Of iets bestaat hangt af van definitie/vertaling??
*
Ben ik
een mens
in 't diepst van mijn gedachten
of slechts een beest
dat stomtoevallig
even leeft?
Hoe
weet ik wat ik ben
of was en ooit misschien zal worden:
komt het nog goed
of ben ik slechts een hoopje chaos
in wanorde
dat onherstelbaar
angstig beeft?
Wat
moet ik met
een wereld vol ellende, pijn, genot
en gelukzaligheid?
Waarom moet ik iets doen of laten en lopen over wegen,
straten:
waar kwam ik ooit vandaan
en waar moet ik nog
heen?
Is er zoiets
als G*D of goden,
eeuwige geboden en verboden of is dat slechts
een vraag van plaats
en tijd?
Ik weet niet goed
waarvoor ik lijd of strijd:
ben slechts geworden wat ik was
of nog zal zijn!
En de bedoeling
van het leven op de aarde,
zegt men,
is overleven totdat ik niet meer ben
en er alleen maar ben
geweest!
Zoveel geloven,
met en zonder goden en geboden,
talloze daden en gevoelens
tussen oren achter
ogen:
met
deze handen
schrijf ik over mijn bestaan,
om te ontdekken waar ik was en ben
of heen zal
gaan ...
OF iets
voor mij bestaat
hangt af van
de verklaring die ik eraan geef:
vertaling van vermoedens
en gewoonten?
Ik ben nog die ik was
en al wie ik
zal zijn:
een raadselachtig schepsel halverwege,
een halve zachte en keiharde,
een half volle en
als het ware
halve lege engel/duivel
die nu nog wel bewegen kan maar straks
de luchtpijp uitga,
op in het heelal en
eeuwigheid ~
ik bleef maar
even ...
Ik kies
en vraag me af waarom ik heb gekozen,
of zijn dat maar illusies
waarmee ik me alleen maar even wil verpozen
en ligt de bron van mijn bestaan nu diep van binnen of ver
buiten mijn bereik?
Ik kom er nu niet,
en misschien wel nooit, meer
uit.
Ik blijf een raadsel
voor mezelf en kijk door een beslagen
ruit.
Zoals men
vroeger tot mij zei:
gekken en dwazen zijn zij
die schrijven zoiets als hun naam op
ruiten, in het zand of met veel
glazen.
Nu
ben ik nog
en kan nog kiezen en straks
zal ik er
niet meer
zijn.




Asih, man, 81 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende