NET
als overal
elders gooien we
dus ook in myDiary
alles in de uitverkoop: waarheid,
lief & leed, oude tradities & nieuwe trends,
kleding, claustro~ & agorofobie, boulemia
& anorexia, snijden & mijden,
superbonobomeiden &
muchomachoknapen.
Dat
zal dus
al met al
geen sinecure zijn ~
zelfs niet voor 'atheistische'
dominees & gelovige seculieren.
Want weliswaar 'bestaat' G d niet [meer] voor hen,
maar dat komt in hun ogen doordat we omschrijvingen
als 'bestaan' & 'zijn' hebben overgenomen uit het heidendom
van de afgelopen twee- a
drieduizend jaar!
Terwijl
de bijbel
alleen maar een
g d toont die gebeurt?
De bijbel bevat blijkbaar voor Velen
toch DE waarheid: G d bestaat niet [niet
zodat we ons kunnen voorstellen & zoals we wensen
net als alle andere dingen, dood en/of levend], maar waarheid wel!
En dat suizelende koele 'proces'
noemen we
g d.
Hoezo
hebben sommigen
dan nu nog steeds
de neiging om overal etiketjes op te blijven plakken
met bijvoorbeeld joods, orthodox, roomskatholiek, evangelisch, reformatorisch, protestants, mohammedaans, hindoe, boeddhistisch
en/of ketters, vrijzinnig, ouderwets,
modern & sektarisch [of
wat dan
ook]?
Ooit,
in de vierde eeuw,
toen de betrekkingen tussen allerlei joden & 'christenen'
allang waren afgestorven en bekoeld, was er een groot debat tussen Ambrosius,
de toenmalige bisschop van Milaan, en de prefect van Roma:
die wilde dat het oude altaar van Victoria weer werd teruggeplaatst in de Senaat,
waaruit het in 382 was verwijderd, toen het christendom staats-
godsdienst v/h Heilige Roomse
Rijk/Lijk was
geworden.
Die
prefect schreef:
"Het is terecht dat wat alle mensen vereren voor EEN en hetzelfde wordt gehouden.
Wij kijken allemaal naar dezelfde sterren, we hebben de hemel
gemeenschappelijk, en dezelfde wereld omgeeft ons.
Wat maakt het dan nog uit met welke benadering
iemand naar het ware zoekt?
Een zo groot geheim
kan nu eenmaal niet
op EEN enkele
wijze bereikt
worden!"
ZO
zouden moderne
[on]gelovigen anno 2008
het eveneens graag willen verwoorden.
Ambrosius wees die gedachtengang evenwel af, en met het die z.g. 'kerk van alle eeuwen'?
HIJ koos voor de schotel met rode linzensoep
van DE [enige 'echte'] 'waarheid'!
Maar was dat eigenlijk wel
"DE" originele boodschap
van de
bijbel?
In
Yohannes staat
een mydiverhaaltje over
een vrouw [alweer een Samaritaanse?]
die water haalt uit de put: elke dag weer!
Zij is in de vicieuze cirkel geraakt van water putten & altijd dorst hebben.
Yehosjoea spreekt haat aan en dat was in die tijd vaak nog ongebruikelijk:
een man komt alleen bij een waterput om een vrouw te zoeken.
Zou die put, zo vraagt hij haar, ooit weer een bron kunnen worden met levend water?
Ze is blijkbaar getroffen: zou de bron van het leven ooit weer kunnen stromen in haar?
Zou ze uit de put van haar eigen gevangen leven kunnen klimmen?
Waarop Yesjoea vraagt of ze haar man wil halen.
Een heikele vraag: ze leeft intussen [alweer]
met de zesde: Yesjoe poseert
bewust als de
zevende, ideale
echtgenoot.
Die
vrouw spreekt
over de verschillende
geestelijke tradities die er bestaan.
Waarop Yehosjoea antwoordt dat G d 'geest' is en niet [meer] valt vast te leggen!
In geen enkele traditie: zo beleeft deze vrouw het ook ~ daarom zegt ze
dat ze weet dat ooit de masjiach
{'gezalfde'} zal komen &
Yesjoea antwoordt dat
hij dat
is.
Let wel,
hij heeft het niet over waarheid:
daar heeft hij immers al mee afgerekend toen hij G d 'geest' noemde?
Hij heeft het over de tastbare vorm van g d die je
[alleen nog maar] tegenkomt
in liefde, geloof,
dope en
hope.
DAT
mydiverhaal
zou de kerk
kunnen vertellen:
als uitnodiging.
G d
is telkens
anders: toont zich
aan elk mens anders!
Leg je daarentegen dat andere vast ~
bijvoorbeeld in [de enige echte ware interpretatie van] de Bijbel ~
dan heb je de waarheid in handen en wordt zij jouw God:
dat is de definitieve narcistische eigenliefde.
Maar als er {toch} een g d is, dan
kun je hem alleen maar
ontmoeten {en liefhebben}?
Niet eigen~
maken
...

~@~