op~ & neergang tussen links & rechts in het midden


O breng mij trug naardie Outransvaal: daarwaar mijn Sari woont: Sari Marais is zover van mijn hart ...



Toen
de joodse
bevolking van Caesarea
die stad had moeten verlaten
omdat 't leven daar hun door de syrische
& griekse inwoners onmogelijk was gemaakt,
weken ze uit naar Narbata, 'n paar uur gaans van Caesarea gelegen:
ze namen de wetsrollen mee om in de nieuwe, naar ze hoopten tijdelijke, woonplaats
hun synagogale samenkomsten te kunnen houden. Ze stuurden met spoed
'n delegatie naar de landvoogd Florus met 't verzoek om te hulp te komen
& hun leven & eigendommen te beschermen. Florus die op dat moment
te Sebaste in Samaria {Sjomron} vertoefde, ging op deze wensen
niet in: hij was van oordeel dat de joden zelf de oorzaak waren
van al die ontstane moeilijkheden, liet de leden
van de delegatie in hechtenis nemen
& stuurde mannen naar
Yeroesjalayiem om 'n
fors bedrag uit de
Tempelschat
~ zeventien
talenten ~
als losgeld
& genoegdoening
te vorderen volgens
Flavius Josefus
BJ. II,
14,4.

De
inwoners van
Yeroesjalayiem werden woedend
toen deze eis bekend werd. Sommigen dreven
de spot met de landvoogd & organiseerden haastig 'n collecte
waarbij giften voor de arme Florus gevraagd werden & de landvoogd
was door dit optreden zoals zich gemakkelijk laat denken zwaar beledigd & rukte dadelijk
met zijn leger naar Yeroesjalayiem op om de joden een gevoelig lesje te geven en zijn eisen
kracht bij te zetten. De meeste leden van de partij van de sadduceeen, van nabij bekend
met die harde lijn die Florus gewoon was te volgen, zagen de toestand ernstig in
& besloten aan de landvoogd nog voordat hij de stad bereikt had
hun verontschuldigingen aan te bieden over 't gebeurde!
Dit kon niet doorgaan: eerst de dag nadat Florus
de stad binnengetrokken was wenste hij
de leiders van de partij in de burcht
Antonia te woord
te staan.

Het
verslag over
de rellen hoorde
hij aan maar de verontschuldigingen aanvaardde hij niet!
Deze landvoogd liet zijn soldaten de vrije hand in de wijk
die door de aanzienlijke families werd bewoond: daar werd op grote schaal geplunderd;
vooraanstaande personen werden uit hun huizen gesleept, in het openbaar gegeseld en terechtgesteld! Berenice die toen juist te Yeroesjalayiem was voor de vervulling van een nazireeergelofte
stelde in allerijl pogingen in het werk om aan die terreur een einde te maken.
Zij stuurde een paar leden van haar hofhouding naar de residentie
van Florus en ze vroeg toen deze onverrichterzake terugkeerden
persoonlijk audientie aan. Maar Florus was niet te vermurwen:
hij riep z'n soldaten niet terug
naar de kazerne.

Nog
steeds niet
bekoeld, eiste hij
dat de leiders van het volk
aan het hoofd van een grote stoet
z'n Romeinse cohorten tegemoet zou gaan
die onderweg waren uit Caesarea, om deze soldaten
nu toch nog voor hun komst in de stad hun onderwerping aan te bieden.
De sadduceeen waren geneigd om deze wens in te willigen:
ze vreesden dat er anders nog [veel] meer bloed zou
gaan vloeien en ze deden een hartstochtelijk beroep
op de bevolking om vooral toch maar rustig
te blijven en zich niet langer
meer te willen
verzetten.

Toen
die stoet
de kolonne soldaten
genaderd was konden sommigen
zich ondanks alles niet meer bedwingen
& begonnen scheldwoorden te roepen:
dadelijk sloegen de soldaten er dus meteen op los
& er brak paniek uit waarin vele mensen opnieuw hun leven verloren.
Florus trok met zijn legereenheden vervolgens
door de straten van Yeroesjalayiem
maar was niet meer bij machte
om de massale weerstand
van de inwoners te breken
& hij trok zich daarom
uit die stad terug maar
liet wel 'n cohorte achter
om de orde & rust
te herstellen
volgens Flavius
Josefus BJ.
II,14,6-15.
Alweer
was 't einde
nu 'in
zicht'
...
08 mrt 2009 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende