Over de mydiontdekkingen van hemels en hellevuren?

Voor de Verandering eens kijken wat Harry Mulisch ervan brouwde in z'n Ontdekking v/d Hemel uit 1992: dat is toch weer heel Andere Koek dan 't Ezeltje van Gerard Reve & al die Andere Schandknapen ...

Bij wijze Van Spreken natuurlijk. Laat me nu even, anders raak ik De Draad kwijt. In 't Heilige der Heiligen
lagen dus altijd die Twee Tabletten met de Tien Geboden. Net als voor De Ingang van de Voorhof die twee
pilaren stonden. Flavius Josephus had zich maar wat wijs laten maken door de hogepriesters, toen hij ooit schreef dat 't debir [heilige der heiligen] helemaal leeg was. Samen met 't gescheurde voorhangsel waren ze uit Yeroesjalayiem meegenomen. Toen kreeg je dus de intocht hier in Rome waar verder geen andere ooggetuigenverlagen van zijn [dan van FJ]! Dus denk ik dat hij in al dat tumult & gedrang der zegepralers
zelf ook niet alles precies juist heeft kunnen zien; maar naderhand, toen hij erover ging schrijven heeft hij
ook maar gewoon gebruikt wat hij hoorde van anderen. En die zeiden dus its vaags over 'n "Joodse Wet", die aan 't eind v/d stoet was meeggevoerd; dat waren romeinen, die hadden geen benul v/d joodse gods-dienst. Maar hij als jood dacht toen zo meteen aan de torahrol uit de tempel. De tien geboden kwamen natuurlijk niey in zijn hoofd op, want voor hem waren die met de ark verdwenen. Maar Vespasianus was beter geinformeerd. Goud had hij zat, dat zei hem natuurlijk allang niets meer. Hij liet nu alleen naar z'n
paleis brengen, wat iets met 't allerheiligste had te maken, - dat was 't voorhangsel en die zogenaamde
"Joodse Wet"? 'n Boekrol die alleen in 't Heilige v/d Tempel werd gebruikt, hoorde daar niet bij; 't was na-tuurlijk wel 'n bijzonder ding in dit geval, maar niet iets unieks, - je zegt zelf, dat zo'n rol in elke synagoge
is te vinden. Nee, 't was 't oorspronkelijke manuscript v/d decaloog, door Mosjeh zelf genoteerd o/d berg
Horev i/d Sinai~woestijn. De beeldhouwer van dat relief was kennelijk beter o/d hoogte. En verder ging 't
dan zo als ik dacht dat 't met de ark was gegaan. Constantijn bekeerde zich uiteindelijk tot 't christendom
& deed de twee stenen cadeau a/d paus van zijn dagen, die ze i/d schatkamer onder 't hoogaltaar van z'n
basiliek verborg. Dat kwam daardoor "Sancta Sanctorum" te heten; en die Johannes Diaconus schreef toen
over de arca foederis Domini, omdat ook hij de klok had horen luiden maar niet wist waar de klepel hing. Hij had niet de ark onder 't hoogaltaar van z'n kerk, maar wel de inhoud v/d ark. In de 13de eeuw
werd de pauselijke kapel gerestaureerd, & na afloop werden ook Mosjeh'd stenen tafelen daarheen over-gebracht, waarna de naam "Sancta Sanctorum" op die kapel overging & toen Grisar in 1905 't altaar open-maakte, heeft hij die twee platte stenen gewoon over 't hoofd gezien, net als Pompejus toen hij in 't Hei-lige der Heiligen was & net als Flavius Josephus tijdens de optocht in Rome, & net als iedereen die tot nu toe naar dat relief op de boog van Titus heeft gekeken. Die [stenen tafelen] liggen er dus nog steeds ...

Een hoog Dan Brown, Stephen King, Robert Ludlum enzo gehalte: spannend grappig komisch interessant
& hoogstvermakelijk, maar allemaal vorm voor mijn gevoel & weinig echte inhoud! Literatuur is & blijft nu
eenmaal iets waar men alle kanten mee uitkan, smaken verschillen net als je humeur & de geur van het
open haardvuur, 't vallen der regendruppels & 't schijnen van de zon, schaduwpartijen & legio drogbeelden.