Op Weg naar het Einde?


At
the End
of my Life:


En
welke lessen
kan ik daar
dan allemaal uit trekken?
Of juist niet!
Een domme vraag misschien:
waarom ben ik op aarde?
Is er een reden?
Waartoe al die tientallen jaren vol van ellende
en genot?
Wie het weet mag het zeggen!
Ooit was ik razend nieuwsgierig, maar
onderhand heb ik het gevoel
het allemaal wel gezien te hebben!
Pijn en verdriet, plezier en gezelligheid,
twijfel en
'zekerheden'
.......
Bid (vooral als het water je
tot aan de lippen
komt!)
...
Zoek
en klop op de Deur en je zult gehoord worden door de Wachter.
De Eenvoud is bedrieglijk.
Er zit veel meer achter.
Gebed tot G*D, zelfspraak, overweging, geweten, zelfkennis & Inzicht
veronderstellen op de eerste plaats een minimum aan kennis.
God geeft gaven alleen als ze overeen stemmen met zijn/haar Wil.
Dus zullen we ons enige moeite moeten getroosten
om die Wil te ont-
dekken
...
[*]


Indien mogelijk?

Door
Studie en
door het gebruiken van een Geest (DNA in
Process)
...
Is
there a
Server? A Medium,
a Way, a Path towards Wisdom?
Training in Studie:
vragen veronderstelt geloof
in de Zin
ervan
...
Het is
EEN
ding om de
Wil te onderkennen,
en iets anders om onszelf als het ware daarvoor te 'vernederen' en ons Vertrouwen uit te spreken
dat de Eeuwige in staat is om te zorgen
dat zijn Wil
geschiede
...
Ik
Verlang een Antwoord.
Wil kennen en geloven in Uitvoering!
De Zin van mijn
Bestaan
...
Is gebed
(reflectie, spiegeling, aandacht, concentratie)
het belangrijkste middel om mijn diepste verlangens kenbaar te maken?
Urgentie om mijn Vasthoudendheid op de Proef te stellen!
Wat wil ik nou eigenlijk?
Komt dat Overeen met de Werkelijkheid?
Geloof ik dat ik zowel kan
Zenden als Ontvangen?
Sta ik
Open?

[@]
[*]

Wat
is mijn
houding ten opzichte
van mensen in het algemeen?
"Alles nu wat jij wilt, dat de mensen jou doen, doe dat ook aan hen: want
dit is de wet en de
profeten
..."
God
is goed
voor iedereen: zijn
kinderen zouden dat ook moeten kunnen.
Oordeel niet!
Bemoeizucht en schijnheiligheid zijn contraproduktief.
Maar wel in staat om mijn 'vijanden' lief te hebben?
Zonder innerlijke 'genade' ligt een dergelijke liefde buiten mijn bereik.
G*D's eigen liefde in feite: de goede dingen des levens die ons
via 'heilige'/helende Geest bereiken.
"Wat jij niet wilt dat jou geschiedt, doe dat ook een ander niet aan!"
"Doe iemand anders niet aan, waar je zelf een hekel aan hebt!"
"Wat aan jou zelf onaangenaam is, doe dat ook niemand anders aan:
dit is de hele wet en de rest is slechts commentaar!"
Koren zoeken tussen het kaf van ons bestaan.
Goudkleurig graan.
Wijsheid en logica, gevoeligheid en gevatheid,
ernst en ijver,
humor en
geduld
........................
Doe anderen niets,
wat je zelf onaangenaam acht.
Heb je naaste lief als jezelf.
Maar dan moet je wel eerst jezelf ook lief hebben en hoog achten.
Eigenliefde is een geweldige kracht in ons leven.
De mens is qua natuur niet in staat om
dichterbij de absolute
liefde te komen.

Het meest
'flexibele' ethisch principe.
Voor dagelijks
gebruik!

[@]
[*]

Eigenliefde
is meestal
een leidraad in
ons gedrag bij mijn eigen zaken:
NU moet ik me er ook nog laten leiden in mijn gedrag ten opzichte van
Anderen
.............
En het Verhaal gaat,
dat het Enige wat ik moet doen is mijn Fantasie leren
Gebruiken!
Mijzelf in de andere persoon verplaatsen en me afvragen:
Hoe zou ik in die Situatie behandeld Willen worden?
Honderden moeilijke situaties worden zo in EEN keer opgelost.
Het is niet meer nodig om eindeloos veel regeltjes vast te leggen
voor ons gedrag in specifieke gevallen.
DIT is de WET en de PROFETEN.
Dat betekent, dat degene die zijn gedrag ten opzichte van anderen,
bepaalt overeenkomstig de manier waarop hij wil dat anderen zich ten opzichte van hem gedragen, de wet en de profeten heeft vervuld,
tenminste wat de 'naastenliefde' betreft.
Onze 'tegencultuur' is niet alleen een individueel waardensysteem en
een individuele levensstijl, maar een zaak van de gemeenschap.
Waarin WIJ LEVEN.
Het gaat om onze relaties.
En in wezen is ONZE gemeenschap een soort familie, de familie van god.
God is onze vader en moeder tegelijkertijd en onze medemensen zijn
onze broers en zusters - hoewel we tegelijkertijd ook onze verantwoordelijkheid niet mogen vergeten ten opzichte
van degenen die niet bij de familie (willen) horen,
maar van wie we hopen dat ze er wel deel van
zullen gaan maken
op den duur
............

[@]
[*]
liefdesverdriet
verliefd
gemeenverwardgaap!bah!nahnahverdrietigcool!erg vrolijkknipoogvrolijk

FUNDAMENTELE RELATIES!

In
het middelpunt
daarvan staat de
Eeuwige,
tot wie wij ons richten,
van wie wij afhankelijk zijn en die aan zijn/haar kinderen
nooit iets anders dan goede gaven geeft.
Vervolgens zijn er tegelijkertijd onze medemensen.
En wat verkeerd is aan een bemoeizuchtige, vitterige en schijnheilige aard,
is dat die onverenigbaar is met zo'n broeder/zusterschap.
Als onze mededagboekaniers werkelijk onze broeder en zusters in het goede zijn, dan is het onvoorstelbaar dat we iets anders doen dan
voor hen zorgen en zijn we in onze houding ten opzichte van
hen op-
bouwend
...
Wat
degenen betreft
die niet tot
de familie horen, zijn er de extreme
gevallen van de 'honden' en de 'zwijnen', maar die zijn niet kenmerkend
voor allemaal!
Ze vormen een uitzonderlijke groep van halsstarrige mensen, die 'als honden vasthouden aan' en 'eigenwijs zijn als zwijnen in' hun
besliste afwijzing van de Eeuwige.
Met tegenzin zullen we hen moeten laten vallen!
Volgens de Gulden Regel.
Want die verandert ons handelen.
Als we onszelf verplaatsen in de ander en voor hen willen wat we voor ons-zelf zouden willen, dan zullen we nooit krenterig, maar altijd mild zijn:
nooit streng, maar altijd vol begrip.
Nooit wreed, maar altijd vriendelijk.
Geloof en hoop ik in
liefde
...

[@]
liefdesverdriet
verliefd
gemeenverwardgaap!bah!nahnahverdrietigcool!erg vrolijkknipoogvrolijk
@





21 feb 2004 - bewerkt op 18 nov 2007 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende