Omdat alleen 'g d' uitverkorenen & verdoemden kent
IS DE (BIJ)GELOVIGE
ZICHZELF VERPLICHT OM IN ZIJN UITVERKIEZING TE GELOVEN
EN TE LEVEN ALSOF HIJ UITVERKOREN WAS: zijn succes in deze wereld kan dan ook gezien worden
als 'n teken van goddelijke barmhartigheid ten opzichte van hem & dus van z'n uitverkiezing?
Voor de gelovige wordt die ijverige & ascetische toewijding aan een beroep dan
het beste middel om 'n vroom leven te leiden:
in zijn succes vindt hij de bevestiging
van zijn uitverkoren-zijn!
BINNEN DIT DRIELUIK
BEROEP-ROEPING-UITVERKIEZING
KUNNEN WE BEGRIJPEN HÓE 'T ETHOS VAN DE PROTESTANTSE GELOVIGE
VERBONDEN IS MET DAT VAN DE KAPITALISTISCHE
ONDERNEMER?
Dáár komen ook
nog allerlei andere elementen bij
die deze lovens-waardige kring vervolledigen: het vertrouwen dat de calvinisten inboezemen
(vertrouwen is gunstig voor de handel!) & vooral hun OZO deugdzame ascetisme, dat hen stimuleert om niet alleen te blíjven werken, maar onafgebroken ook hun verworven rijkdom-men om te zetten
in investeringskapitaal, inplaats van uit te geven
& van het leven te genieten in zalige
roomse onbezorgdheid?
Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende