onderweg naar 't einde & 'n nieuw begin


Hoor
de hormonenstromen het heelal doordringen:
zie al die tekenen van eeuwigheid
rondom ons heen.

Beluister
het geblaat & het gemekker van de schapen en de geiten:
die onverdroten alles onderschijten.
Dat alles gaat door merg
en been.

Het zaad kiest
meestal eieren voor geld:
gebruikt geweld als het niet anders schijnt te kunnen.
't Nijver puberdom, indien het overleeft, gaat over in 't adolescentieschap op weg
naar een eventueel
volwassen zijn.

Nooit
komt dit
worden aan een eind
ofschoon een ieder op den duur toch hoe dan ook verdwijnt.
Wij laten allen sporen na als slakken
in de spade regen: wachtend
op zegen van
een hogere
autoriteit.

Die werd ooit
uit des menschen duim gezogen
als mogelijke oorzaak van dit al en nog veel meer.
Intussen is het duimzuigen alweer geraakt uit alle mode hier en nu, maar woekert elders voort
als onmisbare paraplu of parasol
tegen de regen
& de zon.

Ons hersenspel
is als 'n luchtballon en drijft
met alle winden mee zolang het niet komt vast te zitten
in een struik of boom. Dit onbewuste beheerst elke droom totdat 't 's morgens weer ontwaakt
en de problemen kraakt die
we onstuitbaar
tegenkomen.

Ik
ben slechts
wat ik was
of nog niet ben geweest:
is dit een eeuwigdurend nu dat de verbinding vormt tussen wat losse onderdelen?
Het kan mij op den duur dus helemaal niets schelen: ik neem de zaken waar zoals ze zijn,
doe er wat aan, of niet, deel in de vreugde en 't verdriet,
herhaal, schrijf op,
leg vast.

Het menselijke woord
is als een mast met zeilen van gevoelens en gedachten:
de winden van de kosmos drijven blazend mij de hele aarde rond en waar zich ooit mijn wiegje
ook bevond, met vlag en wimpel leg ik daar getuigenis van af, verlaat zo nu en dan dit schip van tijd,
loop soms een tijdje aan de grond na woeste stormen & beangstigende bliksemdonderdalgen,
begeef mij in een sloep naar bewoonde en onbewoonde eilanden
met witte stranden, zwarte rotsen,
groene heuvels, vruchtbare
dalen tussen
bergen.

En tracht er
keer op keer weer
te beschrijven al wat we tegenkomen.
Ik maak er tekeningen van die 's nachts dan ook verschijnen in mijn dromen.
Als puntje in dat alles plant ik
onderweg wat
paaltjes.

Totdat
't stopt
...
28 jan 2009 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende