pijn [lijk]



~@~
'food
for freud[e]'
arbeit macht frei:
jenem dass seine ~
befehl ist befehl &
allahoeakbar?'
~*~


WAT
te zeggen
van 't eventuele religieus geluk
van de gelovige?


Diepgelovige
mensen zeggen
dat ze op de momenten
dat ze de grootste eerbied voelen,
een bijzonder soort van spiritueel geluk beleven:
op de rustigste momenten
is hun vreugde te vergelijken met die van 't serene geluk,
maar in 't vuur van hun meer hartstochtelijke vorm van aanbidding dan
is hun geluk veel levendiger ~ en soms ook totaal
uitzinnig!


Wanneer
vele miljoenen
moslimpelgrims Mekka bereiken,
of grote menigten
zogenaamde christenen in Lourdes aankomen &
hindoes hun feesten vieren
bij de vele bedevaartsplaatsen e.d.,
beleven veel van de deelnemers
vormen van religieuze extase als ze in de ban raken
van die allesoverheersende aanbidding
voor hun respectieve goden,
heiligen, tempels, beelden, bergen, waterstromen &
allerhande diverse praktijken
en gewoonten?


De
geestelijke
gelukzaligheid
die op dit soort momenten over hen neerdaalt,
vereist enige
uitleg!


Het
hoofdelement
van dit soort 'geluk' is een volledig,
blind vertrouwen in de principes van een bepaald
'geloof'. En als er analyses, beredeneerde discussies,
wetenschappelijke debatten of zelfs gewoon
nuchter verstand aan te pas komen,
dan bijft er meestal
niets van
over ...


De
'godheden' [of 'duivels']
die men aanbidt [of 'haat'] moeten almachtig zijn
en hun goddelijke wil moet te allen tijde gehoorzaamd worden
[en afgewezen en/of met stenen e.d.
gekogeld worden?]!


En
of dat nu
primitieve of moderne goden zijn,
voetbalclubs, politieke doelinden of popidolen
[en zelfs ook nog mengvormen van EEN & Ander?]:
het blijft dweilen met de kraan
open ...


Een
massademonstratie,
waarbij de trouwe volgelingen blijk geven
van hun toewijding
aan een specifieke godheid
[o.i.d],
biedt de meeste kans op de ademloze
passie voor godsdienstig
of spiritueel
geluk.


In
wezen
is er in zulke gevallen
sprake van een herhaling
van het gevoel van veiligheid
dat teruggaat naar de momenten
waarop een klein kind
zich eindeloos gelukkig voelt
in de tedere, liefhebbende omhelzing
van een beschermende,
almachtige
'ouder'.


DIT
is iets wat we,
naarmate we ouder worden,
vaak steeds meer gaan missen
en waar we ons hele leven onbewust naar blijven
verlangen?


Onder
invloed
van ons 'volwassen' ego
en onze volwassen verantwoordelijkheden,
moeten we het verlangen om de hulp in te roepen van onze 'ouders'.
de kop indrukken!


Maar
als we
een symbolische 'superouder' vinden,
dan kunnen we ons toch weer even
'kind voelen' ...


Het is
daarom geen toeval
dat goden al duizenden jaren bekend staan
onder namen als "Moedergodin", "Grote Moeder",
de "Maagd Maria Moeder van God", "Heilige Maagd & Hemelkoningen" of
"Moeder Aarde" ensow, en later,
na een ongelukkige geslachtsverandering
of clownesk gekloon,
"G D" de Vader, "Almachtige Vader", "Eniggeboren Zoon",
"Zaligmaker aan Zijn Kruis"
of 'wat dan
ook' ...


Deze
benamingen
zijn ook geleend
door sommige van hun nijvere dienaren,
zoals de [kinderloze] moeder-oversten & [kinderloze] priesters
die zich 'vader' laten noemen
en tegelijkertijd ook nog vaak de meest krankzinnige truukjes uithalen
om zichzelf 'voort te planten',
'na te bootsen', 'armenkassen te plunderen' en de gekste
schurkenstreken uithalen
in dienst van EEN of Ander dictatoriaal
regiem ter linker of rechter zijde of gewoon 'ergens
in het midden'?


Iemand
die in staat is
om zijn/haar verstand even te vergeten
en een bovennatuurlijke superouder
om hulp te vragen al af niet in en bij emotionele stress,
zal misschien wel een groot geluk vinden
in die terugkeer naar de vertrouwde kindertijd,
waarin het kleine kind volledig
vertrouwt op zijn biologische ouders
[indien al ooit aanwezig geweest of gemist]
en onmiddellijk
naar hen toe rent wanneer er maar
problemen
zijn!


Omdat
de heilige superouders
nooit in levende lijve aanwezig zijn,
tonen ze ook nooit EEN van de gebruikelijke zwakheden
van menselijke
ouders.


Ze
BLIJVEN
op enige afstand
en geven hun disciplinaire boodschappen
en hun eventuele spirituele lessen door
'aan hun kinderen'
via geslepen [hoogopleidde]
en truukjesvertonende slimme bemiddelaars,
die daarom zelfs door de eeuwen heen
allerhande speciale plechtigheden organiseren
waar de gehoorzame en behoeftige gelovigen elkaar
kunnen opstuwen en opzwepen
tot gedeelde hartstochtelijke aanbidding,
bloeddorstige onderwerping,
massahysterie,
kinderoffers en allerlei vormen
van 'goddelijke'
extase ...


De
gewaarwordingen
van deze volwassen
pseudokinderen zijn echt:
de gelovigen voelen ook werkelijk onvoorstelbare vreugde
wanneer ze samen hun "G D" of 'goden' aanbidden,
en het vrome geluk van 'ware gelovigen' mag en kan niet
over het hoofd worden gezien:
je ziet 'het' immers
bijna overal
in de
EEN
of
Andere
'vorm'?


"HET"
onderstreept nog eens
HOE neoteen de {r}evolutie is
[neoteen slaat op het proces waarbij een dier volwassen wordt
met behoud van eigenschappen uit zijn/haar jonge jaren].
We zijn 'allemaal "G ds" kinderen',
zo lijkt het althans ~
zelfs tot op hoge
leeftijd.

engel
blozencool!knipoog
sneakygaap!huilen
verliefdliefdesverdrietverliefd
12 jul 2006 - bewerkt op 27 mei 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende