Op naar de bibliotheek voor de 3-wekelijkse keek!!

De menselijke soort: 'n god in diepst van onze gedachten? Nog 'n klein stukje Ha(i)K(u) & dan moet ik echt naar de bibliotheek voordat 't donker is! Een inhaalslag, daar lijkt 't inderdaad nog 't meest op. Was 't vroeger 'n ketterij (LEVENSGEVAARLIJK!) om zoiets als 'n soort van goddelijke vonk in jezelf aam te nemen, vandaag de myDidag denken heel veel mensen daar vaak al anders over, ook van huis uit de zeer strenge gelovigen. Niet in de protserige vorm waarin onze Willem Kloos er een gedicht van maakte ('ik ben een god in 't diepst van mijn gedachten', want DAAR rekent de werkelijkheid al snel mee af. Niks god, en als je UT al wilt wezen, waarom dan in 't diepst van je gedachten & niet gewoon voor iedereen zichtbaar? Waarom niet op straat, zei Lucebert. Op DIE manier dus niet, maar dat is in de religieuze wereld van vandaag ook allerminst de bedoeling. 't Goddelijke vonkje ~ om die term nog maar eventjes vast te blijven houden ~ is meer 'n reddingsplank voor 'n verlorene dan uitvalsbasis voor 'n patser. Mensen zoeken nu eenmaal naar een bodem waarop we zo nu en dan echt kunnen blijven STAAN, en als die bodem niet buiten onszelf te vinden is (of aanwezig lijkt te zijn), ligt hij dan misschien nu toch wel binnenin onszelf, als een soort van kern die niet verloren kan gaan omdat hij in den beginnen & uiteindelijk van goddelijke makelij is? DAT is - in kortschrift - de inhaalslag waarmee religieuze verlangens zich vandaag manifesteren. Die ideeën zijn niet van van-daag of gister, ze is al zo oud als de gnostiek, een zoveelste beweging die omstreeks het begin van onze jaartelling de wind meekreeg ...

Ze vernoemde zichzelf naar het Griekse woordje gnosis dat kennis betekent, want verlossing zou je niet bereiken via een 'verlosser', maar via inkeer in jouw eigen ZELF (whatever THAT may be), alwaar je een smeulend (?) sinteltje 'g d' kunt aantreffen, dat weer tot vlammen kan worden gebracht? ALS je 't maar WILT ZIEN! De tijden veranderen, dat hebben we ook al eerder en vaker gezien in de afgelopen jaren. Na eeuwen aan de randen v/d christelijke religie te hebben rondgedoold, net zoals de Israëlieten van ooit die 't beloofde land nog niet in mochten, lijkt 't soms wel alsof de gnostiek, de 'hogere' kennis, met succes aan 'n herkansing is begonnen (zo nu & dan) althans?

Naarmate de druk v/d kerkelijke leer afneemt, komt er meer behoefte aan esoterische literatuur boven water. Overdreven aandacht voor 't eigen ikje, pikje, sikje, dickje lickje. Zelfkennis gewenst: inhalen aanbevolen, 'goed doen' & niet teveel om blijven zien naar 'ooit' ...