operatie overload

'overload'

Zodra
ik me ergens
enigszins grondiger
met een vraagstuk wil bezighouden
en achter de nieuwsberichten wil kijken,
dan bots ik op een ononderbroken stroom van publicaties
die elkaar soms zo flagrant tegenspreken dat de objectiviteit al
vanaf het begin af aan
is zoek geraakt?

Op
m'n kleine
tafeltje liggen dan
ook maar al te vaak boeken
die beweren objectief te zijn en die zelfs ongeveer dezelfde titel lijken te hebben.
En op talloze bladzijden proberen ze dan ook nog eens als in 'n soort van vraag- & antwoordstijl
van een oude catechismus alle onwaarheden [mythen] vanuit het ene kamp met 'logische' argumenten en 'objectieve' informatie te weerleggen met een verbazende mixage van feiten en fabels,
mythen en werkelijkheden. Daarbij valt het dan ook telkens weer op
dat de feiten van de ene zonder meer de mythen
van de ander zijn, en omgekeerd.
Wellus & nietus ad
infinitum!

Vele
boeken, tijdschriften,
kranten en televisie~uitzendingen
behoren dan ook uiteraard meestal tot het ietwat voorspelbare type:
we wisten nog voor we er kennis van namen wat de schrijvers en filmers ermee trachtten te bereiken
en dat ze werkelijk bijna alle trucjes uit hun propagandadozen zouden willen gaan gebruiken
om ons van de superioriteit van hun eigen
subjectieve standpunten
te overtuigen.

En
toch, omdat
het hier niet
beslist en noodzakelijkerwijs
om flagrante manifeste leugens gaat
maar om uiterst subtiele interpretaties van nogal eens dezelfde gegevens,
werkt die lectuur en dat aanschouwen van zulke schrijfsels & filmsels soms verbazend verwarrend?
Je merkt hoe dezelfde feiten vanuit een verschillende context praktisch zonder enige moeite
een totaal andere betekenis gaan krijgen,
die je in geen van al die gevallen
zomaar kunt weerleggen
en uitschakelen
...

Wanneer
iemand van
mijn eigen 'verdwijnende'
generatie in een pro-EEN & Ander tekst
op een vergelijking stuit tussen de regering van het ene blok en het Hitler- of Stalinregime,
iets wat helaas nog maar al te vaak voorkomt, dan weten we intuitief dat er iets niet helemaal klopt,
ook al zullen we de nuchtere argumenten ertegen misschien pas veel later kunnen ontwikkelen?
Iemand die het Nazi of KGB-regime slechts uit boeken en films kent, mist deze intuitie
nu eenmaal en zal zich in het vuur van een debat veel makkelijker tot een soort-
gelijke foutieve veel te overdreven uitspraak
laten verleiden?

Hetzelfde
subjectivisme
geldt natuurlijk ook
voor de persoonlijke ervaringen
in het Midden-Oosten [of ergens elders op de aardkloot] zelf:
als je bijvoorbeeld in Italiaanse, Griekse, Turkse, Iraanse, Afghaanse, Pakistaanse, Indiase, Arabische en Israelische steden en dorpen bent geweest sinds het begin van de zestiger jaren dan mag men je honderden keren trachten te bewijzen hoe vreselijk goed de mensen het daar wel niet hebben
onder hun huidige [elkaar al of niet bestrijdende] regeringen, maar je kunt het
eenvoudigweg niet meer allemaal geloven en klakkeloos zomaar
voor waar aannemen en je nog langer grondig
voor de gek laten
houden!

Al
dit soort
van indringende ervaringen
mogen nooit doorslaggevend zijn ~
wie herinnert zich niet de lachende, boze,
angstige, fanatieke, serieuze & 'gelukkige' Russische,
Duitse, Chinese, Japanse, Indonesische, Afrikaanse & Amerikaanse boeren,
arbeiders, soldaten, burgers en studenten, ambtenaren en bejaarden op de dia's,
foto's, films en journaalbeelden over bijvoorbeeld de EEN of Andere "Rode Ster"~commune, kolchoz, kibbutz, ashram op hun propagandafilms & afbeeldingen of over de vrije joodse gemeenschap in Theresienstadt, werk- & heropvoedingskampen? ~
maar de tegenargumenten moeten er wel
degelijk rekening mee houden, omdat
er ook voor die subjectieve beelden
en indrukken een logische
verklaring moet
bestaan?

Kortom:
wie objectief
wil zijn moet
in al dit soort
gevallen [dichterbij en wat verder af]
OOK rekening houden met hele reeksen van begripsverwarringen
die in al die diverse kampen heel efficient als wapens in hun propaganda~oorlogen
werden en worden gebruikt en die maar al te vaak ZO emotioneel geladen zijn
dat praktisch ELKE 'nuchtere evaluatie' volkomen wegvalt in ontelbare reeksen
geensceneerde beelden van "Potemkin~dorpen",
hemelse taferelen en helse werkelijkheden
die mucho macho bonobo lijkt te
propageren en 'naar behoefte'
te distribueren.

Ik
denk hier
onder meer weer
[alweer] aan woorden als
'terrorisme', 'vrijheidsstrijders', onze mannen en vrouwen aan het front en in de vreemde,
'concentratiekampen', heropvoedings~ & hersenspoelingsfaciliteiten compleet met drugs & martelingen,
nationale veiligheid en de beestachtige vijand[en], 'de Arabieren', 'de Joden' met hun 'lobby' en de olie-arabieren, baronnen, sjeiks, vluchtelingenkampen,
zelfmoordpartijen & bombardementen met
'verboden' napalm, clusterboms, land~
mijnen & 'booby~
traps'
...

ELK
van deze
begrippen, en we
zullen er vrees ik
nog heel wat meer moeten
moeten bespreken en de revue laten passeren
net als in al die voorgaande mydiverhaaltjes over alle tijden en plaatsen,
heeft gedurende het bijna zestig-jarige bestaan van Israel [en omstreken] een prominente rol gespeeld,
en wel zodanig dat men het vaak niet eens meer nodig vond om er nog een moment bij stil te blijven staan wat nu eigenlijk de oorzaken en gevolgen waren van EEN & Ander:
wanneer en waar is 'het' begonnen, welke gewelddadige actie is
nu eigenlijk een vorm van vrijheidsstrijd en wat is dan ook
ziekelijk terrorisme, kolonialisme, slavernij,
onderdrukking, bezetting, uitbuiting,
verlossing &
bevrijding?

@