Old hats New wigs Dire brains: rattle/jingle balls

Hamseh badalageh konigaheh: sohanah safar or jeh mossam hasseen koneh jar hejam kona jai kaheen ~ janneh ganneh manneh ajinah
I have no idea what it means, but I still remember it from more than 44 years ago: a bit like learning poems in school more than fifty years ago: mon père ce héros au sourire si doux avait un hussard qu'il amait entre tous pour sa grande bravoure et sa haute taille, or, 't is the last rose of summer left blooming alone: all her lovely companions are faded and gone, no flo'er of her kindred, no rosebud is nigh to reflect back her blushes or give sigh for sigh ... I'll not leave thee, thou lone one, to pine on the stem, since the lovely are sleeping, go sleep thou with them ... Thus kindly I scatter thy leaves o'r the bed where thy mates of the garden lay scentless and dead, so soon may I follow when friendships decay and from love's shining circles the gems drop away ... When true hearts lie withered and fond ones are flown, oh, who would inhabit this ... bleak world alone ..? Or: Sah ein Knab' ein Roslein stehn ... Or: Quando in cristo noi abbiamo ... Or: הינה מה תוב ומה מאןמ? Memory (?) playing tricks on a fading brain! As in dreams, visions, hallucinations from before being born & maybe after dying? Who knows ... And:
UT-NAPISJTIM vertelde hem hoe hij aan een plant kon komen die hem weer jong zou kunnen maken! Gilgamesj vond er een en nam de plant mee naar Uruk om die op een oude man uit te proberen. Hij legde de plant op de grond terwijl hij ging zwemmen. 'n Slng at die op & ging ervandoor terwijl hij zijn huid afwierp. De kracht van de plant was bewezen, maar hij had er geen meer & keerde huiswaarts met slechts de gedachte dat zijn nobele (& minder nobele) daden tot lang na zijn dood zouden voortleven. Dit verhaal vat de fantastische basishouding & opvattingen v/d Babyloniers samen. Voor hen was het leven op aarde hoofdzaak, het leven na de dood was een vaag en onwezenlijk concept. Zij beschouwden de wereld v/d doden als 'n plaats vol stof & ellende. Toch moest men de doden op gepaste wijze begraven; gebeurde dat namelijk niet, dan zouden ze terugkeren om hun verwanten lastig te komen vallen. Ook werden er offers aan de doden gebracht, deels om hun herinneringen levend te kunnen houden ... Het leven werd zo beheerst door 'de goden' ... Om succesvol of gelukkig te zijn, was het van essentieel belang om de goden gunstig te stemmen & te houden. Er waren speciale festiviteiten waarop de mensen ceremoniën in de tempel bijwoonden of de standbeelden door de straten droegen. Er konden offers worden gebracht om eerbied te tonen & 'om hulp te vragen'. Gewone mensen konden niet zomaar contact leggen met 'n grote god, maar moesten door 'n tussen-persoo worden geïntroduceerd. Bijgeloof, wetenschap, illusies, fantasie, wensdromen, proza, poëzie, kunst, luchtfietsen & fabuleren ...