nivlak
DUS
en uitvoeriger,
lost hy de tegengeworpene zwaarigheid op,
en toont, dat hy geen wanhoop stelle, maar wederleggen wil!
Gelijk hy daarom zeide:
dit is ligtlijk op te lossen!
Maar zoud men die niet
met meerder reden konnen berispen, die om Kalvin te verketteren,
het lijden des Heilands zodanig verkleinen, dat zy volmondig durven zeggen:
't is niet noodig, tot onze verzoening, dat Yehosjoea
zo groote smerten geleden hebben,
als sommige bloedgetuigen
voor Yesjoea leeden?
Volgens die stelling, is Yesjoe meer aan de bloedgetuigen, als de bloedgetuigen aan JC, verschuldigt.
Maar laat ons den lijdenden Heiland zelven horen:
ELI, ELI,
roept hy,
lama sabachthani,
mijn g d! mijn g d! waarom
heb jy my verlaten?
Hy klaagt over
VERLATING,
en ontbeeringe van 's Vaders genaderijken invloed,
en schrikbeelden, die hem "G ds rechtvaardige grimmigheid" tegen de zonde doen gevoelen,
als Borg & Middelaar.
In dit gevoelen,
niet in wanhoop, beroept hy zich
op 't eeuwig heilverbond, en vraagt
WAAROM?
als wilde hy zeggen,
jy weet,
o bond-g d,
van mijne dwaasheid,
jy weet dat ik de
SCHULDEN
der verkoorlingen heb op my genomen, en de mijne gemaakt:
gedenk hieraan,
o Vader {Moeder},
en
VERLAAT
my niet, maar
VERLOS
my, sta niet
VERRE
van my, geef nu
HEIL,
red my uit deeze
BENAUWDHEID,
want jy bent
MIJN G D,
de grootmagtige G d, die van eeuwigheid mijn G d, en bond-g d
bent geweest, en een vrede-verdrag
met my hebt gemaakt.
Wie kent zo'n gevoel niet?
Is dat niet het basisgevoel van alle mensen
van alle tijden en plaatsen [bewust of onbewust]
sinds we niet alleen maar gebruik maken van mimiek, gebarentaal, diepe keelgeluiden e.d.,
maar hebben leren spreken, vertalen,
verwoorden, doorvertellen
en [her]opschrijven?
Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende