overdosis

Ik was 14 jaar, papa dronk veel.
Ik ga het nooit vergeten..
Hij belde me en zei tegen me ' .. kom keer naar't café!'
Daar ging ik dan, op het einde van de avond zei hij tegen me
' je slaapt bij je stieftante, en ik kom je ophalen om 10.30u morgen'
Ik moest me gsm afgeven aan papa..
S'ochtends om 10.30u stond ik te wachten op papa, hij kwam niet..
11.00 nog altijd.. 11.45 zei mijn stieftante tegen me dat ze door moest
Ze bracht me thuis, ik deed de deur van het appartement open.
Ging naar boven, niets vermoedend.. Op de deur van ons hing er een blaadje met
'Moksje, kom niet naar binnen. Bel naar Conny ( stiefmoeder) dat ze achter je komt.'
Ik ben een nieuwschierig, dus ik ging naar binnen.
WOW WAT IS HIER GEBEURD zei ik tegen me eigen.
Het was alsof er was ingebroken, alles lag omgekeerd.. Mijn bed zelf..
Ik keek eerst in toilet, badkamer, en mijn kamer of er niemand was..
Dan ging ik naar de living en papa's kamer. Oké, papa lag gewoon in zijn bed?
Ik zette het tv aan op MNM. Ik had honger, kging naar de keuken..
Daar stortte mijn wereld in.. Allemaal pillendoosjes leeg.. Giftige producten leeg.. Heel de tafel lag vol..
Ik liep naar papa toe, en roepte op hem ' HOE KUN JE ME NU IN DE STEEK LATEN'
Ik voelde aan zijn pols, niets voelde ik dus.. Ogen waren wit.. Reanimatie gedaan.. Ik riep en riep naar hem ' WAT NU PAPA WAT NU'
Niemand kon ik bellen.. Papa had mijn gsm, en ik vond hem niet.
Bijna viel ik flauw, dus ik ging in de zetel zitten. Ik crashte, ik riep, ik weende..
Papa was weg.. Hoe kon dat nu? Pas achter 10 min had ik de huistelefoon gevonden. Ik was bang,
dus liep ik naar beneden & belde naar het ziekenhuis. Het eerste wat ik zei was ' PAPA IS DOOD HELP'
Ik was bang, er lag iemand doods in ons huisje. Ik ben flauwgevallen dan beneden. Stond op, en er was een mevrouw die bij me was.. Ze vroeg wat er was.. Ik zei het haar, ik hoorde de sirenes.. Mijn wereld brak.
Ze gingen naar boven met het bed. Legde hem erop, en gingen weg. Die vrouw vroeg me, of ik nog iemand had.
Ik zei ja, maar mama pakt niet op. Opeens kom het in me op, dat nonkel Yves vrij had vandaag. Nonkel ging achter me komen. Ik legde hem het allemaal uit. Hij zei me dat papa nog leefde.. Ik kon hem niet geloven, ik ben direct naar het ziekenhuis gegaan. 12u heb ik bij hem geweest. De dokters kwamen naar me, en zeiden je hebt je papa gered. Proficiat, goed gedaan! Ik ging naar huis.. en had zoveel spijt.. nu 2 jaar later .. nog altijd. Hoe kan ik hem in de steek gelaten hebben?