Oenkapoenheterohomopedoretrometrokowtowetceterouw?

De priesters
& hun goden zijn aan steden voorbehouden:
elke stad staat onder voogdij van 'n koning of heer die afstamt
van 'n Verre Voorvader die haar ooit heeft gesticht & opgebouwd, waarbij hij ervoor zorgde
dat alles 'in balans' was, maar laten we bij die goden be-ginnen & wel bij 'De Belangrijkste': TAI HAO,
die de 'Vorst uit de Hemel' werd genoemd, de 'Verheven Hemel' of kortweg de 'Hemel', dé 'regelaar van de seizoenen
& v/d natuurlijke orde, helderziende macht & voltrekker van het recht', aan wie men offert
om een goed jaar te vragen, dat wil zeggen
'een goede oogst'.

In de steden
is één enkele persoon in staat
om voor hem 'eredienst' te verrichten in naam van 'alle anderen',
met inbegrip v/d plattelandsbewoners: de Vorst, want híj is T'ien Tseu, de 'Zoon v/d Hemel',
een titel die later alleen nog maar voor 'de keizer'
zal worden gereserveerd.

Tegelijkertijd
neemt de stedelijke religie culten van andere godheden in zich op,
zoals voor de goden van het land & van de oogst, maar ook de geesten & de krachten van de rivieren,
bergen of wind, dezelfde geesten als de boeren vereren, maar die ook de edelen blijven aanbidden
met rituelen die verwant zijn aan de rituelen
voor de goden.

Het derde element
v/h stedelijk Chinees godendom werd gevormd door de voorouders v/h geslacht,
aan wie onder bepaalde voorwaar-den 'n cultus wordt gebracht die vergelijkbaar is met de cultus v/d goden & natuurkrachten.

De belangrijkste voorwaarde is de wil v/d vorst, die bepaalt HÓE ver 't geslacht v/d voorouders teruggaat, afhankelijk v/d verhevenheid v/d familie; hij staat toe dat tempels & altaren worden gebouwd, of juist vernietigd
om zó de ziel van 'n voorvader te vernietigen, tegelijk met 't tablet
dat aan hem gewijd is.

Elke adellijke familie
heeft z'n voorouders benoemd & geïdentificeerd,
die niet alleen de familie beschermen, maar ook de personen die onder de familie vallen
& zelf niet zo'n voorrecht genieten: landarbeiders, bedienden & mensen om hen heen.
De tweede voorwaarde is uiteraard dat de ziel voortleeft: de ziel is niet eeuwig,
maar beperkt i/d tijd, afhankelijk v/d status v/d persoon bij zijn leven
(de meest verheven zielen bezitten 'n rijker substantie, die dus
langer 'voortduurt' & v/d offers die nakomelingen
'm brengen om 'm
te voeden
~