ondertussen {met dank aan de broertjes boyarin}!!!
re li gi on
the organized service & worship of a god, gods, or the supernatural
personal commitment or devotion to religious faith or observance
a cause, principle, or system of beliefs held to with ardour and faith
something considered te be of supreme importance
to become a practising and zealous Christian or member
of another religious faith
religio ~ reverence
religare ~ to tie back
to have confidence in
to trust
to be dependent on
Eigenlijk
zijn mensen
dus van nature
religieus.
Religies
kunnen ons
inspireren tot go{e}dheid,
barmhartigheid en naastenliefde,
en soms ook tot haat, kwaadheid en oorlogen?
Maar in alle gevallen is het niet zozeer de religie die ons gedrag bepaalt, maar de persoonlijkheid!
Het besef van go{e}d & kwaad, dat zich ontwikkelt in 'n wisselwerking tussen aanleg en omgeving,
en dat wordt doorgegeven vanuit oude[re] sociale structuren.
Het is steeds onze persoonlijkheid die bepaalt waardoor iemand zich laat inspireren & niet andersom.
Elk volkje krijgt de godsdienst [o.i.d.] die bij hen past: de idee bij sommige atheisten dat de wereld beter
af zou zijn zonder godsdienst, vind ik onzinnig ~ ik denk niet dat het ook maar iets meer uit zou maken.
Zonder religies zou er niet meer, maar ook niet minder ellende zijn. Het zijn steeds de emoties van de mydimensen die ertoe doen, niet hun rationalisaties in de vorm van levensovertuigingen & ideologietjes.
Daar komt dan ook nog bij dat godsdiensten op de prangendste zingevingsvraag ~ Wat is de zin van zoveel lijden? Waarom Auschwitz, Hiroshima, Iran, Srebrenica, Darfur, Irak, Afghanistan, Pakistan? ~ geen bevredigend antwoord hebben: is al dit lijden straf? Maar welke zonde is dan groot genoeg om zulke straffen te rechtvaardigen? Is het lijden bedoeld om de mensheid beter te maken? Maar waarom zien we dat dan niet?
Mij lijkt het juist bevrijdend te aanvaarden dat er GEEN buitenmenselijke reden is voor het lijden.
Het is er, eenvoudigweg omdat er leven is!
Ik kwam in mijn vroege puberteit tot het inzicht dat het leven op aarde bij toeval is ontstaan: daaraan verbond ik de conclusie dat er geen zin aan het leven verbonden was voordien ~ het leven als zodanig is zinloos en dient geen buiten zichzelf gelegen doel [behalve dan misschien het 'verlaten' v/d aarde?]!
Er is niets buiten de verzameling van levensvormen dat deze levens bestiert: er is een verzameling levens
[inclusief alle begrepen en {NOG} onbegrepen natuurkundige en/of chemische/magnetische/electrische verschijnselen] en alles wat wij daarover bedenken, verwoorden, bezingen, uitbeelden & omvormen.
"THAT'S IT!"
Zeker, er zijn krachten in het leven die wij [nog] niet begrijpen.
Maar zoals inmiddels veel van wat onze [verre] voorouders niet begrepen, verklaard is, zo zal er in de toekomst nog veel [al of niet 'nader'] verklaard worden: OOK [maybe] metafysische & spirituele ervaringen
...
DEZE
gedachte doet niets af
aan de intensiteit van wonderlijke
en ontroerende momenten en ervaringen die we zo nu en dan hebben.
Het besef dat liefde bestaat uit een reeks chemische reacties in 't neurologisch & hormonaal systeem, miskent geenszins de diepe emotionele betekenis daarvan.
Het ene gaat immers prima samen met het andere?
En het is ook helemaal niet ontluisterend om dit alles wetenschappelijk proberen te doorgronden,
maar juist heel verrijkend: het breekt niet af,
maar voegt toe!
the organized service & worship of a god, gods, or the supernatural
personal commitment or devotion to religious faith or observance
a cause, principle, or system of beliefs held to with ardour and faith
something considered te be of supreme importance
to become a practising and zealous Christian or member
of another religious faith
religio ~ reverence
religare ~ to tie back
to have confidence in
to trust
to be dependent on
Eigenlijk
zijn mensen
dus van nature
religieus.
Religies
kunnen ons
inspireren tot go{e}dheid,
barmhartigheid en naastenliefde,
en soms ook tot haat, kwaadheid en oorlogen?
Maar in alle gevallen is het niet zozeer de religie die ons gedrag bepaalt, maar de persoonlijkheid!
Het besef van go{e}d & kwaad, dat zich ontwikkelt in 'n wisselwerking tussen aanleg en omgeving,
en dat wordt doorgegeven vanuit oude[re] sociale structuren.
Het is steeds onze persoonlijkheid die bepaalt waardoor iemand zich laat inspireren & niet andersom.
Elk volkje krijgt de godsdienst [o.i.d.] die bij hen past: de idee bij sommige atheisten dat de wereld beter
af zou zijn zonder godsdienst, vind ik onzinnig ~ ik denk niet dat het ook maar iets meer uit zou maken.
Zonder religies zou er niet meer, maar ook niet minder ellende zijn. Het zijn steeds de emoties van de mydimensen die ertoe doen, niet hun rationalisaties in de vorm van levensovertuigingen & ideologietjes.
Daar komt dan ook nog bij dat godsdiensten op de prangendste zingevingsvraag ~ Wat is de zin van zoveel lijden? Waarom Auschwitz, Hiroshima, Iran, Srebrenica, Darfur, Irak, Afghanistan, Pakistan? ~ geen bevredigend antwoord hebben: is al dit lijden straf? Maar welke zonde is dan groot genoeg om zulke straffen te rechtvaardigen? Is het lijden bedoeld om de mensheid beter te maken? Maar waarom zien we dat dan niet?
Mij lijkt het juist bevrijdend te aanvaarden dat er GEEN buitenmenselijke reden is voor het lijden.
Het is er, eenvoudigweg omdat er leven is!
Ik kwam in mijn vroege puberteit tot het inzicht dat het leven op aarde bij toeval is ontstaan: daaraan verbond ik de conclusie dat er geen zin aan het leven verbonden was voordien ~ het leven als zodanig is zinloos en dient geen buiten zichzelf gelegen doel [behalve dan misschien het 'verlaten' v/d aarde?]!
Er is niets buiten de verzameling van levensvormen dat deze levens bestiert: er is een verzameling levens
[inclusief alle begrepen en {NOG} onbegrepen natuurkundige en/of chemische/magnetische/electrische verschijnselen] en alles wat wij daarover bedenken, verwoorden, bezingen, uitbeelden & omvormen.
"THAT'S IT!"
Zeker, er zijn krachten in het leven die wij [nog] niet begrijpen.
Maar zoals inmiddels veel van wat onze [verre] voorouders niet begrepen, verklaard is, zo zal er in de toekomst nog veel [al of niet 'nader'] verklaard worden: OOK [maybe] metafysische & spirituele ervaringen
...
DEZE
gedachte doet niets af
aan de intensiteit van wonderlijke
en ontroerende momenten en ervaringen die we zo nu en dan hebben.
Het besef dat liefde bestaat uit een reeks chemische reacties in 't neurologisch & hormonaal systeem, miskent geenszins de diepe emotionele betekenis daarvan.
Het ene gaat immers prima samen met het andere?
En het is ook helemaal niet ontluisterend om dit alles wetenschappelijk proberen te doorgronden,
maar juist heel verrijkend: het breekt niet af,
maar voegt toe!
12 mrt 2008
- meld ongepast verhaal
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 07 mei 2026 Handel & gilden: mèt de 12e eeuw begon ‘n tijdperk
- O 07 mei 2026 .1234: Maar voor de edelen gereed waren begon zich
- O 07 mei 2026 38 Drie wereldoorlogen, vele kruistochten & teveel
- O 06 mei 2026 37 Aarde bastaardsuiker chemie democratie ERMELOG?
- O 06 mei 2026 7/36 In de 10e eeuw {AD} begon ‘t aanzien van deze
- O 06 mei 2026 Algemene Vaderlandse Economische Historie: die ge-
- O 05 mei 2026 Rabbi MOSJEH Maimonides was één der allergrootste
- O 05 mei 2026 Terwijl de Moorse macht in Spanje steeds meer ver-
- O 04 mei 2026 In de 9de eeuw AD woonden verreweg Dé Mééste Jóden
- O 04 mei 2026 Hoe je ‘t ook bekijkt: alles draait om evolutie of
- O 03 mei 2026 De islamieten zouden veel presteren o/h gebied van
- O 03 mei 2026 34 In het begin van de 7de eeuw had deze Arabische
- O 03 mei 2026 In dit geval kijkt Mor Nilam Asih via decennia dus
- O 02 mei 2026 Niet geraakt door rampen die ‘t Romeins Keizerrijk
- O 02 mei 2026 33 Ten tijde van paus Gregorius