nog eentje {om 't af te leren of zoweeds}~~~~~~~~~

Hashhennephopsasa&tralala? Net als 'vroeger' sloten de 'herders' overeenkomsten met de 'boeren' over 't gebruik v/d akkers. Geleidelijkaan ont-stonden rondom afgebakende percelen voor kleinvee ook de eerste duurzame(r) nederzettingen: i/d bergachtige gebieden werd bos gerooid & het land bouwrijp gemaakt & regelmatiger bewerkt. Deze eerste inbezitnemingen v/h Land verliepen vreedzaam: de Hebreeën gingen de oorspronke-lijke bevolking zoveel mogelijk uit de weg. Bovendien behoorde 't nieuw verworven land meestal nog niemand toe & was 't onbewoond: dit soort gebieden kenden de nomaden al van (veel) vroeger. Ze wisten nu hoe ze zich moesten aanpassen aan natuurlijke omstandigheden & konden er zich in alle rust vestigen. Dit proces werd door twee nieuwigheden vergemakkelijkt & versneld: ten eerste waren de Hebreeën nu in staat om met metselkalk afgedekte putten te maken om regenwater op te slaan & ten tweede leerden ze ijzeren gereedschap te maken, dat vooral bij kappen van bossen & 't dieper ploegen veel beter functioneerde dan 't traditionele koperen & bronzen gereedschap. Pas nadat de stammen zich definitief in de bergachtige streken & ontgonnen gebieden hadden gevestigd, begonnen de Hebreeën verder naar de dalen te trekken, waar al de meeste steden van de Kana'anieten lagen. Deze tweede fase van de bezetting verliep alweer heel wat minder vreedzaam, maar diende dan ook strategi-sche doelen? Want 't succes v/d Hebreeën maakte dat de oorspronkelijk Kanaanitische nederzettingen a/d rand v/d stamgebieden als bedrei-gingen beschouwd moesten gaan worden: 't ging 'r nu voortaan dus vooral om 't machtssysteem van deze oeroude steden, dat de bewegings-vrijheid v/d stammen be- & inperkte, te doorbreken?! Hier rijst de vraag hoe 'n nog maar 'net gevestigd', voormalig nomadenvolk al die zeer goed verschanste oude Kanaanitische steden heeft kunnen onderwerpen!? Van wezenlijke invloed op 't militair succes v/d Hebreeën waren enerzijds de verarming v/h land als gevolg v/d Egyptische bezetting & anderzijds de voortdurende bloederige twisten & schermutselingen tussen de stad- staten. 'n Samenbundelend, 'nationaal' gevoel zoals de Hebreeën dat hadden, kenden de Kanaänitische steden in die tijd nog niet. 'n Ander plus-punt voor Israëlitische nomadenstammen was hun goed functionerende 'geheime dienst': niet alleen militaire, maar ook demografische gegevens werden verzameld & geanalyseerd & er werden 'spionnen, saboteurs & verraders' aangetrokken. Ook de logistieke problemen, vaak 'n zwak punt bij expansieve aspiraties, hadden de Hebreeën al goed onder contrôle: ze zorgden voor grote voorraden levensmiddelen of gingen pas vlak voor de oogsttijd i/d aanval, zodat de troepen zich konden bevoorraden met de landbouwproducten v/d vijand & bovendien wisten ze door diefstal van vee de voorraden v/d vijand nog verder te ondermijnen. Wie rondreist die leert wat & wie moet doorzetten weet wat er 'te doen staat' onderhand?!