O:-)


*

'spuit elf
geeft modder' &
"ik doe alles of z'n
elfendertigst"

~*~

"Gewoon rustig
hier en nu blijven
en 'het'
komt wel vanzelf!"
Prachtig advies van en/of voor
de een of andere
'heilige'?

-

"Volgens mij
kunnen we die vent
maar beter naar een training
voor beginnende ondernemers sturen
of naar een workshop over spiritualiteit of zoiets
in het zakenleven: anders kan hij immers
nooit in z'n levensonderhoud
voorzien?!"

-

WAT
is er gebeurt
met al die 'charismatische' figuren
zoals Krishna,
Moshe, Boeddha,
Kong Fu Tse, Yehoshua haMashiach,
Krishnamurti, Greet Hofmans,
"Hadjememaar", Yomanda, Ratelband,
Pim Fortuin & Volkert van der Graaf,
discjockeys & volksmenners,
Theo van Gogh & Mohammad, Saddamn,
Osama's, Peter R. de V., A/B/C/D
enzovoorts?

-

Dan
heb ik [alweer?]
een nieuwtje voor jullie,
'mijn' mydivriendjes & -vriendinnetjes:
ik hoef niet in mijn levensonderhoud te voorzien ~
"IK BEN" het levensonderhoud en dat geld
ook voor
JOU!

-

Gewoon rustig
hier en NU blijven:
en dan ...
komt 'het' [bijna]
vanzelf.

-

Omdat je
'het' nooit kwijtgeraakt bent:
je deed alleen maar
'alsof' ...

-

Het ene ogenblik
was je er nog helemaal bij,
en het volgende moment was je lichaam er wel
maar je geest was op vakantie naar
"ELDERS"?

-

NU,
na zo'n tien [20/30/60 of 90] jaar
of hoe lang 'het' ook geweest is,
kun je jezelf als het ware terughalen,
je jouw lichaam toe-eigenen en aanwezig zijn in het
volgende ogenblik!

-

Kun je je voorstellen
dat er 'zoveel' jaar zijn voorbijgegaan
tussen de ene ademhaling
en de andere?

-

Het mag misschien wat vreemd lijken,
maar ik kan je wel vertellen dat 'het' toch
een tamelijk veel voorkomende
ervaring is en je hoeft je er echt niet voor
te 'schamen' ...

-

De volgende keer
dat iemand je vraagt hoe oud je bent,
zeg dan maar gewoon de waarheid:
"Men beweert dat ik "ZO" oud ben,
maar in werkelijkheid heb ik nog maar
'een paar keer' ademgehaald!"

-

Ik
maak maar
een 'grapje'!
OF
niet?

-

HOEVEEL KEER
heb JIJ bij vol bewustzijn adem
gehaald?

~
-verliefdliefdesverdrietverliefd-
~

Maak je
geen zorgen om het 'verleden'
[of de 'toekomst']:
BEGIN GEWOON NU ~
adem diep [in en uit] en eigen je jouw leven toe
[nu het nog kan] ~
ADEM en laat alle mentale & emotionele
hulpstukken
die je bij je had
LOS!

-

Adem
en wordt
'zachter':
adem en wordt sterker:
adem en wees maar gerust 'jezelf' ~
JIJ bent authentiek, origineel EN 'intact' ~
jij bent [ook] een kind van
de grote "GEEST"
die ons allen leven
inblaast ...

-

Ieder van ons
is een exemplaar van
'de soort'?

-

En zelfkennis
begint met kennis van de soort
waartoe je behoort,
althans als je 'het' volgens de regels van de kunst doet,
en dat ben en blijf ik hier
'van plan'.

-

Ik ben
een exemplaar van de soort 'mens',
de species homo sapiens'.

-

Een strooien soortje,
zoals filosofen al menigmaal hebben opgemerkt:
een mens is een denkend riet
zei Pascal.

-

Denkend
[ook Pascal is schatplichtig aan Descartes],
maar niettemin een riet,
door de wind heen en weer
bewogen ...

-

Eens
liep ik door het ruisend riet
dat ruisen kan en anders
niet?

-

Of denk
aan de psalmist
die de mens zo wonderschoon beschreef als 'grass',
als een bloem
des velds:

wanneer de wind
zich over 't land laat horen,
dan knakt haar steel, haar schoonheid gaat verloren:
men kent en vindt haar standplaats
zelfs niet meer ...

~!@!~

In een
eindeloze reeks van dit soort beelden
[vanaf bies tot riet, vanaf gras tot veldbloem]
is de soort
onder woorden gebracht:
stervelingen zijn we, zij het 'een sterveling die eerst nog
leven moet' ... [Neeltje Maria Min] ...

Van deze soort
ben ik een exemplaar, een uniek exemplaar,
dat zich van anderen onderscheidt vanaf het moment
dat het 'ik' leerde
zeggen, en wist wie het met 'ik'
bedoelde.

Dat kan een mens
zonder hoogmoed zeggen,
uniek betekent niet hoogst bijzonder,
maar eenvoudigweg dat er geen tweede van is
van precies dezelfde
samenstelling!

Als exemplaar van de soort
ben ik beide: gras [Gerard Reve noemde zijn
Friese woning zelfs "Huize gras"], EN ...
een wezen dat
denkt?

~!@!~

Voor Descartes
was dat denken zijn laatste anker.
Ik doe aan de waarde van het denken niets af
[ik denk dus ben ik?] en
Pascal deed dat al helemaal niet,
maar een anker kan het niet zijn ~
er IS helemaal geen anker,
er is alleen maar een verbazend wonder:
de mens,
die rietstengel is
leert spreken [en schrijven],
brengt onder woorden,
schept zich een wereld 'van betekenis'
en wordt DAARMEE een vehikel
waarmee transcendentie zich breed maakt
in de wereld ~
"GEEST" ...

Het riet,
dat wankelende,
wiebelende, onzekere riet,
heeft een status om "U" tegen te zeggen,
het is voor een tijd een plaats
van g d ...

Door onszelf
aan onszelf toebedeeld, dat is waar,
maar aangezien er geen andere levende wezens zijn
die ons een status kunnen verlenen
[en wij wel andere levende wezens]
moeten we het er maar mee
leren doen?

~!@!~

DEZE STATUS
komt een mens toe:
onafhankelijk van onze prestaties,
onafhankelijk van wat anderen over ons denken,
onafhankelijk van waardering of
gebrek aan waardering!

Het
ENIGE
wat je moet toevoegen
is dat wij die unieke status DELEN
met alle andere mensen,
en tegelijk temidden van alle anderen
weer een EIGEN uniek exemplaar
van dit unieke soort
wezens
IS.

~!@!~

Bij kennis
van de 'mydi'soort waartoe je behoort
gaat zelfkennis dus van start:
maar wat maakt een mydimens nu tot een wezen
zoals er geen tweede
op de wereld rondloopt?

Onze
genetische uitrusting,
dat klopt.

Een DNA-proef
laat DAT feilloos zien,
we gebruiken hem tegenwoordig zelfs
in het opsporen van daders
van een misdaad!

Maar zoals bekend,
[dezen &] genen bepalen niet ALLEEN
en op hun eentje wie een mens is:
de opvoeding speelt een eigen rol,
net zoals de natuurlijke omgeving waarin een mens
opgroeit?

Een appelboom
brengt geen peren voort,
maar een perenboom die in slechte grond staat
ook niet ...

De discussie over dit 'mydivraagstuk'
- WAAR leggen we 'het' accent:
bij nature of nurture -
laat ik hier maar weer even liggen
[voor later?]!

Ze is van belang
voor het verklaren van gedrag,
kan bijdragen aan het voorkomen
van eenzijdige oplossingen
[alles bepaald door ['dezen' &] genen,
of niets bepaald],
maar met zelfkennis bedoelen we MEER dan:
HOE komt het dat ik ben die ik ben
[en wie ben
ik?]?

Wie ik ben,
als eenmaal vaststaat dat ik mens ben,
en wat mens-zijn voorstelt:
DIT is de vraag waar 'het' om
draait.

IS ze wel
te beantwoorden?

DAT
zien we
misschien
straks of later wel
weer.

Ik ga
de trouwe ochtendkrant lezen,
en daarna zien we wel weer
verder [of
niet].

engel
~#~
02 nov 2005 - bewerkt op 04 apr 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende