oeroud & splinternieuw levensdoel & verwoordingen?



~*~

Kujje
nagaan:
ligik heerluk te drome en dan gaat de piep
dattut brood klaar is!

In
EEN
klap
klaarwakker,
de droom glipt weg
ennut is pas half zes 's ochtend
ennog
pikdonker.

En dus
gaan we er maar
weer eens op uit om lief te hebben
[de rode kat Janosj:
die altijd wel een lekker hapje lust]
en anderen gelukkig te maken
[beetje opruimen, afwassen,
stukjes lezen en een enkele keer
ook nog reageren]
...

Vroeger,
toen ik nog iets jonger was,
wou ik het liefst,
{toen ik een jaar of twaluf was?},
op een onbewoond schateiland aanspoelen
vol met wuivende palmbomen,
heldere watervalletjes,
vruchtbomen en vissen, ontelbare schelpen langs witte stranden
met ruisende koraalbrandingen,
wat heuvels en bergen,
herten a la Bamby & een vliegend olifantje als Dumbo,
Tinkerbelletjes,
fruitstruiken en een paar kisten
vol met boeken,
potjes & pannetjes en
dergelijke.

Of verlangde ik er zelfs naar
om veel voor anderen te zijn [rond m'n zestiende?]
en leren hoe je alleen maar zo [rak kach!]
voor g d leven kan [er was in die jaren ook sprake van een diakonaal jaar
waarin er voor jonge mensen {m/v/k} de kans was
om zich vrijwillig te bekwamen in iets nuttigs voor mens en maatschappij in plaats van de de gedwongen 24 maanden militaire dienstplicht met schietoefeningen
rondom kazernes in Duitsland en Frankrijk
en bajonetsteken.

Ik wou
[als dat al zou kunnen] misschien
't liefst nog wel 'heilig' worden en
wonderen verrichten?

Pas dan
zou de wereld [in mijn kinderlijke oogjes]
echt gelukkig kunnen worden:
oorlogen verdwijnen,
schoon water en gezond voedsel voor iedereen
[speciaal voor alle kleine kinderen],
leuke scholen waar je zelf kon kiezen wat je wou leren,
interessant werk voor het oprapen
terwijl zodoende bijna onvermijdelijk vanzelf g ds rijk
zou losbarsten zonder apocalyptische ellende van atomaire, bacteriologische/biologische,
chemische relraketten,
stiekeme geheime diensten,
ontelbare misdadigers, saaie kerkdiensten,
lawaaierige kermissen en al die andere brood en spelen poespas
van gebruikelijke t{r}uttigheden en maffe muffe
duffe ouderwetsigheid!

En 'dus'
ging ik spijbelen en met fietstassen vol
met 'grotemensenboeken'
naar bos en hei
...

Maar alles
leek nogal snel te mislukken
en ik vluchtte uiteindelijk
de wijde wereld in
na wat vakantiewerk op psychiatrische inrichtingen,
revalidatiecentra, kippenslachterijen,
kantoren en fabrieken en een jaar kunstacademie in Enschede
[met 'clandestiene' fietstochtjes over de grens bij Glanerbrug]
en herinneringen aan 'hoe het vroeger allemaal was',
en dan ga je ook bijna als verzelf weer tekenen en schrijven
na dat strafkamp Vledder met het beroemde
'bladeren harken tegen de wind in'
& stencildrukwerk verrichten voor de kampen van Bijzondere Jeugdzorg
en goedbedoelde ambtenaarlijke
bedrijvigheden
...

En als je
dan niet op tijd terugkeert
naar de vervangende krijgsdienst
[mijn moeder was in Engeland en ik had het rijk alleen]
dan komt de rijkspolitie aan de deur met een rijksbusje om je op te halen
en in een politiecel in Zwolle te dumpen:
buiten was er kermislawaai
en als ik op tafel en stoel ging staan
dan kon ik net door een getralied cel-raampje naar buiten gluren
en snapte ik eigenlijk niet waarom ik hier gevangen zat
zonder me van iets kwaads
bewust te zijn!

Anyway,
om kort te gaan,
ik bood in die hippieprovotijd
'de armen en verlatenen' mijn diensten aan.
Raakte verzeild in de 'provokelder' onder het huis van Peter Schat,
'stomdronken' bij en gered door Renate Rubinstein,
omdat ik helemaal niet dacht aan eten,
geld of 'normale' bezigheden,
sliep op woonboten en in kraak-panden,
begon zo nu en dan wat van 'psychedelicatessen' & psychedelische muziek te snoepen in de Melkweg
en Paradiso/Fantasio, Leidseplein, Rembrandtplein, het Oude Waterlooplein,
Kattenburg, Buitenveldert
& Ruigoord
...

Ik vond het toen
dan ook doodnormaal en helemaal vanzelfsprekend
om gewoon zonder betaling te werken en armen, behoeftigen en verlatenen
mijn 'diensten aan te bieden':
ik 'diende' in de verwachting van de spoedige komst van 'g ds koninkrijk der hemelen op aarde'
en de 'final worldrevolution' waarin 'alles' koek en ei zou zijn
voor allen en we g d zouden dienen door alles
voor elkaar te doen
in liefde en verdraagzaamheid en nog veel
meer van dergelijke
schone dromen.

Maar ja,
de zogenaamde 'realiteit'
achterhaalt de waarheid wel, want de leugen is veel sneller,
de politieambtenaren sloegen er keihard op los
en dromen vielen
in 't grachten~
water!

De ene
oelewapper
wilde je tot zonde verleiden
en de andere eikel
joeg je weg
...

Geslagen
keer je huiswaarts
na jaren omzwervingen door tientallen landen
tussen hier & Siberia & Desjima
met Israelische en Arabische cellen voor 'beatnikkisme' & 'ongewenst vreemdelingschap' e.d.
Teheran met de Sjahinsjah, Kaboel met een koning,
Pakistan en India op 't oorlogspad,
Kashmir aan de voet van de Himalaya's onder dikke lagen sneeuw,
Varanasi met 'bhang',
Kerala met communisme,
Madras met her-inneringen aan Yiddu Krishnamurti,
Calcutta' sachterbuurten met 'pikzwarte joden',
Japan met Toyosato en Yamagishi-kai,
Nachodka bij Wladivostok,
Birobeidjan [Stalins idee
van een joods 'thuisland'
in Siberia]
...

Terug dus
via de Bijlmermeer in opbouw & afbraak
begin jaren zeventig & eind jaren tachtig naar de Vale Ouwe
waar je vele metershoge hennepplanten kon laten groeien in je voor~ en achtertuintje zonder dat ook maar iemand er zich maar iets
van aantrok
...

Je ziet zodoende
'vanallesennogwat' aan je geestesoog voorbijtrekken:
optochten [ik deed geelgekleurd met kurkuma mee als rare chinees met lampedeksel op m'n bestaarde kop!], demonstraties [de bom de wereld uit!],
processies stap voor stap of in rennende loslopende stenengooiersgroepjes
[harekrishnasantamariabedamberoeach
allahuakbarhallelujainsjallah
parapluja?]
...

Je vergeet zo nu en dan
alles en allen om je heen met en zonder
psychedelische visioenen en/of heerlijke maaltijden, vastentijden, overvloed en gebrek, zwerftochten op zoek naar 'wereldse' ervaringen!

Machtig bewogen
kniel je neer bij tijd en wijle
en denkt dat je vliegt terwijl je een knieval doet voor de 'powers that be'
en zonder dat je het eerst zelf merkt steekt jouw bewogenheid in woord, beeld en taal
anderen aan?

We
'knielen'
en 'bidden' immers allemaal wel
voor iets of tot iemand: deze of gene wereldse machten, verliefdheden en onbewuste krachten, verkrachte vogelpest~eenden en diverse rotganzen, koninklijke kribbebijters, brallende voetbalfans,
ongelimiteerde koopkracht en meer van dergelijke
mallotigheden
...

Zolang
we onszelf
als middelpunt van de wereld zien,
blijft ons leven een mislukking:
totdat we onszelf eindelijk eens kunnen vergeten,
en ons echte 'levensdoel'
al is het maar voor een ogenblik
even
kunnen bereiken,
bijna zonder dat we het
zelf merken?

Als je
opzettelijk,
ik zou het bijna noemen:
met 'voorbedachten rade',
aan anderen jouw liefde wilt betonen,
hen gelukkig wil maken en dergelijke,
dan cirkelt al ons doen en laten
om ons eigen
'ik'!

Je
leven 'mislukt',
ondanks schijnbaar 'normale'
goede succesvolle
resultaten?

Een
kaars verteert
door licht te geven!
Wie waarachtig liefheeft,
verteert onopzettelijk zijn leven
iedere dag voor anderen
en heeft er geen
weet van.

Onze liefde ...
nee, laat ik er nu maar eerst even
over zwijgen:
over
ONZE
liefde te spreken,
brengt ons van droefheid tot droefheid en bij een mydiverhaaltje zoals dit
in de vroege ochtendstond,
gaat het me in de allereerste plaats
toch om ons van kracht tot kracht en van vreugde tot vreugde
te doen voortgaan:
het oeroude en altijd weer nieuwe
dat komende en wordende is
in ons.

engel
knipoogcool!blozen
sneakygaap!huilen
liefdesverdrietverliefdliefdesverdriet
~@~
02 sep 2006 - bewerkt op 07 jun 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende