overleven in de woestijn zal niet gemakkelijk zijn


GEWEEST
VOOR 'n volkje
dat aan een sedentaire levenswijze
in het vruchtbare NIJLDAL gewoon was geraakt?!

De woestijn is nu eenmaal over het algemeen een zeer onherbergzaam oord,
met machtige bergen & diepe ravijnen, en vrijwel zonder noemenswaardige vegetatie!?

Niettemin is er zelfs in zó'n vijandige omgeving een soort van menselijk bestaan mogelijk als je niet anders weet & kunt.

Al vanaf de 3e dynastie rond 4600 jaar geleden stuurde AeGYPTe expedities naar de Sinaï om er in mijnen bij wadi Meghara
en bij SERABIT el-KHADIM, nabij 't bijbels Refidim, turkooizen te delven.

Drukgebruikte karavaanroutes doorkruisten langs wadi's deze Sinaï: de karavanen maakten gebruik van de grotten om tegen de ergste middaghitte te schuilen. Nomaden trokken hier altijd langs de oeroude routes van oase naar oase: onderweg putten ze water uit de vele bronnen onder de poreuze kalksteenformaties. Reizigers uit de Oudheid maken vaak melding van wonderbaarlijke watervondsten als zij meenden al verloren te zijn. Dìt overkwam ook de bevel-hebber van 'n mijnbouwexpeditie in Wadi Hammamat, waar Egypte soldaten had heengestuurd om er steenblokken te gaan delven
voor de sarcofaag van farao Mentoehotep rond 2060 vChr/BCE! 'n Inscriptie vertelt hoe er, toen de zon ongenadig brandde & hun dorst ondraaglijk werd, 'n gazelle verscheen die hen naar 'n uitspringende rotsformatie leidde, waar water begon op te wellen. Mor had begin '67 nog geen idee dus begon hij gewoon te lopen en te liften in de Negev bij Avdat, van Amman naar Petra & Aqaba & daarna Santa Katarine in het zuidoosten van de Sinaï! Herinnerend lijkt het net als Zjivago & THE MAGUS, SOYLENT GREEN & 1984 like Yesterday!
03 dec 2013 - bewerkt op 15 dec 2013 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende