Opgekropt verdriet
Ik zit met een hoop opgekropte emoties en verdriet gemengd met woede. Ik ben getrouwd met een buitenlandse man, een zoontje van 1.5 jaar. Wij wonen samen in Nederland. Afgelopen januari ging mijn man terug naar zijn land. Ik besloot thuis te blijven aangezien we in oktober samen er nog zijn geweest. Hij is een weekje geweest.
Bij thuiskomst had ik een naar onderbuik gevoel. Toen hij op de bank in slaap gevallen was heb ik zijn telefoon gecheckt. Shocking..... Ik zag print screens van videogesprekken van hem en een meisje. Half naakt. En Dick pics. Ik was totaal in shock op dat moment en besloot hem wakker te maken. Hij vroeg wat er was. Ik moet hem zijn mobiel zien. Hij werd onwijs boos dat ik hem alsmaar controleerde en niet normaal was en dat was niet zijn penis. Ik weet zeker van wel..... hele strijd gehad en veel verdriet. Hoe kan hij mij en ons zoontje dit aandoen terwijl wij thuis zaten?? Met de vraag of dit alles was was zijn antwoord ja.
2 weken daarna checkte ik zijn telefoon wederom. Dat was nog meer shocking. Ik voelde alsof ik een aanval kreeg in bed. Ik trilde zowat mijn bed uit. Ik keek in zijn verhaal app. Daar stond zijn moedertaal vertaald naar Russisch en andersom. Ging over buiten afspreken, dat hij dronken was en veel beter dan zijn vrienden was, en wederom weer iets over een penis. De vertaalmachine vertaalde niet alles 100% maar ik wilde niet eens meer weten
Dit was op de dag van mijn opa zijn crematie. Ik hem hier weer mee geconfronteerd. En nu werd die nog bozer! Hij wilde scheiden en ging direct terug naar zijn land want wat dacht ik wel niet om elke keer in zijn telefoon te kijken!! Ik kon het niet meer, ik heb me opgesloten in de badkamer. Ik was zo kapot van verdriet en mijn lichaam deed zo onwijs veel pijn. Ik heb een hele hoop pijnstillers ingenomen waardoor ik onderuit ging. Ik wilde niet meer deze pijn voelen.
Ik ben er nog zoals jullie zien nadat mijn maag leeggepompt is in het ziekenhuis.
Hij wilt het er nooit meer over hebben maar ik kamp nog met zoveel verdriet en pijn dat is continu overal spierspanning heb en chronische rugpijn. Ik trek dit niet meer.
Nu zullen jullie vast denken, waarom blijf je bij hem?! Ik wil vechten voor mijn huwelijk, al is het om ons zoontje, die heeft dit niet verdiend. Ik wil hem alles geven wat ik kan. En voor dit alles hebben wij samen fantastische jaren gehad dat wil ik ook niet vergeten. Ik wil nu alleen van me afschrijven omdat ik niet kan praten. Ik zou het liefste alles van de daken schreeuwen, maar dat kan helaas niet...
Bij thuiskomst had ik een naar onderbuik gevoel. Toen hij op de bank in slaap gevallen was heb ik zijn telefoon gecheckt. Shocking..... Ik zag print screens van videogesprekken van hem en een meisje. Half naakt. En Dick pics. Ik was totaal in shock op dat moment en besloot hem wakker te maken. Hij vroeg wat er was. Ik moet hem zijn mobiel zien. Hij werd onwijs boos dat ik hem alsmaar controleerde en niet normaal was en dat was niet zijn penis. Ik weet zeker van wel..... hele strijd gehad en veel verdriet. Hoe kan hij mij en ons zoontje dit aandoen terwijl wij thuis zaten?? Met de vraag of dit alles was was zijn antwoord ja.
2 weken daarna checkte ik zijn telefoon wederom. Dat was nog meer shocking. Ik voelde alsof ik een aanval kreeg in bed. Ik trilde zowat mijn bed uit. Ik keek in zijn verhaal app. Daar stond zijn moedertaal vertaald naar Russisch en andersom. Ging over buiten afspreken, dat hij dronken was en veel beter dan zijn vrienden was, en wederom weer iets over een penis. De vertaalmachine vertaalde niet alles 100% maar ik wilde niet eens meer weten
Dit was op de dag van mijn opa zijn crematie. Ik hem hier weer mee geconfronteerd. En nu werd die nog bozer! Hij wilde scheiden en ging direct terug naar zijn land want wat dacht ik wel niet om elke keer in zijn telefoon te kijken!! Ik kon het niet meer, ik heb me opgesloten in de badkamer. Ik was zo kapot van verdriet en mijn lichaam deed zo onwijs veel pijn. Ik heb een hele hoop pijnstillers ingenomen waardoor ik onderuit ging. Ik wilde niet meer deze pijn voelen.
Ik ben er nog zoals jullie zien nadat mijn maag leeggepompt is in het ziekenhuis.
Hij wilt het er nooit meer over hebben maar ik kamp nog met zoveel verdriet en pijn dat is continu overal spierspanning heb en chronische rugpijn. Ik trek dit niet meer.
Nu zullen jullie vast denken, waarom blijf je bij hem?! Ik wil vechten voor mijn huwelijk, al is het om ons zoontje, die heeft dit niet verdiend. Ik wil hem alles geven wat ik kan. En voor dit alles hebben wij samen fantastische jaren gehad dat wil ik ook niet vergeten. Ik wil nu alleen van me afschrijven omdat ik niet kan praten. Ik zou het liefste alles van de daken schreeuwen, maar dat kan helaas niet...
02 mei 2019
- meld ongepast verhaal
-
Luunaa (opgeheven op 4-6-2019)
donderdag 02 mei 2019 22:57
Je kunt niet in je eentje vechten voor je huwelijk. Het klinkt niet bepaald als een gezonde relatie en in zo'n geval kun je naar mijn ongevraagde mening beter uit elkaar gaan.
Mijn vader was ook zo en mijn moeder bleef ook "voor de kinderen". Achteraf gezien werd niemand er gelukkiger van.
Kies voor je zoon door voor jezelf te kiezen. Leer hem hoe een goed huwelijk eruit hoort te zien. Want dit is het niet. -
Psyche (opgeheven op 09-05-2021)
vrijdag 03 mei 2019 00:40
Doe die man lekker de deur uit.
Hij gaat onrespectvol met je om, hij liegt en bedriegt, daar heeft je zoontje ook niks aan als voorbeeld. -
PrankDemon
vrijdag 03 mei 2019 11:50
Buiten dat vind ik het veel belangrijker dat je zoon niets aan een ongelukkige moeder heeft. Ik snap dat je wil vechten, maar Luunnaa heeft gelijk, dat kan je niet in je eentje.
-
Noovaa
vrijdag 03 mei 2019 15:47
Ik snap de gedachte dat je je huwelijk wilt redden voor je zoontje. Echter, die gaat over niet al te lange tijd ook de spanning voelen die bij jullie in huis hangt en dat jullie geen gezonde relatie hebben. Dat is natuurlijk voor niemand goed. Je man hoort respectvol met je om te gaan en niet op deze manier.
Het klinkt misschien hard, maar kies voor jezelf. Het zal moeilijk zijn, maar uiteindelijk voor iedereen wel beter. -
Lezer
maandag 06 mei 2019 19:55
Pas op jezelf en op je kindje. Ondanks hij nog jong is, krijgt hij het wel mee. Je energie krijgt je kindje ook mee. Sterkte
-
- Franny -
woensdag 08 mei 2019 10:14
Verdomme, als buitenstaander denk ik ook, trap die klojo buiten.
Maar ik ben zelf ook 5 jaar getrouwd, heb 2 kinderen en weet dat het soms echt vechten is. Iemand krijgen is niet moeilijk, iemand houden wel.
Wat belangrijk is, is dat je in ieder geval geen medicatieoverdosissen meer slikt. Je hebt een kindje die zijn mama nodig heeft.
Misschien kan je op een rustigere dag eens tegen je man zeggen “wat kunnen we eraan doen om onze relatie beter te maken”.
En wellicht wil hij dan nog niet praten en loopt het weer op ruzie uit.
Maar als jij je huwelijk beter wil krijgen, moet het van 2 kanten komen.
Als het eenrichtingsverkeer is en jij wil blijven geven maar hij niet, dan gaat het toch doodbloeden.
Probeer een goede tussenweg te vinden.
Voor kinderen samen blijven moet je nooit doen, een kind hoort niet op te groeien in een ongezonde relatie van/met ouders en uiteindeijk gaat het in jouw leven om jouw gelukz
Waar worden jullie beter van, kan je hem vergeven voor zijn daden en is het een realistische gedachte dat dit te fixen valt.
Ik wens je veel succes! Laat je niet gekmaken en blijf probleemoplossend denken. En ja, dat is makkelijk praten maar niet makkelijk om te doen.
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 02 mei 2019 Opgekropt verdriet ( 6 )