nineteensixtyfour
*
Maan
waarop wacht je?
Op het begroeten van de zon
voor wie ik plaats
moet maken!
De bomen komen omhoog naar mijn venster
als de smachtende stem van de stomme aarde.
Het droge rivierbed ondervindt geen dank voor zijn verleden.
Het leven vindt zijn rijkdom in de aanspraken van de wereld en zijn waarde
in de aanspraken der liefde.
Haar eigen morgens zijn nieuwe verrassingen voor G*D.
De vogel wenst een wolk te zijn en de wolk een vogel!
De waterval zingt:
Ik vind mijn lied, wanneer ik mijn vrijheid
vind!
Ik kan niet zeggen waarnaar dit hart smacht.
Het zijn slechts kleine behoeften,
waarom het nimmer vraagt,
of die het niet kent
of zich
herinnert.
21 feb 2005 - bewerkt op 21 feb 2008
- meld ongepast verhaal
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 14 aug 2022 42204/102 ¨Hij kon niet tegen zonlicht, want dáár
- O 13 aug 2022 42203/101 Híj was geboren als Quintus Tullius
- O 13 aug 2022 42202/100 ´Wíe zijn deze toeschouwers?´ vroeg Yèsj
- O 13 aug 2022 42201 8/99 De Vierde Man: De Volgende Dagen
- O 12 aug 2022 42196/97 Toen hij z´n moeder hoorde noemen,
- O 12 aug 2022 42195/96 Even bewoog er niemand: toen bracht
- O 12 aug 2022 42194/95´Wéés stìl!´ zei hij zachtjes. ´Kruip naar
- O 11 aug 2022 42193/94 Op dat moment had Yesj geen vragen.
- O 10 aug 2022 42188/92 Yèsj werd wakker na lang en díep geslapen
- O 10 aug 2022 42187 DC 91 De Twee Keken Elkaar Even Aan & de man
- O 10 aug 2022 42186´t Schuim Van Het Slijk Der Aarde Etceterara?
- O 10 aug 2022 42185 DC 90 Vóór Yèsj kòn reageren, had de vreemde
- O 10 aug 2022 42184 DC 89 Yùd staarde naar het hoge onbereikbare
- O 09 aug 2022 42183 DC88 ´n Twééde, véél héviger píjnschéut deed
- O 09 aug 2022 42182 DC 87 Maar er was geen tijd meer òm te dóen