'vol' te zitten.
voor HEN is het onderscheid tussen hongerprikkels en fysiologische prikkels bij emoties of stress
NIET duidelijk.
aanwezig.
een hongergevoel.
waarbij teveel gegeten kan worden, zijn dus bijvoorbeeld ANGST, ontevredenheid, STRESS of depressieve
gevoelens.
emoties.
Externe eters:
naast emotionele eters zijn er ook mensen die juist gaan eten wanneer ze door dingen in hun OMGEVING aan eten worden herinnerd.
Dit zijn de EXTERNE ETERS:
ZIJ hebben een hogere gevoeligheid ontwikkeld voor externe prikkels in hun omgeving, zoals de GEUR of het ZIEN
van eten.
Externe
prikkels kunnen ook
heel andere dingen zijn, zoals bijvoorbeeld de televisie:
omdat je bijvoorbeeld altijd voor de tv eet,
krijg je al trek als je voor de tv gaar zitten ...
Bij een dergelijke externe prikkel zal de betreffende persoon een gevoel van honger of trek krijgen en "DUS"
gaan eten.
DIT eten
is ongeacht interne honger of verzadigingsgevoel.
De gevoeligheid voor interne CUES zoals honger en 'vol zitten'
zijn verdwenen.
Bij een hoge score
op extern eten is het belangrijk om de prikkels
die je aan eten doen denken te leren herkennen en om met deze prikkels om te leren gaan.
Lijngerichte eters:
volgens deze theorie heeft iedereen een EIGEN gewicht, dat het lichaam in stand probeert te houden.
Op pogingen om dit gewicht te verlagen,
reageert het lichaam met fysiologische verdedigingsmechanismen zoals 'honger'.
Er ontstaat dan
een CONFLICT tussen de wil om te eten en de wil
om af te vallen.
De cognitieve controle
{de WIL om af te vallen} kan worden doorbroken
door bijvoorbeeld het eten van
'verboden voedsel':
HIERBIJ
is de kans groot
dat er dan gelijk een grote hoeveelheid voedsel
wordt gegeten.
De cognitieve controle
kan worden doorbroken door emotionele
of externe prikkels.
Het voortdurend negeren
van gevoelens van honger kan bovendien leiden
tot een onvermogen om fysiologische sensaties van honger
en verzadiging op de juiste wijze
te interpreteren.
Overgewicht
wordt daarmee veroorzaakt door 'dieten',
met als gevolg
OVER-eten.
Bij afvallen is het dus belangrijk
om niet constant VEEL af te willen vallen,
maar dit elke keer in kleine stapjes te doen!
Na elke stap kan het lichaam zich dan eerst AANPASSEN
aan het nieuwe gewicht.
En DAN
kan er vervolgens
vanuit dat nieuwe gewicht
een volgende stap
worden gezet.
~#~
