obsessief-compulsieve mydidwanghandelingen a.s.o.

In de trouwe verdieping van gezondheid & zorg kom je allerlei interessante artikelen tegen over de plussen en minnen van het moderne leven.

't Moge onderhand wel overduidelijk zijn dat er geen 'normele' mydiertjes bestaan. Er zijn allerlei grote & kleine verschillen en overeenkomsten in leeftijd, geslacht, lengte, dikte & breedte, zowel naar lichaam als geest, maar totale gezondheid & perfectie kom je meestal alleen tegen in claims
van religieuze fanatiekelingen & sektarische doordrijvers van vreemde theorietjes, achterdochtige extreem gewelddadige stromingen en/of zeer banaal oppervlakkige types die niet verder kijken dan hun neus lang is. Allemaal hebben we de ene of andere afwijking van 't 'normale' dat dus in feite niet bestaat. Ook mydimensen leven nu eenmaal vaak in illusies vol hersenspinsels, oeroude trauma's & ooit opgelopen botsingen met toevallige goede & slechte invloeden op 'vlees' & 'ziel'. Je kunt dus elke dag weer op myDi van alles en nog wat tegenkomen over al die vele uiteenlopende zaken die ons blojven boeien door de jaren heen. Vandaag iets over dwangstoornissen. Wie kent ze niet? Het is als met al die vele andere ziekten en gebreken, plus- & minpunten van ons bestaan: je probeert er iets aan te doen & je moet er (voorlopig) maar mee leren leven totdat het vroeger of later vanzelf weer 'overgaat' of de moderne medische wetenschap er iets op gevonden heeft. Neanderthaler & homo sapiens (of hoe je onze verre vooruders ook maar zou willen benoemen) hebben ook hun deel gehad van lichamelijke & geestelijke 'afwijkingen', mankementen, complicaties & hoogstmerkwaardige tijdelijke en/of permanenter 'chronische' eigenaardigheden tussen hoofdkruin & voetzolen. Dus naar schatting EEN op de honderd volwassen Nederlanders krijgt ooit last van een obsessief-compulsieve stoornis, zoals de dwangstoornis heet in de behandelaarstaal.

Volgens het diagnosehandboek DSM IV moet er dan sprake zijn van dwanggedachten (zoals: gas of elektra staat nog niet uit) en/of dwanghandelingen (tien keer alsmaar blijven checken of gas/elektra wel of niet uit is).

Daarnaast zijn dwanghandelingen vaak irreële oplossingen voor de daarbijbehorende gedachten en verontrustende gevoelens. Denk daarbij ook maar aan bidden, smeken & magisch gedrag ...

De patiënt heeft dit vaak wel door op de ene of andere manier, maar blijft er toch stug mee doorgaan in de hoop op enige verbeteringen vanuit de een of andere verborgen hoek (eventueel ook de hulp van goden en godinnen, goede en kwade geesten & frappante hersenspinsels of zoiets).

Er is pas sprake van een echte stoornis als al die mogelijke & onmogelijke dwanghandelingen enorm veel spanning op gaan leveren en bovendien minstens een uur of wat per dag & nacht van de patiënt blijven vragen of diens sociale leven danig in de war gooien. De stoornis openbaart zich gemiddeld rond de vierentwintigste verjaardag en is chronisch.

Gedragstherapie is vaak succesvol bij de ietwat mildere gevallen. Mannen & vrou-wen hebben de stoornis even vaak. Het meemaken van een echtscheiding of iets dergelijks kan ervoor zorgen dat de storing zich sneller open-baart bij mensen die er kwetsbaar voor zijn. Eerst dus maar eventjes wat eten & drinken, medicijnen & onvermijdelijke huiselijke bezigheden ...