Oranje & Provotariaat A.D. 2004


In
de oude
literatuur over de
bronnen van religies
komen we niet zelden
de stelling tegen,
dat religies een verdedigingsactie zijn
tegen angst.

Dat
betreft verschillende
soorten van angst:
de bedreiging van het
onbekende in natuur en levenslot,
de angst voor de dood,
voor ziekte en kwade geesten
die het leven
'beheersen'.

Religie
(or any ideology?)
een soort beteugelingstechniek
tegen angstgevoelens?

Godsdienst
en ideologie niets meer dan
wat ouders hun kinderen meegeven,
de tempels en kerken en moskeeen leren en in stand houden,
door voortdurend met de gevolgen
van de zonde
te dreigen?
[]
Ook
vreugde kan
een belangrijke aanzet
tot geloven zijn:
het buitenmate verheugen
over het goede in het leven,
de schepping van het schone
en troostende.

Maar angst
is ook niet echt
te 'managen' door er
een religie of ideologie
op los te laten
die in ruil voor strikte gehoorzaamheid
ontkoming aan de ondergang
verzekert,
compleet met een God
die de donkere gaten van het leven opvult,
of een almachtige vergoddelijkte Leider die
alle problemen
oplost.

Vreugde,
blijdschap om de gegeven
'schepping' en innerlijke verrijking
door religie en ideeen zijn minstens
even legitieme bronnen voor ons
divers denken over doen en
laten, go{e}d en
kwaad.


Niet alle wijsgerige
stromingen en religieuze opvattingen
kennen een eigen volwaardige plaats aan de vreugde toe.
De "Stoa" bijvoorbeeld heeft weinig goede woorden
voor de wereldse vreugde over
en vindt die vreugde maar een vorm
van onbezonnenheid &
zorgeloosheid!

Ook
de Spreukendichter
in de Schriften lijkt er niet zo erg veel mee
op te hebben als hij zegt dat je beter
naar een sterfhuis kunt gaan dan
naar een dansfeest,
maar hij tuigt het genieten van het leven
zo rijk op,
dat het wel grote vreugde
moet bieden.

Echt Bijbels
is de vreugde wel degelijk,
bijvoorbeeld in de Psalmen,
waar een mens bidt
om de vreugde van het heil te beleven.
Dat is de innerlijke blijdschap en opgetogenheid,
die zich soms uitdrukt in een lied,
een psalm,
een kreet!

Er is vreugde
in het samenzijn,
vreugde in het beleven van de Wet van G*D,
vreugde van de oogst en
vreugde van de beleving
van de Schepping.

Vreugde
en oergeloof
hangen heel nauw samen:
het zit ons ingebakken
als het ware,
aangeboren
.............
Vreugde
zet niet alleen aan
tot geloven, hopen en liefhebben,
zij verwijdt het geloven ook,
maakt het ruimer
en duurzamer.


Nood
leert bidden
op een natuurlijke wijze.
Maar dat wil niet zeggen
dat aan alle 'gebed' de nood ten grondslag ligt.
Een vreugdevolle godservaring
in de kleine dingen van het leven
kan zomaar tot een spontaan
'gebed' leiden.
Het beleven
van de vreugde van geloof,
hoop & liefde is
een sterke kracht
om ons leven te blijven behouden:
het levert een dimensie op
die de 'wereld'
niet zozeer
op deze manier
biedt!

Parallel
ligt het evenzogoed
met het managen van 'vertrouwen'.
Mensen geven geld uit in goed vertrouwen
er iets voor terug te krijgen.
Goede doelen krijgen kapitalen
vanuit een oud groot vertrouwen
'dat het geld goed besteed
wordt'
.......
Wat houdt het
'managen' van vertrouwen
in?

Het betekent ondermeer,
dat mensen door geld te geven
weer het gevoel krijgen iets goeds te doen.
Dat is de inhoud van de 'ruiltransactie' zogezegd,
die de vragers tot stand brengen met de gevers:
wij geven u 'het goede gevoel' en
'daar betaalt u voor'?!
Vertrouwen
heeft in deze branche alles
met emotie te maken:
de gever kan niet zelf controleren
of de doelen relevant
en betrouwbaar zijn,
hij moet het overlaten aan
deskundigen.

Hij gaat ervan uit
dat de doelen deugen
en dat de uitgegeven bedragen
na aftrek van de kosten
relevant besteed worden.
Hoe win je het vertrouwen van mensen terug
dat afnam door negatieve publiciteit in de media?
Door glasheldere informatie te verstrekken,
de controle toegankelijk te maken en
getuigen van elders te laten bevestigen
dat het geld geholpen
heeft
...

Vertrouwen
wordt dus gevoed
door verschillende zaken:
in
de eerste plaats
door de naam
en faam van de vrager,
die in het verleden
betrouwbaar bleek.

In
de tweede plaats
door de aanspreekbaarheid
van het doel,
dat herkenning
bij de potentiele gever
oproept.

In
de derde plaats
door de omgeving van de gever:
de getuigenissen van door hem betrouwbaar geachte mensen
die hem het geven
aanraden!

IN
DE VIERDE
EN LAATSTE PLAATS
DOOR BETROUWBARE INFORMATIE
DIE GECONTROLEERD KAN WORDEN.
De heldere informatie
blijkt in de moderne geef- en
verantwoordelijkheidscultuur
van het allergrootste belang te zijn.
Dit alles
moet 'gemanaged' worden,
systematisch
begeleid
.......

Passen we
dit toe op ons onderwerp,
dan kun je zeggen
dat ook 'het managen van vertrouwen'
bij de duurzaamheidsbevordering
van het 'geloven'
een belangrijke rol speelt.
De vragen zijn dan:
wie moet dit
managen van vertrouwen
uitvoeren?

Met
welke doelen,
met welke instrumenten en
met welk beoogd
effect?

Op de eerste vraag
is het antwoord niet zo moeilijk te geven:
de verantwoordelijkheid ligt bij de gelovige zelf.
Die moet door eigen orientatie,
confrontatie met nieuwe ontwikkelingen en
communicatie met gelijkgestemden
alert zijn,
je eigen geloofsproces
blijven begeleiden
...

Dat
kan hij
of zij niet
altijd alleen en
daarom is een
'geloofs'-gemeenschap nodig,
die facilitair werkt,
dat wil zeggen:
de instrumenten aandraagt
voor mensen
om het managen
zelf te hanteren.

De eerste
vereiste daarbij is,
een zo breed mogelijke informatie
ten aanzien van de huidige opties en visies in het 'geloven',
zonder een bepaalde keus
op te leggen!

Laat maar
eens zien wat de markt biedt
en doe dat als geloofsgemeenschappen
zo objectief mogelijk.

Maak ook
een duidelijke scheiding
tussen informatie en commentaar.

Wees in de tweede plaats duidelijk ten aanzien van de doelstellingen
die men bereiken wil.
Wat wil een mens eigenlijk
met 'geloven'?

De antwoorden
zijn bekend, maar telkens anders gespeld,
afhankelijk van aanleg
van een mens,
karakter
en positie in de samen-
leving.

De
EEN
zoekt een
STIL
en
GERUST LEVEN,
de
ANDER
een
UITZICHT,
de derde een
HOUVAST
VOOR ELKE
DAG,

'n Vierde een
HARTELIJKE VERTROUWENSRELATIE
met god en de
mensen
.............

En vul zelf
alle combinaties maar
in
.......!

Een
doel van geloven
heeft altijd te maken met iets
dat je bereiken wilt buiten de dingen
die je met andere
instrumenten
bereiken
kunt.

Het
is dat
'EXTRA',
dat
"ANDERE",
dat wat ons aanraakt
en bezighoudt,
waarvan we geloven
dat het 'van buiten' komt,
al praten we er
'vanbinnen'
over
.......

Het maakt eigenlijk
niet zoveel uit
OF HET VANBINNEN
OF VANBUITEN
komt:
ALS HET ER MAAR IS
en als het maar beleefd wordt
als iets
dat een vriendelijke
'macht'
over mij
heeft
.......

Een
hele bonte
reeks aan instrumenten
staat tegenwoordig
ter beschikking aan de
ZOEKENDE
mens
...
De grote moeilijkheid
is een eigen selectie te maken
die duurzaam blijkt te zijn!
Dan heeft geloven, hopen en liefhebben
een goed effect,
een positieve invloed
op mijn leven en
omgaan met andere mensen.
ZO GEZIEN
is het managen van een
DUURZAAM
geloven een
fraaie en leerzame
TAAK,
met een rijke beloning
in het
VERSCHIET
.............


Is
dat genoeg
voor vandaag?
Je zou het wel zeggen,
maar je weet het maar nooit!
Als je oog getroffen wordt
door iets interessants,
dan baant
HET
zich
een
WEG
naar Binnen
& weer naar
Buiten
...
Zo
zit het
aapmensje/mensaapje
in Elkaar Blijkbaar?
Met het Emotional Brain
gaat het ook goed!
Woensdag
MRIscan in A'dam.
Elke dag pil innemen
een half uur voor elke maaltijd.
Drie dagenlang een dagboekje bijhouden
over wat gegeten en
hoe laat.
Roken
& drinken
met mate
...

Salve
Salute
&
High
HOPES!

MoR
De
CH@i!

(PS:
Met dank
aan Anne van der
Meiden wiens boek Duurzaam Geloven
{over volharding door vernieuwing}
ik hoogst 'oneerbiedig'
heb [mis?]-
bruikt!?)

Met
heel veel
plezier!
01 mrt 2004 - bewerkt op 23 nov 2007 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende