Nog 'n klein stukje KAREN na de hevigste dromen
Stap V/5/vijf empathie. (Armstrong) WE ZULLEN ONS ERVAN BEWUST WORDEN hoe snel die impulsen in reactie op prikkels opkomen & ons volkomen redeloos kwaad, vijandig, hebzuchtig, inhalig, wellustig en/of angstig maken, en hoe snel ze de vredige(r), positieve(r) emoties aan de kant schuiven.
We moeten ons hierdoor niet al te zeer van ons stuk laten brengen, maar ons voorhouden dat de natuur 't zó bedoeld heeft & dat al deze sterke instinctieve primitieve neigingen nu een maal in ons aanwezig zijn. Na verloop van tijd & na de nodige oefening leren we erboven te staan & ons 'r niet langer mee te identificeren: "DIT IS NIET VAN MIJ, DIT IS NIET WIE IK WERKELIJK BEN, DIT BEN IK NIET ZELF!"
Het zal meestal niet 'zomaar' van de ene dag op de andere gaan: we moeten geduld hebben & beseffen dat 'r geen snelle reme-die bestaat? Maar we moeten ons ook scherp realiseren hoe ongelukkig deze primitieve 'verouderde' emoties ons maken. Wanneer je overmand bent door al die gedachten van redeloze woede, diepe haat, grote afgunst, akelige wrok of bodemloze walging, constateer dan hoe-zeer jouw horizon totaal versmalt en je creativiteit snel afneemt!
Ik (KA) merk dat ik onmogelijk goed kan schrijven wanneer ik ziedend van woede ben. Als we i/d greep van al deze vijandige emoties verkeren, dan richten we ons alleen nog maar op onszelf, kunnen we nauwelijks nog aan iets anders denken, & verliezen we elk breder perspectief uit 't oog. We nemen meestal aan dat ànderen DE oorzaak zijn van onze pijn: maar als we opmerkzaam leren zijn, ontdekken we mettertijd hoe vaak ons leed in werkelijkheid wordt veroorzaakt door de woede die nog in ons huist & wan-neer we woest zijn, hebben we de neiging om iemands tekortkomingen te overdrijven - nèt zoals we, wanneer we bezeten zijn van verlangen, ie-mands aantrekkelijke kant(en) (over)benadrukken & hun fouten negeren, zelfs al weten we dat we onszelf voor de gek houden. Op verge-lijkbare wijze zullen we ons realiseren dat de DRANG NAAR MÉÉR, die ons oorspronkelijk aanzette tot 't zoeken naar voedsel, NOOIT bevredigd is.
Naarmate je méér krijgt, zult je merken dat je, zodra 'n bepaald verlangen is bevredigd, bijna meteen al- weer 'iets anders' wilt hebben. Als 't object van je verlangen op 'n teleurstelling uitloopt, raak je gefrustreerd & onzeker! Je beseft zo al snel dat NIETS blijvend is: 'n ergernis, 'n idee of fantasie die jou op 't ene moment volkomen in beslag leek te nemen, gaat meestal ook weer heel erg snel voorbij? Binnen de kortste keren ben je afgeleid door 'n onverwacht geluid of 'n plotselinge temperatuurdaling die jouw concentratie verstoort & mensen zitten nu eenmaal zelden volkomen stil, veranderen voortdurend van houding, zelfs in onze slaap. Opeens halen we ons in 't hoofd dat we naar 'n andere kamer willen lopen, 'n kop thee of koffie willen zetten, of met iemand willen praten! 't Ene moment zijn we laaiend over de in-efficiëntie van 'n collega, & 't volgend ogenblik zitten we alweer te mijmeren over onze zomervakantie. En naarmate we ons bewustworden van al die veranderlijkheid, zul je langzamerhand merken dat je iets soepeler omgaat met al jouw meningen, drijfveren en verhitte overtuigingen of malle doldrieste verlangens! JIJ 'bent' niet ècht jouw huidige interesse, omdat je over 'n paar tellen bijna zeker alweer door iets anders in beslag wordt genomen.
We moeten ons hierdoor niet al te zeer van ons stuk laten brengen, maar ons voorhouden dat de natuur 't zó bedoeld heeft & dat al deze sterke instinctieve primitieve neigingen nu een maal in ons aanwezig zijn. Na verloop van tijd & na de nodige oefening leren we erboven te staan & ons 'r niet langer mee te identificeren: "DIT IS NIET VAN MIJ, DIT IS NIET WIE IK WERKELIJK BEN, DIT BEN IK NIET ZELF!"
Het zal meestal niet 'zomaar' van de ene dag op de andere gaan: we moeten geduld hebben & beseffen dat 'r geen snelle reme-die bestaat? Maar we moeten ons ook scherp realiseren hoe ongelukkig deze primitieve 'verouderde' emoties ons maken. Wanneer je overmand bent door al die gedachten van redeloze woede, diepe haat, grote afgunst, akelige wrok of bodemloze walging, constateer dan hoe-zeer jouw horizon totaal versmalt en je creativiteit snel afneemt!
Ik (KA) merk dat ik onmogelijk goed kan schrijven wanneer ik ziedend van woede ben. Als we i/d greep van al deze vijandige emoties verkeren, dan richten we ons alleen nog maar op onszelf, kunnen we nauwelijks nog aan iets anders denken, & verliezen we elk breder perspectief uit 't oog. We nemen meestal aan dat ànderen DE oorzaak zijn van onze pijn: maar als we opmerkzaam leren zijn, ontdekken we mettertijd hoe vaak ons leed in werkelijkheid wordt veroorzaakt door de woede die nog in ons huist & wan-neer we woest zijn, hebben we de neiging om iemands tekortkomingen te overdrijven - nèt zoals we, wanneer we bezeten zijn van verlangen, ie-mands aantrekkelijke kant(en) (over)benadrukken & hun fouten negeren, zelfs al weten we dat we onszelf voor de gek houden. Op verge-lijkbare wijze zullen we ons realiseren dat de DRANG NAAR MÉÉR, die ons oorspronkelijk aanzette tot 't zoeken naar voedsel, NOOIT bevredigd is.
Naarmate je méér krijgt, zult je merken dat je, zodra 'n bepaald verlangen is bevredigd, bijna meteen al- weer 'iets anders' wilt hebben. Als 't object van je verlangen op 'n teleurstelling uitloopt, raak je gefrustreerd & onzeker! Je beseft zo al snel dat NIETS blijvend is: 'n ergernis, 'n idee of fantasie die jou op 't ene moment volkomen in beslag leek te nemen, gaat meestal ook weer heel erg snel voorbij? Binnen de kortste keren ben je afgeleid door 'n onverwacht geluid of 'n plotselinge temperatuurdaling die jouw concentratie verstoort & mensen zitten nu eenmaal zelden volkomen stil, veranderen voortdurend van houding, zelfs in onze slaap. Opeens halen we ons in 't hoofd dat we naar 'n andere kamer willen lopen, 'n kop thee of koffie willen zetten, of met iemand willen praten! 't Ene moment zijn we laaiend over de in-efficiëntie van 'n collega, & 't volgend ogenblik zitten we alweer te mijmeren over onze zomervakantie. En naarmate we ons bewustworden van al die veranderlijkheid, zul je langzamerhand merken dat je iets soepeler omgaat met al jouw meningen, drijfveren en verhitte overtuigingen of malle doldrieste verlangens! JIJ 'bent' niet ècht jouw huidige interesse, omdat je over 'n paar tellen bijna zeker alweer door iets anders in beslag wordt genomen.
30 jun 2012 - bewerkt op 30 jun 2012
- meld ongepast verhaal
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 19 apr 2023 44279258OudeLiedjes,JoligeMelodietjes,MallePietjes
- O 19 apr 2023 44278 257 Zo’n 400 jaar later, in 386 na Chr./A.D.
- O 19 apr 2023 44277Knijp droog, verdeel, heers & pest maar raak?
- O 19 apr 2023 44276256Ondergronds, uit ‘t licht, was geen moeite
- O 19 apr 2023 44275 255 Nòg frappanter (tenminste, voor wie niet
- O 18 apr 2023 44274 254 In Vigna Randanini zijn echter kochiem
- O 18 apr 2023 44273 253 I/d 2e/3e eeuw, toen twee rivaliserende
- O 17 apr 2023 44268252 Vroege synagogen waren dus zeker geen
- O 17 apr 2023 44267 251 De namen i/d Misjna zíjn die van wijzen
- O 16 apr 2023 44266 Met àndere woorden: de prachtige, overvolle
- O 16 apr 2023 44265 250 De tekens die om een menselijke figuur
- O 16 apr 2023 44264249 Áán ‘t uiteinde v/d synagogevloer die het
- O 16 apr 2023 44263 248 Geen v/d voorstellingen was willekeurig
- O 16 apr 2023 44262 247 Moderne Joden groeien op met de aanname
- O 15 apr 2023 44261 Sepphoris was in de 2de & 3de eeuw, toen de