Op bergen & in dalen
Op bergen & in dalen, hoe dan ook/waar dan ook, is 't mogeluk
om voor je leven 'n weg te vinden met Zin & Richting
voor dit moment!
Je behoefte/begeerte is
Bezorgdheid om jezelf:
wat zullen we nou weer eens al of niet eten & drinken?
Wat voor kleren/schoenen aantrekken?
Wat zullen Ze van Me denken?
Imago ...
Maar echt Verlangen herkent zich in de behoefte van de Ander.
Dit verlangen is de absolute orientatie: de Zin.
Mijn verantwoordelijkheid: me bewustworden van de gevolgen
van mijn al of niet handelen voor mezelf & de Ander:
alsof Ikzelf die Ander ben.
Verantwoordelijkheid is weten, dat elk van je daden je vormt:
definieert & uitvindt.
Bij 't kiezen van wat ik al of niet doe verander ik geleidelijk.
Al m'n beslissingen laten 'n spoor na in mijzelf.
voordat ze dat doen in de wereld om mij heen.
Waar ik ook heenga & waar ik ook verblijf:
de gevolgen van mijn daden gaan met me mee.
Misschien kan ik me beter altijd voorstellen dat het lot van de wereld
afhangt van mijn daden.
Ik doe dus eigenlijk altijd maar alsof de toekomst van het Universum
vooral afhankelijk is van mijn daden, maar lach om mezelf,
wanneer ik echt denk dat mijn daden enige invloed hebben ....
Menszijn = verantwoordelijk zijn.
Schaamte voelen bij ellende waarmee ik niets te maken lijk te hebben.
Trots zijn op 'n overwinning die Makkers behaald hebben.
"t Gevoel hebben dat je door je steentje bij te dragen meehelpt
aan de wereld te bouwen.
Iedereen is schuldig jegens alles & iedereen, ook buiten eigen zonden om:
als meer mensen die gedachte zouden beseffen, dan zou 't rijk der hemelen best wel eens voor hen kunnen aanbreken:
niet meer als 'n droombeeld, maar als realiteit!
Iedereen is verantwoordelijk voor iedereen.
Werkelijke spiritualiteit is dan ook je bewust worden,
dat we onderling afhankelijk zijn van alles & iederen, zelfs onze kleinste,
minst belangrijke gedachte, woord & handeling,
heeft werkelijke gevolgen
door heel het universum ...
De juiste (zen)houding tegenover 't verleden is er een van dankbaarheid,
tegenover het heden van dienstbaarheid,
en tegenover de toekomst van verantwoordelijkheid.
Oftewel: vraag niet in de eerste plaats wat de wereld voor jou kan doen, maar wat jij kunt doen voor de wereld.
Als je bemind wilt worden: bemin dan zelf!
Liefhebben is 'n werkwoord & geen gevoel: je moet er wat voor doen!
Van jij & ik, nu + hier naar > toen & straks, tussen begin + einde ><
Aanwezigheid van IK BEN omdat IK WAS = IK ZAL ZIJN:
EEN GEHEEL + IEDER op eigen wijze .......
Niet langer versplinterd, opgespleten, verdoemd, verloren & totally lost!
Niet meer verkrampt & gestresst, maar relaxed + vrij.
Niet Doem, maar Doen ...
Men zei ooit: "In den Beginne schiep God (?) hemel & aarde:
mannelijk + vrouwelijk (& bi), om mekaar te hellepe niewaar +
om naam te geven aan alles wat ons bezielt in ons neurale (koppiekrauw) (ondersteboven) onderbewustzijnsnetwerk: myDiary/yourDiary/his/herDiary
theirDiaryourDiary: wat'n woordendiearree: bijna alles wat je erin stopt
komt er ook weer uit op de een of andere manier:
alleen anders voor ieder van ons!
Hoor de wind waait door de bomen &
regendruppels kletteren
naar benee!
Bye,
Chai!
25 jan 2004 - bewerkt op 10 jun 2010
- meld ongepast verhaal
-
Haraman
zondag 16 maart 2008 19:49
Mooie tekst maar bij echte pijn en verdriet lopen de meeste mensen om je heen weg.
Immers de mensheid is nog steeds bezeig in het zoeken naar plezier en vermijden van pijn.
Zelf heb ik in januari mijn partner verloren aan kanker en kan jou zeggen dat er weinig mensen overblijven, dus waarom moet IK altijd haantje de voorste zijn met er voor de ander zijn.
Ik wil ook wel eens gesteund worden, maw is het goed om voor de ander te zorgen maar wel degelijk is voor JEZELF. -
Asih
zondag 16 maart 2008 22:32
@Haraman:
ik weet wat het is
als je alleen achterblijft buiten eigen schuld
[& je toch schuldig voelt?]:
de afstand die ontstaat met de anderen.
Instinctief zijn we toch altijd weer bezig met eigen genot & bescherming tegen wat we niet begrijpen of niet aankunnen.
Vroeger of later raken we allemaal degenen kwijt die ons lief waren
of zij ons.
Niemand weet wie de eerste of laatste zal zijn
en of er wel genoeg anderen resteren om te ondersteunen.
Mijn groepje bestaat ook uit
eenlingen die alleen staan als de ander{en} wegvalt/wegvallen:
mijn lieve moeder [had ik ooit echt iemand anders dan zij]
gaf zich haar hele leven voor anderen van dichtbij en veraf en was
alleen op het moment van lijden met alleen maar 'g d' die zij haar hele leven diende naar beste kunnen maar die 'niet thuis gaf'
toen haar lichaam
het begaf?
Wijzelf zijn dus
die ander ook en g d,
indien aanwezig, is in ons
zowel in onze eenzaamheid als in ons samenzijn.
De mensheid staat op 'n afstand en kijkt meestal toe of neemt groter afstand in plaats van deel te nemen aan ons leed?
Ik weet niet wat de waarheid is
behalve dan echt 'n "many splendoured thing":
alle gevoelens, gedachten en daden monden uit
in 'n Eenheid van Zijn die alles omvat
& die we alleen maar alleen kunnen
ervaren [of soms met een Ander of zelfs meerdere anderen]
maar reken 'r
maar niet op:
het is en blijft een wonder als het gebeurt,
als we onze eenzaamheid & verlatenheid kunnen delen met 'n ander of zelfs maar met onszelf. 't Mysterie
gaat mijn verstand te boven:
het blijft altijd weer een nogal kinderachtig proberen
tot benadering van wat we nodig hebben,
wensen of hopen?
In onze kleine eigen tussentijd moeten we wel zorgen voor onzelf
om op te staan en weer slapen te gaan, op tijden regelmatig te eten
en te drinken met mate ~ en de pijn blijft ~
verandert en vegroeit mee met ons leven, maar blijft steeds
aanwezig onder de oppervlakte ~
en in het zorgen voor onszelf komen we zo de ander halverwege tegemoet: in het verlangen om ondanks dat alles
toch te blijven delen voorzover dat mogelijk
blijkt te zijn ...
Ik blijf ermee worstelen
& probeer een evenwicht te vinden omwille van mezelf ~
dat zal ik zelf moeten blijven betrachten,
er is niemand die het voor mij kan doen,
maar het helpt wel om aan te nemen dat die ander er is of zal zijn
en
het ziet, aanvoelt, deelt,
mee beseft en eraan werkt
op eigen wijze?
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 10 okt 2026 Met ‘n briljante QQLEQMANOUEUVRE wisten die vroege
- O 10 okt 2026 Op un paar vierkante centimeter meer dan 100 jaar!
- O 10 okt 2026 Naar bijna alle maatstaven was de 19de eeuw de al-
- O 10 okt 2026 Eigenaardig aan het tsionisme was dat het, anders
- O 10 okt 2026 Tamares’ toenemende bekendheid leverde hem dus ook
- O 09 okt 2026 Denk je net alles compleet uitvoerig te hebben op-
- O 09 okt 2026 QQLEQ: nog eerst eventjes
- O 09 okt 2026 QQleQDAAR51525354 DAAR IN DIT WOUD SCHREEF OOK MOR
- O 09 okt 2026 QQLEQ permanente dag- & nachtmerries vol pijnen in
- O 09 okt 2026 QQLEQ51: ‘t Vúúr dat in hem brandde smeedde aldus
- O 08 okt 2026 Q50 Naast z’n hang naar geestelijke zuiverheid was
- O 08 okt 2026 De ouwe Mordechai Asih leefde nu ook alzo net als
- O 08 okt 2026 In 1892 moest de jesjiva in Volozjin
- O 08 okt 2026 HÈT ELEMENTAIRE VERBOD v/d Thora
- O 08 okt 2026 In 1890, toen hij 21 was, verliet hij deze school