'Orientisme'


Wij
zijn de
'orientisten' onder de
(bij?)'gelovige' myDi'ers:
de verkenners.
We zoeken bij voorkeur
'verinnerlijking',
zoekmodellen
naar het diepste van het eigen ik,
om een antwoord te krijgen
op essentiele vragen als:
wie ben ik,
wat mag ik geloven,
wat moet ik doen en
wat kan ik
hopen.


Mensen
zoeken van
alles en nog wat.
Het bezwaar dat er tegen
tal van zogenaamde
'inzichtverhogende zoek-stap-modellen bestaat is,
waarschijnlijk,
het dwangmatige
dat er in verborgen ligt.


De
oude 'methodisten'
van het eerste uur
namen hun naam erg serieus:
er was een methode
in het werken van de 'heilige geest van god' in
mensenharten
en die methode was uniform,
net als de methode
om dat geloof
vast te
houden.


De
'heilige schriften'
werden geplunderd om
de vaste stations
aan te geven
die (alle) mensen
passeren moesten,
als roomskatholieke staties
op "Goede Vrijdag".
Tijdens de bijeenkomsten
werden de knipkaarten van de controleposten
(letterlijk!) bijgewerkt
...

Het irritante
van veel religieuze
en ideologische bewegingen is
die schijnbaar ongedwongen dirigentenmentaliteit.
Een veranderend mens heeft geen receptuur nodig,
hooguit pmydi]verhalen
van anderen,
maar
dan als
toetsing van herkenningen
en eigen ervaringen.

Ik
hoef niet
hetzelfde te ervaren
als anderen,
het mag er wel
op lijken.
Ik hoef niet
op dezelfde 'vortexen' te staan
om opgeladen te worden
door magnetische velden,
die anderen
ervaren.

Maar
bij al die verschillen
kan een gemeenschapsgevoel,
een 'samen optrekken'
heel goed gedijen.
Persoonlijk
heb ik al bezwaar
tegen het altijd maar weer herhalen van
dezelfde mantra-elementen
in liturgie- en meditatie~
technieken:
dezelfde voorgeschreven gebeden,
formules en partijprogramma's!
Wat moet ik
met emotieloze herhalingen
en fratsen, ook al
weet ik dat er veel mensen zijn
die deze 'ritmes' als
noodzakelijke begeleiding
beschouwen
...


Er
is nog
iets anders aan de hand
met ons als 'orientisten':
we kiezen nieuwe inhouden,
maar niet voor eeuwig!
Ook van de nieuwe verworvenheden
zijn we bereid om
inmiddels weer verouderde zaken
te vervangen.

We maken
zodoende een eigen pakket,
een overlevingspakket!
Op dit moment
en in deze omstandigheden
kunnen we hier en nu
er wat mee doen
..............
Wie
heeft nooit
de ervaring, dat
je ineens geraakt wordt door
een bepaalde religieuze
en/of politieke gedachte,
aanvoelend als iets
dat tot je spreekt
en in je oproept,
terwijl je niet zolang daarna
de kracht van die aanraking
voelt afnemen
...

Er
zal weer
een nieuwe moeten komen,
om je aandacht weer
aan te scherpen
.......

{wordt
deo
(ofzo)
volente
daarom
dan ook
vervolgd!}

ch@i
29 feb 2004 - bewerkt op 22 nov 2007 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende