Er zijn natuurlijk ontelbare boeken & artikelen geschreven over alles wat met menszijn [mensworden] & 't
'onvermijdelijk' menselijk geloof te maken heeft. In feite gaat 't helemaal niet zozeer om god & bovennatuurlijke zaken, maar om wat we kunnen ['moeten'/'mogen']
doen & laten.
Mensen die zich alleen maar richten
op de verpakkingen van gewetensvol gedrag houden zich bezig
met sommige uiterlijke omhulsels uit het verleden,
terwijl de inhoud gaat over hoe we 'n vreedzamer,
rechtvaardiger, liefdevoller & aangenamer
samenleving kunnen vormen
met z'n
allen?
Blijkbaar hadden [& hebben] mensen vaak die uiterlijke vormen nodig om 'het verhaal' wat eenvoudiger te maken voor kleine kinderen & omdat we nu eenmaal gek zijn op allerlei sprookjes met dieper beteke-nissen, liedjes & melodietjes, schoonheid, kunst, intriges & talloze pogingen tot verlevendiging & verhel-dering van 'n overigens nogal troosteloos bestaan vol noodzakelijke studie, werk & 'vrijetijdsbestedingen'.
Wat mij betreft: ik lust wel pap van al die geschiedenissen van de afgelopen [vele] duizenden jaren over
de werelden waarin mensen leven & de stofferingen waarmee ze hun levensruim wat proberen op te sieren
met mogelijke verklaringen omtrent ons ontstaan & vergaan. Met letterlijke interpretaties van al die felle fanatici & achterdochtige complottheoretici kan ik net zo weinig als met 't oppervlakkig cynisch sarcastisch geklets! Gezond geloof kan nu [allang] niet meer uitgaan van enige simplistische vanzelfsprekend-heid: alsof mensen ten diepste religieuze wezens zijn & blijven, ook als ze er verder nog maar weinig of helemaal niets meer mee doen. Niet dat ouderwets atheisme - uiteindelijk ook 'n vorm van geloof, zij het
een zeer schraal - Europa & de rest van de wereld zomaar [weer] zal veroveren, maar wel groeit er overal
op religieus gebied een cultuur van agnosme: wanneer men meent 'alles te hebben' wat 't hartje begeert
ontstaat er vaak een verschraling, terwijl bij het andere uiterste van armoede de bereidheid bestaat tot 'n
'geloof in wat dan ook'! 't Lijkt erop dat men 'het niet weet', doet er vaak ook helemaal geen moeite meer
voor & laat alles graag in 't midden, terwijl men genoegen schijnt te nemen met geld & 'n zinloos bestaan.
Vooral fundamentele twijfel vermengd met onverschillige oppervlakkigheid, lijkt het nieuwste uitgangspunt.
Toch betekent dat niet dat de ervaring van "G d" helemaal verdwenen & bijna uitgestorven is: nog altijd is
het zo dat mensen wel weet hebben van zoiets als 'n "omarmend oerbesef" waarop 'n nader geloof verder
kan blijven aansluiten en voortbouwen op diverse manieren. Geloven wordt dus niet meer onmogelijk ge-maakt ook al zijn er landen waar het levensgevaarlijk is om blijk te geven van enige andere geloofsuiting
dan alleen maar de enige officieel erkende door de ene of andere staat & z'n dictatoriale wanbeheerders!!
Er is zo wel steeds vaker iets dat we moeten veroveren/heroveren op culturen van onkunde, ongeloof & 't
doodgewoon 'niet weten'. Moderne gelovigen die zichzelf & elk ander serieus nemen beseffen dat die cul-tuur niet alleen in 'de ander', maar ook 'in onszelf' zit.
Wat ooit begonnen is met onze taal & kunst
wil zich voortplanten in de beschikbare
ruimte die we ontdekken binnen
ons gezamenlijk 'doen &
laten': slaap zacht
& droom
zoet
...
