onderweg


Lopen we ook nu weer eens tegen de grenzen van onze parlementaire democratie op?


We worden bestuurd door mensen die gekozen worden voor een korte termijn. Maar in vier jaar kun je nu een-maal geen effectieve milieumaatregelen realiseren. Bovendien vereist milieubeleid nogal eens maatregels waar we vak eigenlijk nog niet aan willen, en waar we dus niet snel in voldoende mate voor zullen stemmen.

Dat klinkt somber, maar het is wel zo. De realiteit is dat de politiek vertaalt wat onder de mensen leeft en dus loopt ze altijd achteraan! Het pleidooi van de afgelopen veertig jaar om ietwat meer te gaan leven in verbinding met al wat leeft, klinkt misschien nog steeds wat zweverig en daardoor ook elitair in de oren van sommigen.

Niet iedereen is 't met dat soort van suggesties eens: ook van de vroegste tijden af aan was leven in verbinding
al 'n heel bijbels perspectief. Volgens de profeten zijn mensen nu eenmaal gemaakt als relationele wezens: van hetzelfde stof als al 't andere dat er is i/d loop van tijd & ruimte, & bezield door "G ds adem" in 't scheppings-verhaal. Zoiets doet ons onze plaats kennen. We ontstaan niet zomeer als een toevallige samenloop van om-standigheden. Dat zou wel eens de echte 'zendingsopdracht' voor de kerken kunnen zijn speciaal in deze tijd:
dat 't in essentie om verbinding gaat ondanks [dankzij?] de losgeslagen zeden, normen & waarden in chaos.

Anderen zien wel iets zweverigs in zo'n pleidooi voor 'verbinding', maar dan vooral omdat 't afhankelijk is van goede wil. "Verbond", 'verbinding', 't is niet goed 'dat de mens alleen zij': dat is 'n rode draad i/d Schrift ...

Alleen is dat geen ontologie - zo zit 't nu eenmaal - maar ethiek: zo zou 't moeten zijn [kunnen worden]!

Hoe komt 't eigenlijk dat aandacht voor 't milieu i/d theologie ook nu nog steeds i/d kinderschoenen staat?

Theologische noties als 'rentmeesterschap' & 'de mens als kroon op de schepping' helpen niet voldoende:
die theologie werkte 'n gevoel van onaantastbaarheid i/d hand: 'de aarde is aan ons toevertrouwd & we hebben daarom 'n mandaar'? Dat wil zeggen: we hebben niet alleen maar macht, maar die hebben we ook nog eens ge-kregen van een door ons veronderstelde 'hogere instantie'. Zo'n soort theologie legitimeert de mens & meer in 't
bijzonder de mens die 't voor 't zeggen heeft: de landeigenaar, de bestuurder, de rijke & 'slimme' & dan past dus altijd argwaan. 't Gaat nu niet meer om definitief vastliggende dogma's, maar om onze gezamenlijk bevrijding uit
de banden van dood, geweld, ziekte, lijden, wreedheid, hardvochtigheid &
alles wat 't zwakke
& tedere
knecht
...

28 apr 2010 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende