Als we de sociaal-psychologische krachten achter al die huidige nostalgiegolven onderzoeken, dan
komen we niet alleen maar uit bij de steeds omvangrijker gedigitaliseerde cultuur uit, of bij de zucht naar roem en rijkdom voor iedereen. Even belangrijk lijken mij de absurde verwachtingen die er leven omtrent
communicatie ~ 'n erfenis van zowel ooit beroemde psychologen als de hippies & hun diverse volgelingen.
Velen riepen de pleitbezorgers van roem en communicatie uit tot nieuwe goden van de tijd. Vijftien minu-ten roem voor iedereen? De totale directe elektrische communicatie tussen mensen alsof we allemaal al engelen waren geworden: als het ware bij wijze van spreken en schrijven volkomen spontaan en intuitief
'alles wetend'? Weinigen wisten toen dat al dat soort van vrijblijvend gewauwel tamelijk reactionair was en
dat de meeste opmerkelijke uitspraken bedoeld zijn als effectbejag, makkelijk geldgewin & aandachttrek-kerij: woorden zijn nu eenmaal eenvoudiger dan daden, ze kosten bijna niks & je kunt er alle kanten mee
uit? Dat geloof in communicatie was, net als het geloof in roem, eigenlijk vragen om teleurstelling. Dat is
al zo geweest bij de uitvinding van wat dan ook: kijk eens wat ik kan met deze stok en die steen, met 'n
speer, pijl & boog, mes, geweer, raket, wonderwapen, populistische speech & ontelbare verkooptrucjes ...
Telegraaf, telefoon, radio, televisie, computerspelletjes, mobieltjes om zieltjes te winnen & rijk te worden!
Sinds die tijden van weleer werden ook de begrippen solipsisme & telepathie bedacht: bij solipsisme zijn
de wanden van de geest ondoordringbaar voor de ander en bij telepathie geheel afwezig. De droom van 'n
totale, directe communicatie, door chatten & hyves of wat voor moderne foefjes dan ook kan alleen maar leiden tot des te meer frustraties als die communicatie & relaties blijken uit te blijven? De eenzaamheid die er daarop volgt drijft ons het huis uit, op naar de veelbelovende massafestijnen, naar 't lijfelijke con-tact met de Ander. Menselijk vermogen tot bijgelovigheid, goedgelovigheid, suggestie & schijn kent geen einde! Wie niet zelf wakker is geworden blijft slapen of slaapwandelen. Kortom: we leven in nostalgische tijden & zien ons leven als in een film aan ons voorbijglijden: zo ben je geboren & zo ben je er geweest?!
De huidige golven van nostalgie, solipsisme, telepathie & [auto]suggestie gaan, in tegenstelling tot het heimwee naar huis en/of naar 'n al of niet gedroomd verleden, tegenwoordig alle kanten op. We hebben
een nieuwer woord nodig, want alleen maar 'escapisme' is 't ook al niet meer. Het is een behoefte aan 'n
nieuw soort helderder duidelijkheid & 'n beproefde{r} moraal! Harry Potter is wel leuk, maar voldoet niet:
net als alle mythen en legenden van ooit & waar dan ook? Lord of the Rings, Gladiator, Matrix, Hemelen
en Hel, Paradijs, Hof van Eden & Getsemane, Beloofde Landen, Galilea, Yeroesjalayiem, New Babylon & al
die andere illusies, drogbeelden, wegwijzers & 'toestanden' doen ons verlangen naar 'n duidelijker bood-schap over goed en kwaad, gezond en ongezond, wenselijk & afschuwelijk. We zijn al met al door al dat gereis door tijd en ruimte toe aan en in verwachting van een nieuwe, krachtiger en realistischer toekomst-visie die onze 'gewonde' relaties met verleden, heden en toekomst kan herstellen en weer in belans zal brengen: genezing & heling van binnen uit.

Op pad dus.
