Nog eentje voor het slapen gaan als droomvoedsel!?

Lezen & schrijven is het beste slaapmiddel dat ik ken. Maar ik zie vreselijk op tegen die komende onvermijdelijke noodzakelijke verbouwing van de badkamer: eerst al die tegels wegslopen van muren & vloer, wasbak, wc, bad en dan die hele troep vernieuwen 'omdat het moet' na amper 20 jaar! Dat komt ervan als je leeft als 'kluizenaar' in deze 'moderne tijden': ergens moet je toch met je tijd meegaan als minimalist? Ik geloof 't wel ...

{KA} Compassie is iets wat we herkennen & bewonderen: 't heeft door de eeuwen heen altijd wel weerklank gevonden en wanneer we in contact komen met echt meelevende mannen, vrouwen & kinderen voelen we ons verrijkt! Mensen als 'n Elizabeth Fry, quaker & gevangenishervormer, Florence Nightingale, hervormer v/d ziekenhuisverzorging & Dorothy Day, oprichter v/d Catholic Worker Movement, zijn boegbeelden geworden van heldhaftige menslievendheid.

Hoewel deze vrouwen in 'n uiterst agressieve mannenmaatschappij leefden, slaagden ze er alledrie in om 't ide-aal van compassie tot 'n praktische, effectieve & duurzame kracht te maken in 'n wereld die dit ideaal dreigde te vergeten?! De immense publieke verering van Mahatma Gandhi, Martin Luther King, Nelson Mandela & de Dalai Lama geeft aan dat mensen behoefte hebben aan leiderschap dat gebaseerd is op compassie.

Op 'n ander niveau geeft zo'n volkscultus als rond de verongelukte prinses Diana - met immens vertoon van verdriet na haar dood in '97 - aan dat haar warme, praktische benadering ondanks al die persoonlijke problemen waarmee ze te kampen had, werd erva-ren als 'n welkom Contrast met de veel afstandelijker & onpersoonlijker stijl van andere publieke figuren!? Maar in veel opzichten staat compassie vèr van onze moderne manier van leven: de kapitalistische economie is bijzonder competitief & individualistisch, & moedigt ons sterk aan om al-leen & vooral ònszèlf op de allereerste & grootste plaats te zetten. Toen Charles Darwin z'n theorie v/d (r)evolutie v/d soorten ontwikkelde, gaf hij 'n beeld v/d natuur als iets wat, zoals de dichter Tennyson al had gesteld, werd gekenmerkt door 'kaken & klauwen rood van 't bloed'!

Volgens de bioloog Herbert Spencer waren levende wezens (meestal nog) niet vervuld van boeddhistische 'liefde' of de 'zachtheid' van "REN", maar waren ze onafgebroken verwikkeld in 'n wrede strijd waarin alleen de best 'aangepasten' overleefden? Omdat 't altruïsme tegen de darwinistische visie ingaat, hebben voorstanders v/d evolutietheorie sinds Thomas H. Huxley hier al problemen mee gehad!

Tegenwoordig betogen positivisten, die ook vaak menen dat 'de wetenschap' 't 'ENIGE' waarheidscriterium is, dat onze genen zondermeer egoïstisch zijn & we zo (voor)geprogrammeerd zijn om onze 'eigen belangen' (vooral) na te streven, ONGEACHT de prijs die onze 'rivalen' daarvoor betalen: we 'móeten' onszelf wel vooropstellen & altruïsme is daarom slechts 'n illusie, 'n vrome wens die (nog steeds) 'onnatuurlijk' is voor 'de mens'?

Slaap zacht, droom zoet, etceterara ...