Otomatic Voldemort Itch

Woorden hebben een eigen soort 'magnetische' aantrekkingskracht.

We kunnen er als het ware de kern van ons leven mee proberen te vatten.
En doen wordt dan pas iets wat echt de moeite waard is!

Je leert duidelijker onderscheiden tussen goed en minder goed ...
En alle dromen van een aangenamer wereld vinden er zo hun bronnen in.
Daar kunnen absoluut geen valse autoriteiten tegenop.

Alle tegenstrijdigheden & obstakels worden erdoor uit de weg geruimd.
Jarenlang lopen we rond te dazen van hot naar her zonder te weten wat we aan het doen zijn ...
We worstelen met allerhande problemen.

Worden meegesleurd met woeste bergstromen en weggeblazen door wilde winden ...
Raken gecharmeerd van van alles en nog wat!
En nooit zolang we leven en niet al te ziek zijn komt er een einde aan de bekoring & verzoeking van woorden waarmee we (bijna?) alles zouden kunnen uitdrukken ...

Misschien is het luisteren nog wel veel belangrijker dan het spreken!
Want hoe zou je kunnen praten zonder eerst te leren luisteren?

Hoe ver we ook teruggaan in de geschiedenis van onze verre voorouders:
er werden woorden gebruikt om uit te drukken wat ons bezielt ...
Of dat nou via keelgegrom of lipgefluit, neusgesnurk of articulatie gaat.
De betekenissen zijn praktisch eindeloos.

En vergeet je Mime niet: je hele Lichaam is een Taalmachien van je Voeten tot en met de Kruin van je Schedel en al wat Ertussenin zit!
Echo's zonder Masker: Hersenprikkels die naar Buiten willen?

Je kunt het zo gek niet bedenken, of onze soort is afhankelijk van Overleg met elkaar .......
Elk ander!

De moeders die met hun nog Ongeboren Babies Praten
op Diverse Wijzen.
Waar ligt dan nog het Verschil eigenlijk tussen Voelen,
Denken, Spreken, Doen & Woorden?

Wetenschappers zullen dat waarschijnlijk wel net als al het andere
kunnen uitpluizen & differentieren,
maar Gewone Mensenkinderen hebben de Taal
tot beschikking in al die Verschillende Vormen Tegelijkertijd
en zonder al te veel onderscheid:
het gaat bijna volkomen automatisch ...

En 't jeukt als de neten: ja 'k wordt door ze opgevreten!
Brandend zand berooft je dan ook bijna van 't verstand ...
En dat alles komt door zijn haar:
heel veel jaren geleden,
sprong zij op mijn fiets ...

O zonnig Madeira!

Maar hoewel Piet Heyn zijn naam wel klein was,
waren zijn daden vreselijk groot ...

In een blauw geruite kiel zonder hart en zonder ziel,
draaide hij aan 't grote wiel, de gediplomeerde randdebiel Michiel Emiel Voldemort!

De hele godganse dag!

We are the champions (bis) ...

Een karretje op de zandweg reed: 't had zijn wagen volgeladen
met ouwe wensen:
toen zij op de markt kwamen begon het hard te plenzen,
nooit heb ik van mijn levensdagen
harder gehuild dan op die dagen,
hop paardje hop:
zie ginds komt de stoomboot uit Spanje weer aan,
hij brengt ons een Zieke Klaas,
ik zie hem al staan ...

Daar wordt aan de deur geklopt!
Wie zou dat zijn?

Sari Marais is zo ver van mijn hart, maar ik hoop haar weer te zien!

En net zo automatisch als ik schrijf
bevriest het scherm,
niets beweegt, is 't UPC, APC, ECH or WWW?
Whatever:
na pagina's tekst & goede zin slaat 't rotding op slot
door overbelasting, virusinfectie of mijn minimale hersengebruik.

Ik stop ermee.
Ga zitten op de bank om tv te kijken
en in slaap te vallen.

Allemaal de ballen in donkere en heldere hallen,
serieuzen en mallen:
gegroet & au revoir ofzo
misschien!

M@rd@ch@!
02 feb 2004 - bewerkt op 16 dec 2011 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende