Ontstaan & vergaan van de machten der duisternis?!


IN
Yesjayahu 27:1
wordt de strijd van G*D
tegen de machten van de duisternis,
waarmee de vijanden van het volk Israel worden bedoeld,
als volgt beschreven:
"Te dien dage zal de Here met zijn fel,
groot en sterk zwaard bezoeking brengen over de Leviatan,
de snelle slang,
over de Leviatan,
de kronkelende slang,
en Hij zal het monster in de zee doden."

~@$@~

Door de vondsten
in de Syrische plaats Ras Sjamra
{het vroegere Ugarit}
kennen wij nu een lange reeks gedichten
over de Kana'anitische god Ba'al,
waarin de volgende passage voorkomt:
"Toen gij neersloeg Lotan, de snelle slang,
toen gij een einde maakte aan de kronkelende slang,
de heerser met zeven koppen ...".

~@$@~

Het is duidelijk dat Leviatan en Lotan
hetzelfde oermonster aanduiden,
dat in de Ugaritische tekst nog een mythologisch wezen is
en dat in Jesaja
een symbool voor het kwade is geworden.
Daar komt nog bij dat de grote tegenstander van Ba'al
in de Ugaritische dichtwerken YAM heet,
en dat betekent 'zee'.
Daarop moet het slot van YESJ 27:1 zinspelen.

~@$@~

De ontdekking van Mesopotamische teksten
waarin de grote daden van de Assyrische koningen worden verheerlijkt,
bleek niet alleen belangrijk te zijn voor het historisch onderzoek naar het oude Israel, maar ook voor het beter verstaan van profetische teksten uit het oude testament.

~@$@~

Vooral de profeet Yesjayahu maakte gebruik van de beeldtaal
uit de Assyrische propagandageschriften.
Maar niet om de Assyrische wereldheersers te verheerlijken,
maar juist om hen belachelijk te maken.
Lees er YESJ 37:21-29 maar op na.

~@$@~

Toen in de tweede helft
van de 19e eeuw oudoosterse literatuur werd ontdekt,
gaf dat behoorlijk wat opschudding.
Het oude testament was weliswaar uit zijn isolement verlost,
maar was daarmee niet tegelijk gebleken dat de Oudisraelitische cultuur
slechts een zwakke afschaduwing was van de Mesopotamische?
Wat blijft er van de betrouwbaarheid van de "Schrift" overeind als
bijbelgedeelten die altijd voor historisch waren gehouden,
bewerkingen blijken te zijn van verhalen van
heidense volkeren?

~@$@~

Tegenwoordig denkt men daar anders over.
De waarde van de bijbel wordt niet door deze ontleningen verminderd.
Het was in de periode dat de bijbel werd geschreven,
gebruikelijk om terug te grijpen op het werk van voorgangers
en dat dan aan te passen aan
de nieuwe inzichten van de tijd.

~@$@~




De verhalen over Gilgamesj
hebben gedurende bijna tweeduizend jaar vele bewerkingen gekend
en iedere auteur legde zijn eigen accenten.
De eerste lezers van de verhalen in Genesis
zullen de auteurs juist hebben bewonderd om de wijze waarop zij de oude,
heidense tradities hadden omgewerkt tot een verhaal over Israels G*D,
die zo anders is dan de andere goden.

~@$@~

Juist door onze grotere kennis van de oudoosterse literatuur
hebben wij een beter zicht gekregen op het bijzondere van de bijbelse
literatuur en het is te hopen en te verwachten dat er nog nieuwe tekstvondsten zullen worden gedaan, die ons inzicht in de bijbel zullen doen toenemen.

~@$@~

Vergeleken met de literaire en geestelijke rijkdom
van het oude testament
zinken de tekstvondsten uit Israel en zijn naaste omgeving
in het niet.
Alleen vondsten uit het gebied rondom de Dode Zee vormen hierop een uitzondering.
Desondanks mogen de tekstvondsten uit Israel zich in een grote belangstelling verheugen: zij bieden waardevolle informatie voor het oudtestamentische onderzoek.

~@$@~

In de eerste plaats kan op grond van deze vondsten worden geconcludeerd
dat de verbreiding van het schrift onder de Israelieten pas in de achtste eeuw voor Christus goed op gang kwam.
Uit de periode daarvoor zijn slechts enkele vondsten gedaan.
Dit zou op toeval kunnen berusten:
veel is verloren gegaan, omdat papyrus, het meest gebruikte schrijfmateriaal, in de meeste delen van Israel het klimaat niet lang doorstaat. In Israel is het archeologische onderzoek echter ver gevorderd.
Wanneer men bepaalde zaken niet of nauwelijks vindt, betekent dit dat die er vroeger ook niet of nauwelijks zijn geweest.

~@$@~

Daarom ziet het er naar uit dat het myDischrift weliswaar ten tijde van David onder de Israelieten is ingevoerd, maar aanvankelijk alleen in kringen van het koninklijk hof.
Daar komt pas in de achtste eeuw B.C. verandering in.
Deze relatief late verbreiding van het schrift heeft consequenties voor de datering van de bijbelboeken.

~@$@~

HET
CENTRALE PUNT
waar voor mij alles om draait
is het inzicht dat we door al deze geschriften krijgen in zo'n 4000 jaar menselijke geschiedenis en
in het ontstaan van ons hedendaagse myDitaalgebruik en de daarmee verbonden gevoelens, gedachten en daden
in ons alledaagse myDileven van Elckerlyc in Alledagland als myDidagboekaniers, zoet- en zoutwaterpiraten en diverse zeeschuimers op de oceanen des levens en daar rondomgelegen gebieden tussen ontstaan en
vergaan
...

liefdesverdrietgemeengaap!nahnahcool!knipoogverwardbah!verdrietigerg vrolijkvrolijkverliefd
Re:"Tussenstand Donder & Bliksem"
"Uittredingen, Opstapjes & Inwijding"
"Echte Liefde & Totale Waanzin = Totaal Anders"
"Geen Titel Meer Nodig?" e.v.v.
21 april 2004 ~
engel
27 jul 2004 - bewerkt op 20 jan 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende