Onweer

De geur van versgevallen tegen. De bulderende en lichtgevende flitsen vullen mijn blikveld. Ik ben dan wel geen schrijfster, maar ik krik ervan op om mijn gevoelens en gedachten neer te schrijven. Het geeft mij een verzadigd gevoel.

Dit is dan wel mijn eerste bericht op deze online site, en ik ben er nog steeds niet achter gekomen waarom ik dit doe. De kick die het me geeft? Of is het iets anders?

Ik heb een zeer gecompliceerd wezen en heb een zeer ingewikkeld leven, al zeg ik het zelf. De meesten zouden verwachtten dat ik een muurbloempje ben. Een persoon die zich op de achtergrond houdt, met geen gevoelens, geen emotie. Het spijt me om deze personen teleur te stellen.

Ik ben een meisje van zestien, die houdt van tekenen. Een beetje afgezaagd, maar je gaat me nog wel beter leren kennen de volgende dagen.

Ik stond voor mijn raam, kijkend naar de lichtflitsen en luisterend naar het gebulder. Het lijkt alsof het onweer mijn gedachte weerspiegelt : een wirwar van ingevingen, gedachtes en gevoelens. Het geeft me rust. Het geeft me het gevoel dat ik veilig ben, want ik weet mijn huis me zal beschermen.

Als je dit leest, wil ik je bedanken. Wij zijn allemaal mensen die op zoek zijn naar steun, begrip en acceptatie.

Aarzel niet om mij een berichtje te sturen als je dat wil. Ik lees dolgraag commentaar op mijn stukje tekst of wil gerust nadenken over wat jij te zeggen hebt.