Ontelbare antieke voorhuiden in ruil voor kinderen
Dit verhaal begint onderhand op een feuilleton te lijken!
Of een gebed zonder einde?
Zoveelste
begin van het einde
en/of einde
van het begin:
periodes van dertien jaar verstrijken
en Avram is
negenennegentig jaar oud!
De Heer verschijnt weer eens aan hem
in de bijbel {Gen(esis) 17}
en herhaalt zijn belofte voor de vijfde (!) keer.
Tot nu toe is elke keer
een uitvoeriger herhaling:
1.(alef) korte toespraak,
2.(beth) iets minder korte toespraak,
3.(gimel) lange toespraak,
4.(daleth) langere toespraak plus ritueel,
en nu dan
5.(heh{?}) nog veel langere toespraak
plus besnijdenis van Avram en
alle mannen in zijn Huis, plus nieuwe,
symbolische namen:
Avraham {Ibrahim} & Sara voor Avram en Sarai ...
Als reactie op deze hele aankondiging
rolt Avram
lachend op zijn aangezicht en
zegt bij zichzelf in Gen 17:17 het volgende
"Kan een kind geboren worden aan een honderdjarige man, of
kan Sara een kind baren als negentigjarige?"
Avram is in dit hoofdstuk al een keer, in 17:3,
op zijn aangezicht gevallen, toen de Heer zei:
"Ik ben 'El Sjaddai:
Wandel naar mijn Wegen, en wees volkomen!
Ik zal mijn Verbond stellen tussen U en Mij,
en U uitermate talrijk maken!"
De Naam "El Sjaddai" heeft een onduidelijke
oorsprong.
Het woord sjaddai kan bergen betekenen
{of borsten of 'hemelse getuige'}
Maar de traditie in het gebruik en de vertaling van deze naam,
"G*D, de Almachtige", maakt duidelijk dat
van alle benamingen die god in het hebreeuws krijgt,
deze het meest bedoeld is om pure macht
uit te drukken ........
Avrams eerste teraardewerping lijkt een eerbiedige
erkenning
van die macht te zijn,
maar als hij bij de tweede keer moet lachen,
rijzen er twijfels over de eerste.
Avram kent G*D niet van de schepping
of de zondvloed (?!)
maar alleen van gods woorden en daden
tegenover hemzelf ...
Wat moet hij alleen op grond daarvan
van god denken?
Avram, nog steeds
zonder een erfgenaam
die door zijn eigen vrouw gebaard is,
heeft al drieentwintig jaar onderhand
niets meer van Hem gehoord,
sinds hij zesenzeventig was.
Bij die gebeurtenis,
die hij zich nu missschien nog maar vaag herinnert,
was de belofte zoals altijd:
NAGESLACHT!
Maar er is geen kind geboren?
En nu verschijnt de goddelijke Belover opnieuw
en geeft zichzelf de meest verheven en
imponerende titel
die beschikbaar is,
terwijl hij voor de vijfde keer
de (nog) niet nagekomen belofte herhaalt en eist
dat de negentigjarige penis
voor het mes ontbloot wordt!
Is het zo vreemd dat Avram lacht?
Dit is beslist niet bedoeld als een eigentijdse, irrelevante grap
ten koste van de 'heilige' tekst!
Evenals de bittere lach van de antagonist
zit de humor in de tekst!
Hoewel de levensduur in de eerste hoofdstukken van Gen
van mythische lengte is,
is Avram toch al wel een heel oude man,
en de tekst zelf attendeert ons op zijn leeftijd.
Om dit te verduidelijken,
kunnen we zijn leeftijd fictief verlagen
zonder dat het resultaat minder wordt:
Avram zal sterven als hij 175 is in Gen 25:7.
Stellen we 100 jaar als een contemporaine bovengrens,
dan was Avram 57 en kinderloos toen de Heer zijn 4e belofte deed en
is hij nu 70 en nog steeds kinderloos wanneer de Heer,
van wie hij in geen 13 (i.p.v. 23) jaar iets gehoord heeft,
verschijnt {in droom of visioen?}
om Avram opnieuw vruchtbaarheid te beloven en
bovendien
zijn besnijdenis te eisen!
De belofte,
die nu voor de 5e keer en in bloemrijke bewoordingen
gedaan wordt
aan een man die alles al 4x gehoord heeft,
is bespottelijk?
Het Verbond zelf is ook tamelijk vreemd ...
Hoewel "G*D, de Almachtige"
zijn toespraak tot Avram begint met
"Wandel naar mijn Wegen,
en wees volkomen!",
wordt van Avram in de formele voorwaarden
voor het vervolgens genoemde verbond
geen onberispelijk gedrag geeist?
Het enige wat gevraagd wordt, is
- vernederend genoeg -
zijn voorhuid,
de voorhuiden van alle mannen in zijn Huishouden en,
last but not least als allerhoogste ironie ten top,
de voorhuiden van alle beloofde mannen
uit zijn toekomstige
nageslacht
{volgens de traditie joden & moslims?!},
waarvan het eerste wettige exemplaar nog
geboren moet worden!
Avram antwoordt "G*D, de Almachtige"
met een vernietigend sarcastische zin:
"Och, mocht Ishmael bij uw gratie leven!"
Ishmael!
Ishmael noemen, hem een lang leven toewensen,
betekent in feite:
"Ik verwacht geen ander nageslacht dan die ene
onwettige zoon die ik heb?"
Zo begroet hij gods laatste grandioze belofte
met beledigende scepsis.
Drieentwintig jaar eerder smeekte Avram de Heer dat Ishmael,
de bastaard van de Egyptische slavin,
niet zijn enige erfgenaam zou blijven ...
De Heer nam hem mee naar buiten,
wees omhoog en zei:
"Kijk op naar de hemel en tel de sterren,
indien u ze tellen kunt; {...} Zo zal uw nageslacht zijn!" {Gen 15:5}
Deze keer laat Avram zich niet
om de tuin leiden.
Ishmael is zijn enige erfgenaam.
Hij weigert op meer te hopen?
De eis van de Heer om een stukje van Avrams penis
is geheel in overeenstemming met alle ambivalentie die hij eerder
heeft getoond ten aanzien van de menselijke potentie
in het algemeen en die van Avram in het bijzonder!
Besnijdenis is niet het teken van het verbond op een willekeurige,
geheel externe manier,
alsof het om een tonsuur of een ritueel lidteken gaat.
Het verbond draait om Avrams penis -
en om de penissen, de seksuele potentie,
van zijn nakomelingen!
G*D eist dat Avram - symbolisch - toegeeft
dat hij zijn vruchtbaarheid niet kan doen gelden
zonder goddelijke toestemming of beletsel!
Een fysieke vermindering van de letterlijk superweelde van
Avrams penis is een teken met een intrinsieke relatie
tot wat het betekent!
Avram,
afgaande op zijn bittere gelach
en genoemde sceptische gedachten,
gelooft niet meer in de beloften van de Heer!
Maar hij doet de verlangde concessie.
En wat denkt hij?
We weten het niet echt ...
Hij zegt niet meer dan:
"Och, mocht Ishmael bij uw gratie leven!"
Hij houdt slechts de schijn op:
hij staat voor paal en, zoals geeist staat hij zijn voorhuid af,
die van zijn zoon
{Ishmael, die nu dertien jaar is!} en
die van alle mannen in zijn Huis.
De tekst versluiert het vreemde ervan
niet .......
Voorwaar, voorwaar:
een vreemd verhaal!
En nu volgt een episode, in Gen 18 - 19,
die kan illustreren
waarom de bijbel in redactioneel opzicht
een meesterwerk is genoemd?
Historici menen dat een redacteur verschillende
geschreven en
orale legenden,
sommige uit diverse Israelische bronnen,
andere uit buitenlandse bronnen,
heeft samengevoegd tot
EEN VERHAAL!
Dit verhaal, GENESIS, strekte zich uit
van het begin van de wereld
tot vlak voor het ontstaan van de 'natie' .......
Het behandelt, als een compendium van ontvangen
antwoorden
op vragen over de oorsprong,
vele vraagstukken ...
De allergrootste vraag luidt:
waar kwam Israel vandaan?
Maar in Gen 11:1-9 heeft de redacteur plaatsgemaakt voor
een oude legende
die de volgende vragen beantwoordt:
waarom zijn de mensen zo verspreid over de wereld en
waarom spreken zij zoveel verschillende talen?
Ook Genesis 18-19 bevat antwoorden
op diverse Israelische vragen,
zoals:
waarom zijn er zulke vreemde zoutformaties
langs de Dode Zee?
Hoe is de woestijn langs de oostkust ervan
een woestijn geworden,
terwijl we weten dat daar ooit
steden waren?
En waarom zijn de Moabieten en Ammonieten,
die vlak bij ons wonen en zo aan ons
verwant lijken,
zo stuurs tegen
ons?
Maar het verhaal dat antwoord geeft
op deze vragen komt vlak nadat
Avrams vertrouwen in de Heer in ongelovig gelach
is veranderd,
en door de plaatsing
- een briljante zet van de redacteur -
veroorzaakt het verhaal een buitengewone wending
in de strijd
tussen de Heer en Avram
over Avrams seksuele
kunnen ...
STOP, dit duurt te lang!
Ik ga koffie drinken, kleren aantrekken en wat eten.
De turkse tortelduiven koeren al uren.
Toen het nog donker was begonnen de diverse vogelconcerten reeds!
Voorjaar in de lucht en in de knoppen ...
En in onze koppen!
See you later Leviathaneter?
Of een gebed zonder einde?
Zoveelste
begin van het einde
en/of einde
van het begin:
periodes van dertien jaar verstrijken
en Avram is
negenennegentig jaar oud!
De Heer verschijnt weer eens aan hem
in de bijbel {Gen(esis) 17}
en herhaalt zijn belofte voor de vijfde (!) keer.
Tot nu toe is elke keer
een uitvoeriger herhaling:
1.(alef) korte toespraak,
2.(beth) iets minder korte toespraak,
3.(gimel) lange toespraak,
4.(daleth) langere toespraak plus ritueel,
en nu dan
5.(heh{?}) nog veel langere toespraak
plus besnijdenis van Avram en
alle mannen in zijn Huis, plus nieuwe,
symbolische namen:
Avraham {Ibrahim} & Sara voor Avram en Sarai ...
Als reactie op deze hele aankondiging
rolt Avram
lachend op zijn aangezicht en
zegt bij zichzelf in Gen 17:17 het volgende
"Kan een kind geboren worden aan een honderdjarige man, of
kan Sara een kind baren als negentigjarige?"
Avram is in dit hoofdstuk al een keer, in 17:3,
op zijn aangezicht gevallen, toen de Heer zei:
"Ik ben 'El Sjaddai:
Wandel naar mijn Wegen, en wees volkomen!
Ik zal mijn Verbond stellen tussen U en Mij,
en U uitermate talrijk maken!"
De Naam "El Sjaddai" heeft een onduidelijke
oorsprong.
Het woord sjaddai kan bergen betekenen
{of borsten of 'hemelse getuige'}
Maar de traditie in het gebruik en de vertaling van deze naam,
"G*D, de Almachtige", maakt duidelijk dat
van alle benamingen die god in het hebreeuws krijgt,
deze het meest bedoeld is om pure macht
uit te drukken ........
Avrams eerste teraardewerping lijkt een eerbiedige
erkenning
van die macht te zijn,
maar als hij bij de tweede keer moet lachen,
rijzen er twijfels over de eerste.
Avram kent G*D niet van de schepping
of de zondvloed (?!)
maar alleen van gods woorden en daden
tegenover hemzelf ...
Wat moet hij alleen op grond daarvan
van god denken?
Avram, nog steeds
zonder een erfgenaam
die door zijn eigen vrouw gebaard is,
heeft al drieentwintig jaar onderhand
niets meer van Hem gehoord,
sinds hij zesenzeventig was.
Bij die gebeurtenis,
die hij zich nu missschien nog maar vaag herinnert,
was de belofte zoals altijd:
NAGESLACHT!
Maar er is geen kind geboren?
En nu verschijnt de goddelijke Belover opnieuw
en geeft zichzelf de meest verheven en
imponerende titel
die beschikbaar is,
terwijl hij voor de vijfde keer
de (nog) niet nagekomen belofte herhaalt en eist
dat de negentigjarige penis
voor het mes ontbloot wordt!
Is het zo vreemd dat Avram lacht?
Dit is beslist niet bedoeld als een eigentijdse, irrelevante grap
ten koste van de 'heilige' tekst!
Evenals de bittere lach van de antagonist
zit de humor in de tekst!
Hoewel de levensduur in de eerste hoofdstukken van Gen
van mythische lengte is,
is Avram toch al wel een heel oude man,
en de tekst zelf attendeert ons op zijn leeftijd.
Om dit te verduidelijken,
kunnen we zijn leeftijd fictief verlagen
zonder dat het resultaat minder wordt:
Avram zal sterven als hij 175 is in Gen 25:7.
Stellen we 100 jaar als een contemporaine bovengrens,
dan was Avram 57 en kinderloos toen de Heer zijn 4e belofte deed en
is hij nu 70 en nog steeds kinderloos wanneer de Heer,
van wie hij in geen 13 (i.p.v. 23) jaar iets gehoord heeft,
verschijnt {in droom of visioen?}
om Avram opnieuw vruchtbaarheid te beloven en
bovendien
zijn besnijdenis te eisen!
De belofte,
die nu voor de 5e keer en in bloemrijke bewoordingen
gedaan wordt
aan een man die alles al 4x gehoord heeft,
is bespottelijk?
Het Verbond zelf is ook tamelijk vreemd ...
Hoewel "G*D, de Almachtige"
zijn toespraak tot Avram begint met
"Wandel naar mijn Wegen,
en wees volkomen!",
wordt van Avram in de formele voorwaarden
voor het vervolgens genoemde verbond
geen onberispelijk gedrag geeist?
Het enige wat gevraagd wordt, is
- vernederend genoeg -
zijn voorhuid,
de voorhuiden van alle mannen in zijn Huishouden en,
last but not least als allerhoogste ironie ten top,
de voorhuiden van alle beloofde mannen
uit zijn toekomstige
nageslacht
{volgens de traditie joden & moslims?!},
waarvan het eerste wettige exemplaar nog
geboren moet worden!
Avram antwoordt "G*D, de Almachtige"
met een vernietigend sarcastische zin:
"Och, mocht Ishmael bij uw gratie leven!"
Ishmael!
Ishmael noemen, hem een lang leven toewensen,
betekent in feite:
"Ik verwacht geen ander nageslacht dan die ene
onwettige zoon die ik heb?"
Zo begroet hij gods laatste grandioze belofte
met beledigende scepsis.
Drieentwintig jaar eerder smeekte Avram de Heer dat Ishmael,
de bastaard van de Egyptische slavin,
niet zijn enige erfgenaam zou blijven ...
De Heer nam hem mee naar buiten,
wees omhoog en zei:
"Kijk op naar de hemel en tel de sterren,
indien u ze tellen kunt; {...} Zo zal uw nageslacht zijn!" {Gen 15:5}
Deze keer laat Avram zich niet
om de tuin leiden.
Ishmael is zijn enige erfgenaam.
Hij weigert op meer te hopen?
De eis van de Heer om een stukje van Avrams penis
is geheel in overeenstemming met alle ambivalentie die hij eerder
heeft getoond ten aanzien van de menselijke potentie
in het algemeen en die van Avram in het bijzonder!
Besnijdenis is niet het teken van het verbond op een willekeurige,
geheel externe manier,
alsof het om een tonsuur of een ritueel lidteken gaat.
Het verbond draait om Avrams penis -
en om de penissen, de seksuele potentie,
van zijn nakomelingen!
G*D eist dat Avram - symbolisch - toegeeft
dat hij zijn vruchtbaarheid niet kan doen gelden
zonder goddelijke toestemming of beletsel!
Een fysieke vermindering van de letterlijk superweelde van
Avrams penis is een teken met een intrinsieke relatie
tot wat het betekent!
Avram,
afgaande op zijn bittere gelach
en genoemde sceptische gedachten,
gelooft niet meer in de beloften van de Heer!
Maar hij doet de verlangde concessie.
En wat denkt hij?
We weten het niet echt ...
Hij zegt niet meer dan:
"Och, mocht Ishmael bij uw gratie leven!"
Hij houdt slechts de schijn op:
hij staat voor paal en, zoals geeist staat hij zijn voorhuid af,
die van zijn zoon
{Ishmael, die nu dertien jaar is!} en
die van alle mannen in zijn Huis.
De tekst versluiert het vreemde ervan
niet .......
Voorwaar, voorwaar:
een vreemd verhaal!
En nu volgt een episode, in Gen 18 - 19,
die kan illustreren
waarom de bijbel in redactioneel opzicht
een meesterwerk is genoemd?
Historici menen dat een redacteur verschillende
geschreven en
orale legenden,
sommige uit diverse Israelische bronnen,
andere uit buitenlandse bronnen,
heeft samengevoegd tot
EEN VERHAAL!
Dit verhaal, GENESIS, strekte zich uit
van het begin van de wereld
tot vlak voor het ontstaan van de 'natie' .......
Het behandelt, als een compendium van ontvangen
antwoorden
op vragen over de oorsprong,
vele vraagstukken ...
De allergrootste vraag luidt:
waar kwam Israel vandaan?
Maar in Gen 11:1-9 heeft de redacteur plaatsgemaakt voor
een oude legende
die de volgende vragen beantwoordt:
waarom zijn de mensen zo verspreid over de wereld en
waarom spreken zij zoveel verschillende talen?
Ook Genesis 18-19 bevat antwoorden
op diverse Israelische vragen,
zoals:
waarom zijn er zulke vreemde zoutformaties
langs de Dode Zee?
Hoe is de woestijn langs de oostkust ervan
een woestijn geworden,
terwijl we weten dat daar ooit
steden waren?
En waarom zijn de Moabieten en Ammonieten,
die vlak bij ons wonen en zo aan ons
verwant lijken,
zo stuurs tegen
ons?
Maar het verhaal dat antwoord geeft
op deze vragen komt vlak nadat
Avrams vertrouwen in de Heer in ongelovig gelach
is veranderd,
en door de plaatsing
- een briljante zet van de redacteur -
veroorzaakt het verhaal een buitengewone wending
in de strijd
tussen de Heer en Avram
over Avrams seksuele
kunnen ...
STOP, dit duurt te lang!
Ik ga koffie drinken, kleren aantrekken en wat eten.
De turkse tortelduiven koeren al uren.
Toen het nog donker was begonnen de diverse vogelconcerten reeds!
Voorjaar in de lucht en in de knoppen ...
En in onze koppen!
See you later Leviathaneter?
18 mrt 2004 - bewerkt op 01 dec 2007
- meld ongepast verhaal
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 09 okt 2026 Denk je net alles compleet uitvoerig te hebben op-
- O 09 okt 2026 QQLEQ: nog eerst eventjes
- O 09 okt 2026 QQleQDAAR51525354 DAAR IN DIT WOUD SCHREEF OOK MOR
- O 09 okt 2026 QQLEQ permanente dag- & nachtmerries vol pijnen in
- O 09 okt 2026 QQLEQ51: ‘t Vúúr dat in hem brandde smeedde aldus
- O 08 okt 2026 Q50 Naast z’n hang naar geestelijke zuiverheid was
- O 08 okt 2026 De ouwe Mordechai Asih leefde nu ook alzo net als
- O 08 okt 2026 In 1892 moest de jesjiva in Volozjin
- O 08 okt 2026 HÈT ELEMENTAIRE VERBOD v/d Thora
- O 08 okt 2026 In 1890, toen hij 21 was, verliet hij deze school
- O 07 okt 2026 QQLEQ48/49 De moeder van deze gesneuvelde soldaat
- O 07 okt 2026 Op school, waar hij naartoe moest over ‘n weg waar
- O 07 okt 2026 Dus nog maar eventerug naar onze wortelmosselman?!
- O 07 okt 2026 QQLEQ46 ‘t Heden komt voort uit de wortels van ons
- O 07 okt 2026 QQLEQ44Dag & nacht kankerpijn zeggen de dokters…….