Om terug te komen op dat zand, in mijn hoofd,
niet in de tekst. In 't Grieks is er sprake van 'ge': grond of aarde. (In Ivriet: be'etsbaw al-hakarka - met z'n vinger op de grond). Was Gerrit Achterberg dan misschien wel verantwoordelijk voor dat zand? Want in 'n sonnet, dat ook de titel leverde voor 'n bundel, heet 't 'En Jezus schreef in 't zand' (1947).
Jezus schreef met Zijn vinger in het zand.
Hij bukte Zich en schreef in 't zand, wij weten
niet wat Hij schreef, Hij was het zelf vergeten,
verzonken in de woorden van Zijn hand.
De schriftgeleerden, die Hem aan de tand
hadden gevoeld over een vrouw, van hete
hartstochten naar een andere man bezeten,
de schriftgeleerden stonden aan de kant.
Zondig niet meer, zei Hij, ik oordeel niet.
Ga heen en luister, luister naar het lied.
En Hij stond recht. De woorden lieten los
van hun figuur en brandden in de blos
waarmee zij heenging, als een kind zo licht.
Zo geestelijk schreef Jezus zijn gedicht.
Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende