opgelucht

Centrifugaal particularisme:
hoe gaat SP in de praktijk om met z'n uitgangspunten?

Tolerantie en vrijheid zijn hier de sleutelbegrippen!

Maar wellicht is gastvrijheid wel het beste begrip om z'n optreden te begrijpen? De interculturele samenlevingen van het nog steeds aarzelend Europa vandaag de mydidag hebben het begrip 'gastvrijheid' opnieuw op de filosofische agenda geplaatst. Emmanuel Levinas noemt gastvrijheid 'een voortdurende vervreemding van het ego: "Kom binnen, alles wat ik heb, alles wat ik ben, staat tot jouw beschikking!" ...

De gastvrijheid die SP de volkeren aanbiedt, is vervreemding van zijn ego. En wel naar twee kanten toe. Z'n '... niet ik leef, maar Christos leeft in mij' (Galaten 2:20) past erin. Maar ook 't openstellen van z'n jood-zijn, 't relativeren v/d wet, 't meeleven met de wettelozen, 't opgeven v/d erg strikte voedselvoorschriften, 't opgeven v/d verplichting v/d besnijdenis. De gastvrijheid die SP aanbiedt (aan ALLEN!) noemt PC Counet dan ook centrifugaal particularisme. Dit begrip behelst twee zaken. Allereerst betekent het dat je 'n bijzondere identiteit bezit. Een identiteit die onver-vreemdbaar is, zelfs als je ervan af zou willen. Die identiteit is voor SP z'n jood-zijn. Dat is zijn particularisme. 't Feit dat ook hij op de achtste dag besneden is, 't feit dat hij met Wet & Profeten is opgegroeid, 't feit dat hij zich als jood door z'n geboorte met "G d" verbonden voelt & het feit dat hij 'n farizeeër is, dit alles maakt z'n particularisme uit. Daarvan kan omwille v/d gastvrijheid of anderszins 'n voortdurende vervreemding plaatsvinden, maar er blijft 'n kern die uiteindelijk onvervreemdbaar blijft. Je kunt atheïst worden zoals 'n Joodse kosmopoliet (o.i.d.), maar je blijft toch 'n atheïst geworden jood. 'n Rotterdammer of A'dammer kan emigreren naar Australia, Brasilia of Canada, maar hij blijft 'n eeuwige Hollander. Dat is de ene kant van 't centrifugale particularisme: jouw onvervreemdbare identiteit, waarmee je al dan niet gastvrij kunt omgaan.

Want dit is de andere kant van 't centrifugale particularisme. Je kunt die bijzonderheid proberen los te laten. Je kunt proberen van je ego te vervreemden ten behoeve v/d gastvrijheid. Zoals bijvoorbeeld ook de vader i/d parabel (gelijkenis) v/d verloren zoon zijn mokkende & ontevreden
oudste zoon toevoegt: '... alles wat ik heb, is van jou!' [Lucky Luke 15:31]! Hij stelt z'n huis open voor twee partijen. Zowel de oudste als de jongste zoon, Ya'akov & Esav, zo je wilt, farizeeën & tollenaars, Joden & christenen, alle volkeren. Je opent jouw huis i/d Hope dat 'r vele kamers zijn. Ik ben in alle landen gastvrij ontvangen (& soms ook 'gevangen gezet', ben 't eens met Danny Boyarin & Uri Davis om-dat ik zowel thuis was bij Joden als Palestijnen, 'witten & zwarten',
met alle voor- & nadelen daaraan verbonden
van beide zijden ...

Vandaar?!!