o nee

In de voorgaande myDiverhaaltjes
zagen wy o.m. 't vooroordeel der EMMAUSGANGEREN, en hoe verkeerd zy 't kruis-lijden van JC opvatteden, als waare daar mede de gantsche hoope Yisraeels verloren.

Eene dwaling, die te grof en onlijdelijk was, om niet wederlegt te worden; en daarom ook van JC met allen
ernst word tegengesproken. Hy zegt:
O ONVERSTANDIGEN, & TRAAGEN VAN HARTEN OM TE GELOVEN!

Scherp schijnt zommigen deeze berisp-taal, & niet welgevoeglijk in den mond van JC die 'n voor-beeld is geweest van zachtmoedigheid, en menschlievendheid: maar die zulks voorwenden, zien de scha-delijkheid van 't wanbezef niet, en willen wijzer zijn, als de Opperste wijsheid.

Moet en mag de zachtmoedigheid noit volijverig worden, en alle misslagen op de zelve wijze bestraffen, of die groot of klein, verderflijk of mingevaarlijk zijn?Brak MOSJEH niet in billijken en heiligen toorn de twee bond-tafelen, omdat Yisraeel het verbond gebroken had?

Moet JC minder ijveren voor de grondwaarheid van 't H.Euangelij? Kan iemant G ds bond- & gunst-genoot zijn, en die niet, of niet wel vatten? En waar toch kwam dat vooroordeel van daan? Was 't niet van
ONVERSTAND?
Waar van daan de twijfelmoedigheid? Was 't niet van
ONVERSTAND?

Haddenze G ds woord verstaan, haddenze de Profeeten in acht genomen, het lijden van den
MESSIAS
regt begrepen en gelooft, zoudenze wel geaarsselt, en zich daaraan geergert hebben?

Konde JC dan anders spreken, en 't kwaad eigentlijker uitdrukken, dan van
ONVERSTAND
den wijt te geven, en de traagheid hunner harten te beschuldigen? De zonde heeft alle menschen verblind, en de nalatigheid, de traagheid,
de wanbegrippen, de onachtzaamheid, benevelen ons meer en meer.

Die niet aandachtig en opmerkend is, kan niets regt bezeffen, en die kwaade bezeffen heeft, kan niet anders dan wankelen, struikelen, vakken. Grooter onverstand is 'er niet, onvergeeflijker traagheid kan 'er niet zijn, dan G ds woord te verwaarlozen, en niet te begrijpen. Want spreekt G d in dat woord te vergeefs:
maar wie kan 't gehoorzamen, als hy 'n niet verstaat?

Daarom komt 't geloof ons voor, als de
WAARE WIJSHEID,
& de godlooze en ongelovige als een
DWAAS!

Hoe dwaas moet hy ook zijn, die G de geen geloof geven wil, die zich alleen regt en volmaakt jent? Hun onverstand bestond ook in ongeloof, en datze meer op uitwendigheden, dan op G ds beloften zagen, en daarom de zelve niet toestenmden, waar in echter de waare
AART
des geloofs bestaat.

De kennisse van G ds verborgendheden doet harten ontbranden maar der zelver onkunde baart traagheid
en afkeer: ongeloof! Wie zegt dan nog, dat het geloof in onwetendheid besta, als zulken, die het geloof
niet kennen, en d'onwetendheid voeden willen, om den menschen alles te doen geloven?

Zulk een geloof is het onverstand welf, en steunt op mensch-gezach, niet op G ds woord. Daar echter wijst
ons de Opperleeraar heen, als hy d'
EMMAUS-GANGERS
ONVERSTANDIG EN TRAAG NOEMT,
OM TE GELOVEN
AL HET GEEN DE PROFEETEN GESPROKEN HEBBEN.

De
PROFEETEN,
die G dgezichten en openbaringen hebben gehad, om G ds raad en wil bekend te maken:
de Profeeten, die van den Messias & zijn kruislijden, & daar-op-volgende heerlijkheid gesproken hebben: de Profeeten, die ons boven de menschheid, & in G ds geheim-raad opbeuren, die heilige, die hoogver-lichte,
ZIENDERS,
moeten gehoort en gelooft worden, schoon zy dingen vertonen, die het bereik van het zondig brein verre te boven gaan.

Maar om die wel te horen, en te geloven, moet men die niet stuks wijze, en hier een regel, daar een regel
lezen, want dus komt men noit tot 't regt verstand hunner G dspraaken, o neen, men moet die in 't verband, in vergelijk met den anderen, in die heilge eenstemmigheid, die G ds heilgeheimen zo troostrijk
en zielverkwikkelijk vertoont, lezen en herlezen. Gelijk hier JC niet van deezen of geenen, van dit of dat Schriftuurdeel, maar van
AL HET GEEN
in 't profeetisch woord bevat is, deeze Redenleeraars vermaant.

Groter eenvoud is haast niet denkbaar: in de grond van de zaak gaat het om onze natuur & de gevolgen.

De rest is bijzaak, illustratie, invulling, tijdelijk/plaatselijk cultureel aankleden, inkleden, vertonen & uitleg.