paashaas@pinksterpop
*
IEDEREEN
kan en mag
wie of wat dan ook
beschouwen als 'whatever':
Valentijn, Broer Konijn, Paashaas,
Broodje Kaas, g d[en] & geesten & wat al niet,
mensen of beesten ~ dat alles is zo oud als de mensheid
met allerlei 'berserkers', Greybacks & Grijze Wolven,
Magilla Gorilla & Yogi Bear
of wat dan ook?
En ik meen
dat Yehosjoea dan ook best wel
inderdaad beschouwd mag worden als het Grote Paaslam
dat "G D" bereid had voor zijn volk:
het is immers allemaal van,
voor en uit 'verbeelding!
In Egypte,
dat Slavenhuis in Duisterland,
bij de instelling van het Pesach,
had dat paaslam niet zozeer te maken
met de verzoening
van zonden.
DAAR
was het een teken
van de uittocht, van bevrijding
en voorbereiding op een nieuw leven in een zwerftocht van veertig jaar door de woestijn
naar het "Beloofde Land" [waarheen we nog steeds
op weg zijn met z'n
allen?]!
DAAR
zag het vooral
op de plaatsvervanging: Leven in plaats van Dood ...
Ik denk dat er om die reden bij het avondmaal dan ook niet
in de eerste plaats aandacht moet zijn voor de vergeving der zonden:
die buitengewone aandacht voor de verzoening is er in de tijdgebonden theologie,
vooral in die 'ellendige' westerse kerk{splitsingen},
wel ingeslopen.
In de protestantse theologie,
vooral in de z.g. Nadere Reformatie, is Het Avondmaal zelfs vrijwel uitsluitend
in het licht van dat berouw en die schuldvergeving gesteld,
met alle gevolgen
vandien?
Niets nieuws
onder de zon:
oude zaken in een nieuw jasje!
Er werd ~ en wordt nog altijd zo hier en daar! ~ gedaan
alsof het bij het avondmaal vooral of zelfs uitsluitend gaat
om de verzoening van
de zonden?
Ik ontken niet
dat het voor christenen
een belangrijk facet lijkt te zijn
en een wezenlijk onderdeel is van die viering voor hen,
maar de betekenis van het avondmaal of de eucharistie lijkt mij toch veel breder:
die omvat het perspectief van het koninkrijk der hemelen van g d!
Brood en wijn zien uit op de nieuwe schepping
die in die z.g. "Christos" Gezalfde gekomen is en eenmaal voor allen
in alles volle werkelijkheid
zal zijn ...
Maar
als men zich al te eenzijdig
concentreert op de zonde en de verzoening,
dan verlies je ook gaandeweg die horizon van het g dsrijk der hemelen uit het oog
en wordt dat avondmaal vooral een soort van sluitstuk voor een onmogelijk loodzwaar proces
van avondmaalsmijding en censura morum met wikken en wegen:
BEN ik eigenlijk wel 'heilig genoeg'
om aan dat avondmaal
deel te nemen?
En als je niet oppast,
dan verliest die viering elke vreugde
en is er aan de tafel van DIE Christos alleen nog maar plaats
voor mensen met strakke gezichten!
Toen we in de zomer van '62
met OM in Noord Italia waren hebben we ons 'avondmaal' gevierd
in de groene weiden langs de snelstromende rivier de Po met helder water uit kleine beekjes
in een groepje van zo'n tien jongens en meisjes tussen de 17 en de 27 {?}
en zijn we daarna ook nog eens in de Po gaan zwemmen
als een soort van extra 'dope'
vlak naast een half verroest gezonken
ijzeren wrak: je moest oppassen om niet te worden
meegesleurd in die krachtige stroom ...
Van jongsaf aan
waren al die bijbelverhaaltjes
en soortgelijke sprookjes, legenden en mythen
een waarlijk onuitputtelijke bron van fantasie en 'herbeleving' van 'essentiele menselijke waarden':
wil je als 'exhomomuchomachobonobo' je 'ellendige bestaan van mensaap/aapmens' ontvluchten
dan kun je het haast niet stellen zonder al die ernstige en komische rituelen en gebruiken
om een vermoeden te bevestigen en te laten groeien totdat het rijpt
en weer nieuwe vruchten gaat voortbrengen
uit zichzelf?
@
Asih, man, 81 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende