GEËIST,
MAAR DIE
WERD AFGEWEZEN.
De volgende dag werd een ultimatum aan burgemeester Oud en de Nederlandse commandant gesteld om binnen twee uur te capituleren, en wel om 12.30 uur. Hun antwoord was dat dit ultimatum niet was ondertekend, waarop de Duitse generaal Schmidt naar DUITSCHLAND liet seinen om het voorgenomen bombardement uit te stellen. Dat bericht arriveerde daar vijf minuten na het verstrijken van het ultimatum en de Duitse bommenwerpers waren al een half uur onderweg. Toch werden alsnog rode LICHTKOGELS afgevuurd als teken dat er onderhandeld zou worden, maar één eskader vloog verder, waarna de stad vanaf half twee in vuur en vlam werd gezet. Daarbij kwamen 800 mensen van alle leeftijden om en zo'n 30.000 huizen, gebouwen, winkels en fabrieken gingen verloren op de dag dat er bekend werd dat koningin, familie en regering naar Engeland waren gegaan. Om tien voor vier gaf de stad zich over. De stellingen op de Afsluitdijk, de Grebbelinie en de Hol-landse WATERLINIE waren toen al gevallen. Het Duitse commando dreigde ook Utrecht te bombarderen als Nederland de strijd niet staakte.
De dag erop, de 15e, tekende de opperbevelhebber van het Nederlandse leger, Generaal Winkelman, de capitulatie in een schooltje op Rijs-oord. Die capitulatie gold echter niet voor Zeeland, want daar was het Franse 7de leger al op de 10e binnengetrokken, dus daarover kon hij niet beslissen. De duitse troepen zaten al op Zuid~Beveland & Middelburg & Vlissingen waren zwaar gebombardeerd, maar in Zeeuwsch-Vlaanderen werd er nog steeds gevochten. Het bizarre is dat het bombardement op R'dam in juridisch-militaire zin als legitiem beschouwd werd & niet als een zogenaamd terreurbombardement, omdat de stad zich had verdedigd! Zelfs nu is dat nog steeds een redenering van zg.
'genuanceerd' denkende historici. Het zou een 'argument' worden dat nadien nog veel en met instemming werd aangehaald als de kranten meldden dat verzetsstrijders ('terroristen'
standrechtelijk waren gefusilleerd.