Passionele impasses & romantische vooroordelen ...

Mensenrechten/plichten,
emancipatie, liberalisering,
gezondheidszorg, scholing, studie,
werk: allemaal zijn het mogelijke vormen
van bevrijding van onrecht, dwang, dictatuur,
geweld, ziekte, domheid, onkunde & zinloosheid.

Gelukkig maar dat er zoveel verschillende kranten,
tijdschriften, boeken, schrijvers & kunstenaars zijn om uit te kiezen:
censuur lijkt me wel zo ongeveer 't ergste wat er is, van wat voor kant die ook mag komen!

Je kunt zelf je bronnen kiezen op wat voor gebied dan ook net zoals je vrij bent om je eigen dag- & nacht-
besteding te bepalen: hoe dan ook is 't 'n kwestie van rekening houden met elkaar zoals ook met jezelf?

We blijven ons zorgen maken over irritante huichelaars, fanatieke fundamentalisten, religie & rechtsstaat,
kinder- & vrouwenrechten, willekeurige arrestaties, deportaties & executies, martelingen & legaal folteren,
misdaad van onderaf, bovenop & in 't midden, terrorisme & diefstal, onderdrukking & eeuwen vol ellende.

Bestaan die 1ste [2de/3de & 4de] wereld nog wel nu iedereen onderhandelt met alle anderen & de chaos
alsmaar toeneemt samen met de regels die er 'iets aan willen doen', 'de toestand willen verbeteren' & er
in een klap 'n eind kan komen aan alle verworven normen & waarden door brullende agitatiepopulisten??

De overeenkomsten tussen rijke landen zijn duidelijk: men verkoopt dezelfde producten en wil graag veel meer van hetzelfde, alleen dan nog beter, groter, kleiner, fijner, sneller, goedkoper, duurder & lekkerder!

De laatste jaren
hoor je bepaalde soorten mensen
eenzelfde soort van liedjes schreeuwen over misdaad,
buitenlanders, ontwikkelingshulp, belastingen, subsidies, ambtenaren, politieagenten, popusensaties:
de media berichten van alles en nog wat & het is maar net welke bronnen je al of niet ge- & misbruikt om je geweten [indien aanwezig] te kleuren, te ontkleuren en/of bij te kleuren. Volgens de trouwe ochtend-krant is 't begrip "Derde Wereld" {"Tiers Monde"} afkomstig v/d Franse demograaf Alfred Sauvy,
die 't lanceerde in 1952: in 't betreffende artikel vergelijkt AS de ontwikkelingslanden
met de derde stand.

't Woordje
'tiers' betekent
dus niet derde in rang [dat is 'troisieme'],
maar derde deel. Sauvy besloot zijn artikel op geheel Franse wijze met de woorden:
'En misschien zal die Eerste Wereld, getroffen door een felle lichtstraal en zelfs buiten iedere vorm
van menselijke solidariteit om, niet ongevoelig kunnen blijven voor die zachte en onweerstaanbare, eenvoudige & verscheurende druk om te kunnen [over]leven: want uiteindelijk zal die vergeten, uitgebuite, geminachte Derde Wereld, zoals de Derde Stand,
zelf nu ook wat willen zijn!'

Die druk bestaat nog steeds.
't Begrip Derde Wereld droeg dus drie kernelementen:
op de eerste plaats is 't 'n emancipatorisch begrip. Om 't in oude termen te zeggen:
de Derde Wereld zal zich moeten 'verheffen' ten opzichte v/d Eerste & de Tweede Wereld.
Ten tweede draagt 't het idee van de Derde Weg: zoeken naar een weg van economische & sociale ontwikkeling, tussen "kapitalisme & communisme" in. Dat idee heeft in 't huidige tijdperk van 'globale mondialisering' vanzelfsprekend z'n betekenis alweer geheel verloren om plaats te maken voor lokale
& internationale twisten om invloed,
macht & geld.

Ten derde
is "Derde Wereld" een containerbegrip:
't omvat 'n groep van landen die qua historie, cultuur,
economische & sociale ontwikkeling onvergelijkbaar zijn.
Gezien die verscheidenheid is het dus ook niet zo verwonderlijk dat die Derde Wereld alleen maar vorm, en nauwelijks nog echte inhoud, gekregen heeft in internationale fora. Zo was er bijvoorbeeld
de Beweging van Niet-Gebonden Landen die probeerde om zich tussen de blokken te plaatsen,
maar meer dan 'n lange serie protserige parades van brullende & lullende regeringsleiders
met ronkende eindverklaringen heeft dat
nog nooit opgeleverd.

Ten tweede was er
de zg Groep van 77,
't onderhandelingsforum
van ontwikkelingslanden bij internationale conferenties.
Achteraf is 't ook mogelijk om daarvan te zeggen dat deze alleen i/d jaren zeventig v/d vorige eeuw,
met de macht v/d Opec achter zich, wat heeft kunnen afdwingen her en der. Met de economische crises v/d jaren tachtig erodeerde deze invloed als sneeuw voor de zon,
ijs in warm water & stof i/d zich
uitbreidende woestijnen?

De economische & sociale ontwikkeling
vanaf de jaren tachtig heeft de bestaande differentiatie binnen die zogenaamde Derde Wereld
alleen nog maar verder vergroot. Naast de grootmachten Brazilia, India, China & dergelijke zijn er nu problematische land-locked-landen & eilandstaten waar de vooruitgang om die verschillende redenen nog steeds ietwat moeizaam verloopt. Eerder dan te zeggen dat de Derde Wereld
is verdwenen, zou je kunnen zeggen dat die sterk is verkleind & er is nog steeds
'n zeer grote groep landen waarin 't merendeel v/d bevolking [ver]
onder de armoedegrens leeft.

Sommige
neofuckpartijtjes
weten daar wel raad mee naar ze
luidkeels verkondigen te pas en te onpas,
net als met klederdrachten
& criminaliteit
...

Uiteraard
heeft dat betekenis
voor onze ontwikkelingshulp & ontwikkelingssamenwerking.
Met die landen die zich sneller economisch hebben ontwikkeld, zal ook NL naar nieuwe vormen van internationale samenwerking moeten zoeken. Die zal zich vooral richten op handel, wetenschap en cultuur. Daar is hulp slechts een klein ingredient om contacten
en samenwerking te faciliteren.

Voor de armste landen
blijven ontwikkelingssamenwerking & ~hulp
hoog nodig.

Dat betekent 'n goede toegang
tot de markten in Europa & vooral ook dat we ervoor zorgen
dat we met allerlei soorten van beleid [landbouw, visserij, milieu e.d.] niet markten daar
& op de wereldmarkt verstoren. Het betekent ook en nog steeds ontwikkelingshulp
om minstens 2 redenen: op de eerste plaats ~ 't oude motief ~ omdat ook NL er baat bij had
en heeft als de armoede nu eindelijk eens meer uit de wereld verdwijnt; op de 2de plaats
omdat er steeds meer grensoverschrijdende problemen zijn ontstaan [besmettelijke ziektes,
milieuvervuiling, oorlog, geweld, terrorisme & diverse burgeroorlogen],
waar ontwikkelingslanden nog niet de middelen voor hebben
om ze aan te pakken.

Juist ook vanwege dat tweede motief
is de verdediging van de internationale norm van 0,7% v/h bruto nationaal product van belang.
Natuurlijk is 't zo dat er maar slechts vier beschaafde landen zijn, waaronder NL, die zich alweer bijna
veertig jaar aan deze norm houden. Die 0,7% is echter niet alleen 'n norm van beschaving,
maar juist nu ook 'n norm v/h delen van lasten. Om die rden is binnen de EU besloten
dat de oude lidstaten in 2015 op die 0,7% moeten zitten. Belgia haalt dat dit jaar al
{?}; de nieuwe Britse regering houdt zich a/d afspraak
dat men daar in 2013 wil zijn.

We moeten,
met alle bezuinigingsrondes,
maar zien wie zich verder daaraan zullen blijken te houden!
Blijft staan dat we nu niet meer romantisch moeten, mogen
& kunnen zijn: allerlei mooie particuliere initiatieven op 't terrein van de ontwikkelingssamenwerking, financieren nog geen vaccinatie-campagnes, ontwikkelen geen lesmateriaal,
bouwen geen bruggen & electriciteitscentrales, leggen geen wegen
aan & schieten nog steeds hopeloos tekort
op practisch alle werelddelen.

En het zijn juist
deze laatste zaken, mede gefinancierd
ook uit onze ontwikkelingshulp,
die ontwikkeling{en} op
gang kunnen
brengen
...