onderweg naar 't mydieinde
't
Kan verkeren:
zoveel is wel
duidelijk! Alles blijft veranderen,
& wij blijven zoeken
naar rustpunten onderweg
naar 't
einde?
Laat dus
een ieder maar
zoveel mogelijk zelf bepalen
waar men wil rusten, rennen, regelen & bepalen:
zolang we elkaar maar niet al teveel in de haren vliegen
met welles nietusgedoe & bloederige
gewelds-ellende
...
G d
is een
drieletterwoordje waarmee je
alle kanten uitkunt, en niet noodzakelijkerwijs altijd 'de goede'.
Maar laat men zelf maar kiezen & delen, uitvogelen, opdoen, ontdekken & nader leren inzien hoe of wat.
Vrijheid blijheid: als je maar niet probeert om jouw mening op te dringen & af te dwingen aan anderen.
Vaak is het alleen maar een verkeerd gebruik van onbegrepen woordenspel & gelijkhebberij.
Sommigen geloven dat G d 'bestaat' & anderen van niet: wat bedoel je
met die woorden en wat kun jij je erbij
wel of niet voor~
stellen als je
dat zou
willen?
Als
G d zou
'bestaan' dan is
er niets meer te 'geloven', zeggen sommigen.
Want wat je weet dat hoef je niet meer te geloven.
Het gaat erom wat jij erbij 'ervaart': of 'het' jou behulpzaam is bij 't zien van 't Licht of niet.
De ervaringen die we met woorden, begrippen, zinnen & teksten verbinden lopen nogal eens uiteen!
Sommigen vertalen Yahweh [YHWH/Jehova e.d.] met "Ik ben die ik ben" of "Ik zal zijn die ik zijn zal" ...
Dat was volgens de mydibijbelverhalen over Mosjeh 't antwoord van g d op de vraag naar zijn 'naam'?
Anderen vertalen het met "Ga maar, dan ga ik met jullie mee", of "Ik blijf bij jou" & "Ik ben wordende"!
Ik voel het meest voor die laatste vertaling die we al veel eerder & vaker hebben 'gebruikt': het zegt
wat het doet ~ 'aanwezigheid', 'saamhorigheid', 'verlossing & bevrijding', 't wordende rijk g ds in ons.
Niet meer de valse saamhorigheid van afgoden, afgodsbeelden, tempelrituelen & bloedoffers.
Niet meer de geheimzinnige verouderde ritus van langejurkten met vreemde hoedjes.
Maar nu eindelijk eens echt verstaanbare taal in plaats van mysterieuse mystiek.
We zitten nu eenmaal met een erfenis van duizenden jaren heilige teksten.
En daar kunnen mensen van alles en nog wat wel of niet aan hebben.
Laat ze: als er maar geen sprake is van dwang, geweld & haat.
Wat heb je aan taalgebruik dat niets meer kan zeggen?
Aan bijeenkomsten die je niets meer doen?
Aan letterknechterij
& dogma's
...
Je
hebt er
iets aan als
het je aanspreekt en
als 't iets betekent: als het je
iets doet & wanneer je er enthousiast over bent & eerlijk!
Het gaat erom wat jij verstaat onder het wel of niet
'bestaan van g d' & van jezelf: of het echt leeft?
We zijn allen iets anders 'geweest'
dan wat we nu 'zijn' en we 'worden' vernieuwd in groei & bloei!
Het gaat erom dat je er de kinderen over kunt vertellen en dat zij er iets mee aankunnen!
Je kunt G d met van alles en nog wat vergelijken, maar je moet dat alles niet letterlijk
blijven nemen zoals vroeger nogal eens het geval was met ketters, orthodoxen, katholieken & sekten.
De Schepper van alles wat er is: onvoorstelbaar, maar wel beeldend aan te duiden & te beleven?
Als het Begin van Heelal, Tijd, Ruimte, Eeuwigheid en aanwezig in alle vormen van leven!
Als de oneindige Oceaan, de Lucht erboven, Hemellichamen & onze harteklop.
Dat wat je doet en laat met je handen en voeten, zintuigen, oren, ogen &
met hart & ziel: 't klopt, leeft, beweegt, ontdekt, zingt & droomt.
We zien het in de spiegel met eigen ogen en via die van
de anderen: we herkennen elkaar in ons doen
en laten dag en nacht, elk etmaal
weer opnieuw, anders,
& hopelijk
echter
...
Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende