ooit

Als een soort van rode lijn
liep door dat alles heen het schilderij van bijbelverhalen
die als een grote legpuzzle op elkaar aansloten zonder enige lege ruimte daartussenin.
De bijbel was de lijst van je leven en al die spannende mydiverhalen gaven alles een eigen plaats
in het zien van hoe de wereld in elkaar zat en alles wat je verder nog
moest en kon doen en laten.

In het begin schiep G d
[geen idee wie of wat dat nu eigenlijk was]
de Schepper van hemel en aarde die na verloop van tijd zijn eigen Zoon had gezonden
om alles nog eens wat duidelijker te maken voor alle mensen en die aan het Einde der tijden
alles in allen zou zijn zodat toch nog goed kwam wat nu
nog 'onvolmaakt' en 'onbegrijpelijk' was?!

Zo simpel zat onze wereld toen nog in elkaar in kinderogen.
Je had altijd weer schone kleren om vies te maken. Je speelde van 's morgens vroeg tot 's avonds laat [als je de kans kreeg] en eten en drinken smaakte altijd lekker zodat je aan het eind van de dag,
na op je blote knietjes nog een avondgebed te hebben gezegd, rustig kon gaan slapen tussen frisse lakens die in de tuin aan de waslijn hingen na gekookt te zijn in grondwater dat maar een paar meter onder het oppervlak stond en roken naar groene zeep.

Alles was helder,
vriendelijk, duidelijk en soms ook wel een beetje erg griezelig
als het helemaal donker was geworden en de geheimzinnige geluiden van de nacht
de plaats in hadden genomen van kwetterde huismussen en al die andere zang- en trekvogels van overdag wanneer de lucht ontelbare schakeringen voortoonde van rood,
wit, blauw en oranje, alles soorten
grijs en zwart?

We speelden in het witgele zand van de zandafgraving
en ik werd een keer helemaal eronder bedolven zodat m'n opa me er onderuit moest uitgraven.
En rondom de duidelijk herkenbare huizen en tuinen was er altijd weer de straat met bakkers, melkboeren, slagers, groentemannen en opkopers van oud ijzer, vodden en
metalen en marskramers kwamen langs met koffertjes op hun buik
met veters allerlei klein grut voor het dagelijks leven
van elke huisvrouw.

Een keer per week {?} kwam de visvrouw/man langs
die er ook luid schreeuwend blijk van gaf die ze d'r waren met verse vis uit Harderwijk en 's woensdagsmiddags had je de markt op het kerkplein in Putten waar in een overweldige drukte
alles te koop was wat je je ook maar kon indenken aan kleding, schoenen en snoep, kronkelende palingen en andere levende vissen en allerhande huis-, tuin- & keukenmiddeltjes van grappenmakende
kwakzalvers en bananenverkopers, mekkerende geitjes en knorrende biggetjes,
koeien en varkens en verder was alles groen en blauw, bont en gezond
omdat je niet beter wist dan dat alles een geheel was dat bij elkaar
hoorde met alles erop
en eran