Paradijs is waar je hart is!

Zijn moeder Arna was intussen met 'n project begonnen dat veel stof deed opwaaien: 't opzetten van 'n toneelschool voor kinderen in 't Palestijnse vluchtelingenkamp van Jenin. Wat moest die joodse vrouw in Jenin, vroegen Israëli's & Palestijnen haast in koor. Kinderen ook leren om zich te uiten, leren creëren in 'n tijd van intifada's, & leren om voortaan zelfstandiger te denken, zo luidde haar antwoord! JMK maakte 'r 'n film over, 'Arna's Children', alom geprezen als wellicht de allermooiste film over dit conflict: hij toont de Palestijnse kinderen in hun spel, maar ook 't jongetje fat vertelt dat hij niet meer thuis slaapt, want hun huis is vernield door de Israëli's. 'n Niet gering aan-tal van dezelfde kinderen ziet de kijker later terug i/d tweede intifada, als strijders i/d strijd tegen Israel: de meesten zullen sneuvelen & twee van hen gaan zelfs op pad voor 'n zelfmoordmissie. Zakaria Zoebeidi, aanvankelijk eerst nog 'n ontwapenend beminnelijk jongetje in de film, zou als commandant v/d Aqsa~brigades jarenlang bovenaan Israëls lijstje van meest gezochten staan, totdat hij in 2007 open-lijk geweld afzwoer. 't Theater gaat eraan bij de Israëlische belegering in 2002: daarnaast zijn 'r beelden van z'n moeder Arna, buiten fel demonstrerend tegen de bezetting; in 't theater, alom aanwezig, dirigerend, strijdlustig, met 't toneel als arena. Intussen vecht zij nu ook tegen kanker, die 't wint. Juliano besloot 'n paar jaar geleden om haar project voort te zetten, samen met Zakaria Zoebeidi: hij verhuisde ook zelf met z'n partner & kinderen naar Jenin. "Ik moest 'n moreel besluit nemen aan welke kant v/d wegversperring ik wil staan: a/d kant v/d gewapende soldaat OF a/d kamt van 't weerloze meisje wier dagelijks leven toch al ondraaglijk is", zo vertelde hij in een van z'n laatste interviews. Zijn Vrijheidtheater werd 'n vrijplaats voor Palestijnse jongeren, maar ook steeds meer 'n pijnlijke doorn in 't oog v/d fundamentalisten. Hij tartte 't lot met z'n politieke toneelstukken, zoals 'Animal Farm', met bovendien de voor moslims onmogelijke rol van 'n varken: 't theater was ook 'n centrum waar jongens & meisjes gemengd samenkwamen, 'n plek die buitenlandse vrijwilligers & activisten trok met ANDERE mores dan die v/h behoudende Jenin. JMK ontving waarschuwingen & dreigbrieven dat, als hij z'n activiteiten niet zou staken, de kogels weldra zouden volgen! Van tijd tot tijd werden 'r vernielingen aangericht in 't theater. Hij zei zich nog veilig te voelen & rekende op de bescherming van Zoebeidi & z'n vrinden. AL deze voorvallen & gebeurtenissen brengen me terug naar de eerste (& latere) dagen aldaar vanaf januari '67: Haifa, Tel Aviv, Eilat, Be'er Sjeva, Yeroesjalayiem (Israëlisch & Jordaans), de 6-daagse in Petra (hasela ha'adom), Ma'an, Rabbat Ammon, Beirut, Cyprus, Mersin/Tarsus, Adana, Ankara, Istanbul, Ararat, Qazvin, Tehran, Herat, Kandahar, Kabul, Lahore, Delhi, Kashmir, Madras, Kerala, Calcutta, Varanasi, Hong Kong, Osaka, Yamagishikai, Birobeidjan and so on .......