Op naar de trouwe myDiverdieping & beyond ~~~~~~~~

Zonder duidelijk gemarkeerd ~begin of ~eind! 's Kijken wat 't trouwe commentaar ervan zegt vandaag deze myDizonlichtdag .....

'De kerk mist ballen',
schrijft 'n jonge theoloog. Los v/d woordkeus: hij heeft gelijk?
Voor 'n echte vent is er niks meer te halen i/d kerk, want die is 'eerder 'n grijze-mutsenclub
dan 'n plaats waar de wereld op z' kop wordt gezet', zo schrijft theologiestudent Jan Bart Alblas in 't tijdschrift WOORD & DIENST
v/d Protestantse Kerk @ NL. "De kerk is overgefeminiseerd", stelt hij in 'n opvallend opinieartikel. JBA heeft 'n punt,
maar laat die vrouwen & mannen er asjeblieft buiten. Emotie, zorg & bloemen 'vrouwelijk' noemen
& moed 'mannelijk', dat voert ons terug naar de tijd waarin de verschillen tussen man & vrouw
TEVEEL werden benadrukt! Alsof 'n vrouw niet moedig & 'n man niet emotioneel
zou kunnen zijn. De term 'grijze mutsen' voor oudere vrouwen
is ook beledigend, & daarom verkeerd.

(Man 'provoceert'!

TOCH:
z'n uitroep dat 'de kerk ballen mist' is,
afgezien v/d woordkeus, soms (dood)gewoon waar!
Deze jonge, opstandige theoloog wijst terecht op 't gevaar dat kerken TE LIEF worden,
alsof ze op 'n roze wolk van naastenliefde boven de wereld drijven. 't Christendom stelt naastenliefde centraal,
zeker, maar 't biedt OOK 'n radicaal ideaal & ondergraaft daarmee de bestaande wereld.
DAT is de uitdagende, de strijdbare kant v/h christendom, die de kerken (wel eens)
wat MEER mogen koesteren ... Christendom is niet alleen (nog) maar lief doen
voor elkaar (ELK ANDER) & voor 'mensen in Afrika'; christendom is OOK
'n (kei)harde confrontatie met de schaduwzijden in jezelf
& in de wereld. Kijk naar wat 'r VERKEERD is,
BESEF dat & DOE daar (dan ook) wat mee:
DAT is 't christelijk geloof OOK
(& 'ergens' geweest)
...

Noem 't de stevige kant van 'n kerk:
ze kan mensen wakker schudden uit hun routine,
bevrijden uit hun dagelijkse tredmolen, & hen ook zo hele en om 'n (andere) draai te geven aan hun leven.
DIE kant van zichzelf mogen kerken best
(wat vaker) laten zien zo nu & dan
...

Kerkdiensten
kunnen mensen daarbij helpen
doordat ze zo radicaal afwijkend zijn,
met hun liturgie, hun eeuwenoude rituelen, (kortom) al wat ze zo 'anders' maakt
dan 't 'gewone' leven 'buiten op straat', 't 'doordeweekse normale' leven. OOK naar buiten toe
mogen de kerken 't gezicht wel eens (vaker) met ietwat meer zelfbewustzijn tonen.
In de afgelopen decennia leken ze verdoofd toe te kijken hoe ze leden verloren:
v/d weeromstuit spraken ze zo BEDEESD
dat bijna niemand 'de kerken'
nog hoorde?

De kerken die NU,
NA de jaren van ont-kerkelijking, nog overzijn,
zijn weliswaar veel kleiner dan voorheen ('t geval is geweest), maar ze zijn nog WEL 'springlevend'.
Zij mogen de wereld TONEN dat ze er zijn, met hun moed, hun inzet, hun verzet als 't moet.
Er is MEER dan alleen (maar) 'lievigheid',
'lust' & 'lol-broekerij'
...