlantis"
als een verre toekomstfantasie
beschreef:
"De verlenging van het leven:
het herstel van de jeugd tot op zekere hoogte
en de vertraging van de ouderdom ~ de genezing van ziekten
die voor ongeneeslijk doorgaan
en de verzachting
van pijn!"
-