pizzo schizo
Een
myDiStrijd
op leven en
dood
Het was ook
in een Griekse stad,
Efeze,
dat het nieuwe concilie
bijeenkwam.
De eerdergenoemde Cyrillus van Alexandria
arriveerde, samen met tweehonderd bisschoppen uit zijn diocees,
als eerste.
De delegatie uit Antiochia,
onder leiding van bisschop Iohannes, die de standpunten van Nestorius kwam verdedigen had oponthoud en arriveerde later.
TE laat.
Want ondanks de protesten
van de wel op tijd aanwezige Nestorius werd hij door de 'Alexandrijnse' meerderheid
uit zijn ambt gezet.
-
Uiteindelijk
arriveerde ook Iohannes
met zijn Antiochese
delegatie.
Hij legde zich niet
bij de voldongen feiten neer en organiseerde ter plekke
een tegenconcilie.
DIT concilie
zette de eigengereide Cyrillus
uit zijn ambt.
Keizer Theodosius II,
die zelf niet aanwezig was,
erkende beide concilies.
Nestorius
en zijn volgelingen scheidden zich
af.
De 'orthodoxe' christenen
deden er alles aan om zijn aanhangers te vervolgen en hun geschriften
te vernietigen.
Onder deze voortdurende pressie
vluchtten de volgelingen van Nestorius
naar Persia.
VANDAAR
verspreidde de Nestoriaanse christelijk variant zich over het hele Midden-
en zelfs Verre Oosten.
Rond het jaar 1000
was het geloofsgebied van de Nestorianen groter dan dat van de westerse en oosterse kerk
tezamen!
-
Nestorius
was dus verdreven.
Cyrillus bleef, met behulp van Rome,
gewoon in functie.
En de strijd om de natuur van Christus ging door.
-
DAT bleek alras toen Eutyches,
een abt uit Constantinopolis, opperde dat het 'goddelijke' lichaam van Je sus van een ander materiaal moet zijn geweest dan het onze.
Tegenwoordig
wordt onder 'goddelijk lichaam' iets anders verstaan;
juist een waardering voor het biologische lichaam -
tijden veranderen.
De opvatting van Eutyches
vond weerklank bij de Alexandrijnen, maar ging anderen
TE ver.
Vooral de nieuwe bisschop van Rome,
Leo de Grote, veroordeelde deze speculaties
ten stelligste.
WEER
werd in Efeze een concilie bijeengeroepen
en ook DIT keer was de Alexandrijnse delegatie er
het eerste ...
Rome was vertegenwoordigd
en een lijfwacht van gewapende oosterse monniken moest ervoor zorgen dat de genomen beslissingen
in overeenstemming waren met Eutyches' ideeen.
-
Rome was ziedend!
Leo noemde de bijeenkomst een 'roverssynode'.
WEER weifelde keizer Theodosius II.
Niet voor lang, want ...
hij stierf.
En DUS ...
werd er opnieuw een concilie bijeengeroepen.
DIT keer in het niet ver van Constantinopel gelegen
Chalcedon.
En DAAR
viel uiteindelijk
een compromis waarmee iedereen
moest kunnen leven:
Christus was EEN van wezen met God en de mensheid,
maar had twee naturen,
een goddelijke en een
menselijke.
OF,
zoals het concilie decreteerde:
Volgens
de heilige vaderen,
leren wij allen eenstemmig de belijdenis van de ENE Zoon,
onze Heer Jezus Christus,
die volmaakt is in zijn godheid,
volmaakt ook in zijn menszijn,
tegelijk waarachtig God en waarachtig mens,
bestaande uit een redelijke ziel en een lichaam,
EEN van wezen met de Vader naar zijn Godheid en tevens
EEN van wezen met ons naar zijn menszijn,
ons in alle dingen gelijk,
uitgenomen de zonde.
Wij erkennen,
dat hij VOOR alle tijden
uit de Vader is gegenereerd naar zijn godheid,
in de laatste dagen echter tevens
om der wille van onze verlossing uit de Maagd Maria,
de Moeder Gods,
voortgekomen naar zijn
menszijn:
wij belijden EEN enige Christus,
Zoon, Heer, Eniggeborene,
die in twee naturen,
onvermengd en onveranderd,
onverdeeld en ongescheiden
wordt gekend.
In de vereniging
wordt de onderscheiding der naturen
geenszins opgeheven,
veeleer het eigene van elke natuur behouden,
die BEIDE
in EEN persoon en
in EEN hypostase
samenkomen.
MERKWAARDIG,
dat dit soort ambtenaren
telkens WEER de fantastische 'sprookjesachtige' speculaties benadrukt
terwijl ze het DOEN van de liefde zo sterk
verontachtzaamt!
Blijkbaar
hebben ambtsdragers
van alle plaatsen en tijden de neiging om ingewikkelde constructies te bedenken
terwijl ze de eenvoudige waarheid van menselijk medeleven,
mededogen en mededelen laten
verkommeren?
Het ging
de 'grote leiders'
waarop zij zich zeggen te baseren
om het doen van rechtvaardigheid en de liefde
gestalte te geven
in ons dagelijks mydileven,
en godsdienstleiders maken daar
in de loop van vele eeuwen
vooral godsdienstoorlogen van
met steeds meer lijden,
geweld, haat en
onbegrip.
As
far as
I
know.
myDiStrijd
op leven en
dood
Het was ook
in een Griekse stad,
Efeze,
dat het nieuwe concilie
bijeenkwam.
De eerdergenoemde Cyrillus van Alexandria
arriveerde, samen met tweehonderd bisschoppen uit zijn diocees,
als eerste.
De delegatie uit Antiochia,
onder leiding van bisschop Iohannes, die de standpunten van Nestorius kwam verdedigen had oponthoud en arriveerde later.
TE laat.
Want ondanks de protesten
van de wel op tijd aanwezige Nestorius werd hij door de 'Alexandrijnse' meerderheid
uit zijn ambt gezet.
-
Uiteindelijk
arriveerde ook Iohannes
met zijn Antiochese
delegatie.
Hij legde zich niet
bij de voldongen feiten neer en organiseerde ter plekke
een tegenconcilie.
DIT concilie
zette de eigengereide Cyrillus
uit zijn ambt.
Keizer Theodosius II,
die zelf niet aanwezig was,
erkende beide concilies.
Nestorius
en zijn volgelingen scheidden zich
af.
De 'orthodoxe' christenen
deden er alles aan om zijn aanhangers te vervolgen en hun geschriften
te vernietigen.
Onder deze voortdurende pressie
vluchtten de volgelingen van Nestorius
naar Persia.
VANDAAR
verspreidde de Nestoriaanse christelijk variant zich over het hele Midden-
en zelfs Verre Oosten.
Rond het jaar 1000
was het geloofsgebied van de Nestorianen groter dan dat van de westerse en oosterse kerk
tezamen!
-
Nestorius
was dus verdreven.
Cyrillus bleef, met behulp van Rome,
gewoon in functie.
En de strijd om de natuur van Christus ging door.
-
DAT bleek alras toen Eutyches,
een abt uit Constantinopolis, opperde dat het 'goddelijke' lichaam van Je sus van een ander materiaal moet zijn geweest dan het onze.
Tegenwoordig
wordt onder 'goddelijk lichaam' iets anders verstaan;
juist een waardering voor het biologische lichaam -
tijden veranderen.
De opvatting van Eutyches
vond weerklank bij de Alexandrijnen, maar ging anderen
TE ver.
Vooral de nieuwe bisschop van Rome,
Leo de Grote, veroordeelde deze speculaties
ten stelligste.
WEER
werd in Efeze een concilie bijeengeroepen
en ook DIT keer was de Alexandrijnse delegatie er
het eerste ...
Rome was vertegenwoordigd
en een lijfwacht van gewapende oosterse monniken moest ervoor zorgen dat de genomen beslissingen
in overeenstemming waren met Eutyches' ideeen.
-
Rome was ziedend!
Leo noemde de bijeenkomst een 'roverssynode'.
WEER weifelde keizer Theodosius II.
Niet voor lang, want ...
hij stierf.
En DUS ...
werd er opnieuw een concilie bijeengeroepen.
DIT keer in het niet ver van Constantinopel gelegen
Chalcedon.
En DAAR
viel uiteindelijk
een compromis waarmee iedereen
moest kunnen leven:
Christus was EEN van wezen met God en de mensheid,
maar had twee naturen,
een goddelijke en een
menselijke.
OF,
zoals het concilie decreteerde:
Volgens
de heilige vaderen,
leren wij allen eenstemmig de belijdenis van de ENE Zoon,
onze Heer Jezus Christus,
die volmaakt is in zijn godheid,
volmaakt ook in zijn menszijn,
tegelijk waarachtig God en waarachtig mens,
bestaande uit een redelijke ziel en een lichaam,
EEN van wezen met de Vader naar zijn Godheid en tevens
EEN van wezen met ons naar zijn menszijn,
ons in alle dingen gelijk,
uitgenomen de zonde.
Wij erkennen,
dat hij VOOR alle tijden
uit de Vader is gegenereerd naar zijn godheid,
in de laatste dagen echter tevens
om der wille van onze verlossing uit de Maagd Maria,
de Moeder Gods,
voortgekomen naar zijn
menszijn:
wij belijden EEN enige Christus,
Zoon, Heer, Eniggeborene,
die in twee naturen,
onvermengd en onveranderd,
onverdeeld en ongescheiden
wordt gekend.
In de vereniging
wordt de onderscheiding der naturen
geenszins opgeheven,
veeleer het eigene van elke natuur behouden,
die BEIDE
in EEN persoon en
in EEN hypostase
samenkomen.
MERKWAARDIG,
dat dit soort ambtenaren
telkens WEER de fantastische 'sprookjesachtige' speculaties benadrukt
terwijl ze het DOEN van de liefde zo sterk
verontachtzaamt!
Blijkbaar
hebben ambtsdragers
van alle plaatsen en tijden de neiging om ingewikkelde constructies te bedenken
terwijl ze de eenvoudige waarheid van menselijk medeleven,
mededogen en mededelen laten
verkommeren?
Het ging
de 'grote leiders'
waarop zij zich zeggen te baseren
om het doen van rechtvaardigheid en de liefde
gestalte te geven
in ons dagelijks mydileven,
en godsdienstleiders maken daar
in de loop van vele eeuwen
vooral godsdienstoorlogen van
met steeds meer lijden,
geweld, haat en
onbegrip.
As
far as
I
know.
