Op pad {met rugzakje} & chipchap naar 't Gelders


HOOFD

Nog eventjes nu het nog kan tussen het sproeien, wassen, ophangen & opruimen door.

Natuurwetenschappen schetsen ons de omtrekken van een zich ontwikkelend wereldbeeld: kosmos, leven,
mens - worden beschreven in termen & beelden van ontwikkeling & volgorde. Het is dit wereldbeeld dat in onze samenleving de achtergrond is geworden van onze vragen over oorsprong, zin & bestemming van 't
"tijdreizen". Dit kan op zijn beurt weer leiden tot vragen die we ook keer op keer in mydi tegenkomen ...

Wat betekent het voor levensbeschouwingen & waardeoordelen als we dit ontwikkelend wereldbeeld tot ons
uitgangspunt nemen, & wat kan de bijdrage zijn van 'n bespiegelend waardeoordeel aan 'n zinvoller invul-
ling van ons wereldbeeld? We beginnen keer op keer met verkenning van ons huidige wereldbeeld, zoals
dat werd voorgesteld door de wetenschap: de levende aarde als 't resultaat van miljarden jaren ruimtelijke
ontwikkelingen. We stellen vast dat ze als zinnebeeld krachtig oproept tot religieuze/politieke verbeelding.

Ons waardeoordeel lijkt zich aan dat toenemend gevoel voor ruimtelijke verhoudingen weinig gelegen te laten liggen, integendeel, haar verdwijnpunt is in deze 'moderne' tijd meestal verschrompeld tot de omtrek
van onze menselijke betrekkelijkheid. We kunnen dus niet nalaten om te blijven schetsen wat we vinden van 'het' huidige ontwikkelende wereldbeeld. Wat ooit vastgeklonken leek in 't nabije & vooral verre ver-leden komt nu schijnbaar steeds verder daarvan los te staan & bijna iedereen kan nu 'van alles & nog wat'
zeggen zonder dat er nog een haan naar kraait: de babbelmaatschappij kabbelt & stuift alle kanten op, &
wij 'rotzooien' maar wat mee in de marge van advertentiecampagnes, reklamebureus & populistische kul!

Wat ooit voor eeuwig leek vastgelegd via heilige boeken, rituele hogepriesters als pausen & politici, is nu in sneltreinvaart aan 't verbrokkelen, afbreken & her en der verspreiden geslagen: je kunt alle kanten op?

Van sociobiologen tot & met New Age~ & New Wage-aanhangers ~ evolutionisten hebben zo elk hun eigen
perspectief door heel & half verzonnen beelden van die evoluties: die veelheid kan verwarrend werken ...

Desondanks is er wel degelijk een bepaalde overeenstemming after all over de vertaling van een aantal feiten die de stof vormen waarmee we 'n nieuw 'scheppingsverhaal' zouden kunnen vertellen: ook in myDi
staat tussen & dwars door al die 'mydiverhaaltjes' centraal of & hoe in het licht van onze nieuwer evolutio-naire wereldbeeld al die verhoudingen tussen natuur & cultuur, moraal & zingeving al of niet 'opnieuw' zul-len moeten worden bezien. Aan 't ene [verouderde?] uiterste staan de minderheden met conservatieve &
regressieve denkbeelden die 't oude willen behouden & weinig oog hebben voor nieuwer ontwikkelingen, &
aan 't andere [moderne?] uiterste staan dan ook weer andere minderheden die koste wat 't kost alles nu graag meteen zouden willen zien 'veranderen' op grond van wat voor wilde woeste ideetjes dan ook, terwijl
in 't "midden" de overgrote 'meerderheid' heen & weer wiebelt tussen al die oudere & nieuwere invloeden.

"Opnieuw", want [minstens] twee visies op die relatie liggen inmiddels achter ons: de pre-moderne opvat-ting dat moraal een participatie is aan een soort van 'goddelijke zijnsorde' {Stoa/Christendom e.d.} & die
merderne dat moraal 'n puur menselijke uitvinding id waarbij geeb beroep mogelijk is op de natuur. Als in
een evolutionair kader van een 'nieuw [of vernieuwend] verbond' tussen mens & natuur gesproken wordt,
dan is ook 'n ethiek 'in overeenstemming met de natuur', zoals de stoa die ooit voorstond, aan 'n zekere
herwaardering toe!? We blijven dus voorlopig nog wel even bezig [aan de hand van diverse invloeden van
her & der] met die evolutionaire verklaringen van moraal, zoals hedendaagse natuur- & mensweten-
schapper die schetsen, & hoe wijzelf vinden dat die eruit kan zien. Alles wat we tegenkomen waar en hoe dan ook kan bijdragen aan verheldering [of vertroebeling]: als je van iets of iemand 'n rechtvaardiging
 van ['n] moraal gaat eisen, dan overvraag je ze in de meeste gevallen. Vermoedens te over [of niet],
maar daarvoor kan de theologie nog wel wat lichtjes opsteken onder de bedrijven door: je hoeft niet keer
op keer al die kinderen van ooit met 't badwater weg te gooien als ondeugdelijk, niet bruikbaar & lastig ...

Dat betekent wel, dat al die theologietjes [hoe verrassend ze ook mogen zijn zo nu & dan], beter afscheid
kunnen nemen van hun exclusieve mensgerichtheid & speciaal 't alleenvertoningsrecht van 'de waarheid'!

Ook onze ontdekkingen uit 't verre & nabije verleden zullen meer gevoel moeten ontwikkelen voor kosmi-sche verhoudingen naar binnen & naar buiten toe: ons vertrek naar de uiteinden van eeuwigheid & heelal
betekent tegelijkertijd een ontdekkingsreis naar ons eigen 'diepste' binnenste. De vraag is ook of na alle
misbruik woordjes als 'g d', 'almacht', 'eeuwigheid/hemel/hel' e.d. nog wel bruikbaar zijn: we zullen in ie-der geval wel afscheid moeten nemen van enkele belachelijke dogma's, poppenkasten & fixaties om er 'n
helderder inhoud aan te kunnen verlenen dan ooit [meestal] gebruikelijk was? Als we die uitersten met el-kaar willen 'verzoenen', dan moeten we ons ook afvragen wat 'n evolutionair wereldbeeld kan betekenen voor onze visies op 'G d e.d. Etiketten plakken of weggooien kan iedereen maar 't gaat om de eventuele
inhoud & niet zozeer meer om de 'verpakking/aankleding'! Is zo'n 'beeld van g d' als een onveranderlijk,
transcendent, 'persoonlijk' G d die 'de wereld' volgens een 'van te voren vaststaand plan heeft geschapen'
nog wel te handhaven [speciaal na al dat misbruik & onbruik], of zal er nu eindelijk eens ietwat meer naar
'n andere 'verbeelding van g d' moeten worden gezocht? Wat kan dit alles nog betekenen voor onze z.g.
"christelijke ethiek", als zij niet langer meer zonder meer kan worden afgelezen uit die voor eens & altijd
'geopenbaarde' & door mensen vastgestelde "wil van g d"?! Zoals mydi aan de ene kant een soort van
weergave is van wat al die verschillende mydiertjes stuk voor stuk menen te ervaren en te vinden, is 't ook
eventueel een gedeelde bron van creativiteit waarin we ons kunnen voorstellen binnen die vernieuwende
'evolutionaire kaders' hoe we op eigen {ver}nieuwe{ende} manieren kunnen spreken over 'g d' & ethiek:
hoe 'zoiets' te vertellen/beschrijven/hervertellen/herschrijven, nieuwe [of oude] bronnen te benutten & er
zelf aan deel te nemen op eigen wijze. En nu moet ik echt op weg gaan & niet te lang blijven treuzelen ...

Have a nice day &
maak er maar weer wat van
[wat dan ook]!
blozen
15 jun 2010 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende