Pas in 1943, toen de Duitschers gedwongen tewerk
stelling voor mannen hadden ingevoerd als ARBEITSEINSATZ, studenten een zg. Loyaliteitsverklaring moesten tekenen en vooral ook de raz-zia's op de joden (en hun familieleden en gezinnen) waren verhevigd, nam het aantal Englandvaarders toe: de meesten vluchtten, vaak met hulp van het verzet, via België naar Noord-Frankrijk en vervolgens naar het nog relatief veilige Vichy~Frankrijk, waar tot ver in de oorlog nog vrijwel geen Duitsche Contrôles waren, om tenslotte na vaak (zeer) barre tochten over de besneeuwde Pyreneeën in het fascistische Spanje van Caudillo Franco aan te komen. Dat was dan weliswaar Duitschgezind, zodat velen er gevangen werden genomen, maar via onze ambas-sade & diplomaten konden de meesten naar Portugal, om daar, dikwijls na maanden, dan eindelijk o/d boot naar England te kunnen stappen!
Eenmaal
@ England,
werden de vluchtelingen
vooral ook uit en te na gescreend
vanwege mogelijk verraad of infiltratie:
daarna werden ze er ergens ondergebracht, meestal op kamers,
en aan het werk gezet. Veel jongeren hoopten op een heldenbaantje als vlieger bij de Royal Air Force {RAF},
maar in de praktijk kwam het er meestal toch op neer dat je een administratief baantje kreeg op een van de kantoren
van de nl~regering in London. Wie vechten wilde, kon zich aanmelden voor die Prinses Irene Brigade, zoals ook die Rijksduitsche jongen Enk Feldhaus von Ham had gedaan!? Maar echt vechten was er vooralsnog niet bij: het was meer wachten in verregende tentenkampen,
veel kaarten en zo nu dus ook aardappels schillen & dan 's avonds naar de plaatselijke pubclub of dancing voor de meisjes,
waaruit nog aardig wat huwelijken uit zijn voortgekomen. Wie er al in England waren, of er alsnog als een haas
naartoegingen die eerste dagen, waren zeelui! Al vanaf september '39 waren er meer dan 20 nedlandsche
koopvaardijschepen gezonken door zeemijnen of getorpedeerd door U~Boten, per ongeluk dan, van-
wege de neutraliteit, al kun je ook daar je vraagtekens bij zetten! Het was ook van groot belang
dat NL~Schepen, zeker de marineschepen, de manschappen & mankrachten
en onze vliegtuigen voor zover nog intact,
naar England kwamen.
Koopvaardij & marine
hebben zo ook hun belangrijke rollen gespeeld tijdens den oorlog,
niet alleen op de Noordzee & in door de Jap bezet Nederlandsch~Indië,
maar ook wereldwijs & internationaal: vaak voeren ze van Halifax @ Canada
naar Engeland waarbij 't risico levensgroot aanwezig was getorpedeerd te worden door Duitsche
Onderzeeboten, die soms tot onder de kust van Noord~Amerika kwamen
als ze al niet i/d mist op ijsbergen
of zeemijnen
liepen
~
~
Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende